Księga Habakuka

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Brzemię, które widział prorok Habakuk, zaczyna się od skargi: prawo jest pogwałcone, sąd wychodzi przewrotny, a niegodziwy przemaga sprawiedliwego. Pan odpowiada zapowiedzią dzieła, któremu nikt nie uwierzy: wzbudzi Chaldejczyków, naród gwałtowny, którego konie są lżejsze niż lamparty, a jeźdźcy lecą jak orzeł do żeru i śmieją się z każdej twierdzy. Prorok pyta dalej, jak czyste oczy mogą na to patrzeć i milczeć, gdy zdobywca wyciąga ludzi wędką i składa ofiary swojemu niewodowi.3 min

   Brzemię, które widział prorok Habakuk, zaczyna się od skargi: prawo jest pogwałcone, sąd wychodzi przewrotny, a niegodziwy przemaga sprawiedliwego. Pan odpowiada zapowiedzią dzieła, któremu nikt nie uwierzy: wzbudzi Chaldejczyków, naród gwałtowny, którego konie są lżejsze niż lamparty, a jeźdźcy lecą jak orzeł do żeru i śmieją się z każdej twierdzy. Prorok pyta dalej, jak czyste oczy mogą na to patrzeć i milczeć, gdy zdobywca wyciąga ludzi wędką i składa ofiary swojemu niewodowi.

   „Jak długo, Panie, będę wołał, a Ty nie wysłuchujesz? Będę krzyczał do Ciebie o gwałt, a Ty nie wybawisz?”

   • skarga proroka
   • najazd Chaldejczyków
   • milczenie Boga

   Dziwuje się temu prorok, że bezbożny przechodzi mocą i szczęściem sprawiedliwego; bo Pan wzbudził na Żydy Chaldejczyki, którzy nie Panu Bogu, ale owszem bałwanom zwycięstwo swe przypisować mieli.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Na posterunku i na wieży prorok czeka na odpowiedź i słyszy rozkaz: zapisać widzenie na tablicach, bo spełni się w swoim czasie i nie zawiedzie, choć zwleka. Potem padają kolejne biada: temu, kto mnoży cudze dobro, kto buduje gniazdo wysoko, kto stawia miasto krwią, kto upaja przyjaciela, by patrzeć na jego nagość, i temu, kto każe drewnu wstać. Kamień z muru zawoła przeciw budowniczemu, ziemia napełni się poznaniem chwały Pańskiej, a cała ziemia ma zamilknąć przed Panem w Jego świętym przybytku.4 min

   Na posterunku i na wieży prorok czeka na odpowiedź i słyszy rozkaz: zapisać widzenie na tablicach, bo spełni się w swoim czasie i nie zawiedzie, choć zwleka. Potem padają kolejne biada: temu, kto mnoży cudze dobro, kto buduje gniazdo wysoko, kto stawia miasto krwią, kto upaja przyjaciela, by patrzeć na jego nagość, i temu, kto każe drewnu wstać. Kamień z muru zawoła przeciw budowniczemu, ziemia napełni się poznaniem chwały Pańskiej, a cała ziemia ma zamilknąć przed Panem w Jego świętym przybytku.

   „Oto kto jest niedowiarkiem, dusza jego nie będzie prawa w nim samym; a sprawiedliwy żyć będzie swoją wiarą.”

   • widzenie na tablicach
   • biada łakomym
   • nieme bałwany

   Każe Pan prorokowi miasto odpowiedzi widzenie pisać i na nię nieskwapliwie czekać. Woła na pyszne, łakome, okrutne, obżerce i bałwochwalce.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Modlitwa proroka zaczyna się od lęku po usłyszanej wieści i od prośby, by Pan ożywił swoje dzieło pośród lat i w gniewie wspomniał na miłosierdzie. Dalej idzie opis przyjścia Boga od południa, z góry Paran: blask jak światłość, śmierć przed Jego obliczem, skruszone góry wieków, drżące namioty Madian, słońce i księżyc stojące w miejscu. Pieśń kończy się wyznaniem, że choćby figowiec nie zakwitł, zawiódł plon oliwek i znikły owce z owczarni, mówiący i tak się raduje, a jego nogi stają się jak nogi jelenia.3 min

   Modlitwa proroka zaczyna się od lęku po usłyszanej wieści i od prośby, by Pan ożywił swoje dzieło pośród lat i w gniewie wspomniał na miłosierdzie. Dalej idzie opis przyjścia Boga od południa, z góry Paran: blask jak światłość, śmierć przed Jego obliczem, skruszone góry wieków, drżące namioty Madian, słońce i księżyc stojące w miejscu. Pieśń kończy się wyznaniem, że choćby figowiec nie zakwitł, zawiódł plon oliwek i znikły owce z owczarni, mówiący i tak się raduje, a jego nogi stają się jak nogi jelenia.

   „Ale ja będę się radował w Panu i weselił w Bogu, Jezusie moim.”

   • modlitwa Habakuka
   • przyjście Boga
   • radość wbrew nieszczęściu

   Modlitwa Habakuka Proroka za niewiadomości.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Prorocy

Siedemnaście ksiąg to głosy posłane do narodu w kryzysie: najpierw czterech proroków z obszernymi pismami, potem dwunastu, których księgi są krótkie. Mówią dwie rzeczy naraz — sąd nad niewiernością i obietnicę, że to jeszcze nie koniec.

• Księga Izajasza
• Księga Jeremiasza
• Treny
• Księga Ezechiela
• Księga Daniela
• Księga Ozeasza
• Księga Joela
• Księga Amosa
• Księga Abdiasza
• Księga Jonasza
• Księga Micheasza
• Księga Nahuma
• Księga Sofoniasza
• Księga Aggeusza
• Księga Zachariasza
• Księga Malachiasza