Księga Amosa

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Słowa pasterza z Tekui, widziane dwa lata przed trzęsieniem ziemi za Ozjasza i Jeroboama, otwierają serię wyroków na sąsiadów. Damaszek odpowiada za młócenie Gileadu żelaznymi wozami, mieszkańcom Gazy i Tyru zarzucone jest uprowadzanie całych rzesz jeńców do Edomu, a Tyr dodatkowo złamał przymierze braterskie. Edom ściga mieczem własnego brata i zachowuje gniew do końca, a synowie Ammona okrutnie poszerzają swoje granice; na każdy z tych krajów zapowiedziany jest ogień.2 min

   Słowa pasterza z Tekui, widziane dwa lata przed trzęsieniem ziemi za Ozjasza i Jeroboama, otwierają serię wyroków na sąsiadów. Damaszek odpowiada za młócenie Gileadu żelaznymi wozami, mieszkańcom Gazy i Tyru zarzucone jest uprowadzanie całych rzesz jeńców do Edomu, a Tyr dodatkowo złamał przymierze braterskie. Edom ściga mieczem własnego brata i zachowuje gniew do końca, a synowie Ammona okrutnie poszerzają swoje granice; na każdy z tych krajów zapowiedziany jest ogień.

   „Pan zagrzmi z Syjonu i wyda swój głos z Jerozolimy; opłakują swoją ozdobę pasterskie pastwiska, a szczyt Karmelu usycha.”

   • wyroki na narody
   • młócenie Gileadu
   • ogień na Damaszek

   Czas prorokowania Amosa proroka, pomsta Pańska na krainy Damaszku, Philistynów, Tyru, Idumei i synów Ammon.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Wyroki idą dalej: Moab spalił kości króla Edomu, a Judę oskarża odrzucenie prawa Pańskiego i chodzenie za bożkami ojców, więc ogień ma pochłonąć domy Keriotu i Jerozolimy. Oskarżenie Izraela dotyczy handlu ludźmi, deptania głów biednych i bezczeszczenia świętego imienia przy ołtarzach. Pan przypomina, że wytępił przed nimi Amorytę wysokiego jak cedr, wyprowadził ich z Egiptu i wzbudził proroków, których potem uciszano. Kara nie ominie nikogo: ani szybkonogiego, ani łucznika, ani jeźdźca.2 min

   Wyroki idą dalej: Moab spalił kości króla Edomu, a Judę oskarża odrzucenie prawa Pańskiego i chodzenie za bożkami ojców, więc ogień ma pochłonąć domy Keriotu i Jerozolimy. Oskarżenie Izraela dotyczy handlu ludźmi, deptania głów biednych i bezczeszczenia świętego imienia przy ołtarzach. Pan przypomina, że wytępił przed nimi Amorytę wysokiego jak cedr, wyprowadził ich z Egiptu i wzbudził proroków, których potem uciszano. Kara nie ominie nikogo: ani szybkonogiego, ani łucznika, ani jeźdźca.

   „Za trzy zbrodnie Izraela i za cztery nie odwrócę kary, dlatego że sprzedał za srebro sprawiedliwego, a ubogiego za parę sandałów.”

   • zbrodnie Moabu
   • sprzedany sprawiedliwy
   • wyprowadzenie z Egiptu

   Pomsta Pańska nad Moab, Judą i Izraelem, a tym grozi takowe wytracenie, któremu ujść nie będą mogli, że wziąwszy wielkie dobrodziejstwa od Pana, nie byli tego wdzięczni, a owszem zakon jego odrzucili.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Wybranie jednego pokolenia z całej ziemi staje się tu podstawą kary, a nie przywileju. Dalej idzie łańcuch pytań: czy dwaj pójdą razem bez zgody, czy lew zaryczy bez zdobyczy, czy ptak wpadnie w sidło bez ptasznika, czy trąba zabrzmi w mieście, a lud się nie zlęknie. Wezwanie kierowane jest do Aszdodu i do ziemi egipskiej, żeby zobaczyli szaleństwa na górach Samarii, bo z ludu zostanie tyle, co pasterz wyrywa lwu z paszczy. Padną rogi ołtarzy w Betel, a domy z kości słoniowej runą.2 min

   Wybranie jednego pokolenia z całej ziemi staje się tu podstawą kary, a nie przywileju. Dalej idzie łańcuch pytań: czy dwaj pójdą razem bez zgody, czy lew zaryczy bez zdobyczy, czy ptak wpadnie w sidło bez ptasznika, czy trąba zabrzmi w mieście, a lud się nie zlęknie. Wezwanie kierowane jest do Aszdodu i do ziemi egipskiej, żeby zobaczyli szaleństwa na górach Samarii, bo z ludu zostanie tyle, co pasterz wyrywa lwu z paszczy. Padną rogi ołtarzy w Betel, a domy z kości słoniowej runą.

   „Pan Bóg nie czyni niczego, nie objawiwszy wpierw swojej tajemnicy sługom swoim, prorokom.”

   • wybranie i kara
   • pytania proroka
   • ołtarze Betel

   Pomsta Boża na lud Izraelski, że drogi Boże porzucili, i o skażeniu ich bałwanów.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Wezwanie zaczyna się od tłustych krów na górze Samarii, które krzywdzą nędzarzy i każą sobie przynosić wino, a kończy zapowiedzią wyprowadzenia przez wyłomy do Armon. Ironiczne zaproszenie do Betel i Gilgal każe mnożyć ofiary i dziesięciny, bo takie właśnie są upodobania ludu. Potem idzie wyliczenie plag: strętwienie zębów, brak chleba, deszcz wstrzymany nad jednym miastem przy ulewie nad drugim, susza, gąsienica, śmierć drogą egipską i los Sodomy i Gomory, a po każdej refren o braku nawrócenia.3 min

   Wezwanie zaczyna się od tłustych krów na górze Samarii, które krzywdzą nędzarzy i każą sobie przynosić wino, a kończy zapowiedzią wyprowadzenia przez wyłomy do Armon. Ironiczne zaproszenie do Betel i Gilgal każe mnożyć ofiary i dziesięciny, bo takie właśnie są upodobania ludu. Potem idzie wyliczenie plag: strętwienie zębów, brak chleba, deszcz wstrzymany nad jednym miastem przy ulewie nad drugim, susza, gąsienica, śmierć drogą egipską i los Sodomy i Gomory, a po każdej refren o braku nawrócenia.

   „A skoro ci to uczynię, przygotuj się na spotkanie z Panem, Bogiem twoim, Izraelu!”

   • krowy z Samarii
   • plagi bez skutku
   • spotkanie z Panem

   Grozi żonom ludzi mocnych, pod imieniem krów: groźbą chce przywieść syny Izraelskie ku nawróceniu do Pana, Boga swego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Lament otwiera rozdział: dom Izraela upadł i nie powstanie, a panna izraelska leży bez nikogo, kto by ją podniósł. Z miasta, które wysyłało tysiąc, zostanie stu, a z tego, które wysyłało stu, zostanie dziesięciu. Wezwanie każe szukać Pana, a nie Betel, Gilgal i Bersabei, oraz ustanowić w bramie uczciwy wyrok zamiast brać przekupstwo. Dzień Pański jest tu ciemnością, nie światłością, jak ucieczka przed lwem wprost na niedźwiedzia, a święta, pieśni i ofiary zostają odrzucone wraz z namiotem Molocha.4 min

   Lament otwiera rozdział: dom Izraela upadł i nie powstanie, a panna izraelska leży bez nikogo, kto by ją podniósł. Z miasta, które wysyłało tysiąc, zostanie stu, a z tego, które wysyłało stu, zostanie dziesięciu. Wezwanie każe szukać Pana, a nie Betel, Gilgal i Bersabei, oraz ustanowić w bramie uczciwy wyrok zamiast brać przekupstwo. Dzień Pański jest tu ciemnością, nie światłością, jak ucieczka przed lwem wprost na niedźwiedzia, a święta, pieśni i ofiary zostają odrzucone wraz z namiotem Molocha.

   „Niech sąd jak woda popłynie, a sprawiedliwość jak rwący potok.”

   • lament nad Izraelem
   • szukajcie Pana
   • dzień Pański

   Żałuje upadu Izraelskiego, wzywając je ku szukaniu Pana Boga, aby tak mogli ujść karania za grzechy swoje, odrzuca od siebie ich święta i ofiary.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Biada spada na tych, którzy żyją dostatnio na Syjonie i ufają górze Samarii. Prorok każe im obejrzeć Kalne, Hamat i filistyńskie Gat i sprawdzić, czy ich granice są szersze, a potem wylicza wygody możnych: łoża z kości słoniowej, baranki ze stada, śpiewanie przy harfie jak Dawid, wino z czasz i najlepsze olejki, przy całkowitej obojętności na skruszenie Józefa. Dlatego pójdą na czele uprowadzonych, a w domach zostanie tyle śmierci, że krewny każe milczeć i nie wymawiać imienia Pańskiego.2 min

   Biada spada na tych, którzy żyją dostatnio na Syjonie i ufają górze Samarii. Prorok każe im obejrzeć Kalne, Hamat i filistyńskie Gat i sprawdzić, czy ich granice są szersze, a potem wylicza wygody możnych: łoża z kości słoniowej, baranki ze stada, śpiewanie przy harfie jak Dawid, wino z czasz i najlepsze olejki, przy całkowitej obojętności na skruszenie Józefa. Dlatego pójdą na czele uprowadzonych, a w domach zostanie tyle śmierci, że krewny każe milczeć i nie wymawiać imienia Pańskiego.

   „Czy konie mogą biec po skałach albo czy można orać bawołami?”

   • biada beztroskim
   • łoża z kości
   • uprowadzenie możnych

   Grozi Pan pysznym i rozkosznym zatracenie i zaprowadzenie pospołu, i z innym ludem Izraelskim, którego się pychą, brzydzi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Trzy widzenia następują po sobie: twórca szarańczy pożerającej późny plon, ogień wzywający do sądu i pochłaniający głębię, a na końcu Pan stojący na otynkowanym murze z kielnią murarską w ręku. Po dwóch pierwszych prorok wyprasza litość pytaniem, kto podźwignie słabego Jakuba, i kara zostaje odwołana; po trzecim zapada wyrok na wyżyny i na dom Jeroboama. Amazjasz, kapłan z Betel, donosi królowi i każe widzącemu uciekać do ziemi judzkiej, na co słyszy wyrok o własnej rodzinie i o niewoli Izraela.3 min

   Trzy widzenia następują po sobie: twórca szarańczy pożerającej późny plon, ogień wzywający do sądu i pochłaniający głębię, a na końcu Pan stojący na otynkowanym murze z kielnią murarską w ręku. Po dwóch pierwszych prorok wyprasza litość pytaniem, kto podźwignie słabego Jakuba, i kara zostaje odwołana; po trzecim zapada wyrok na wyżyny i na dom Jeroboama. Amazjasz, kapłan z Betel, donosi królowi i każe widzącemu uciekać do ziemi judzkiej, na co słyszy wyrok o własnej rodzinie i o niewoli Izraela.

   „Nie jestem prorokiem ani synem proroka. Jestem pasterzem i zbieraczem dzikich fig.”

   • trzy widzenia
   • kielnia murarska
   • spór z Amazjaszem

   O zawiedzieniu do więzienia ludu Izraelskiego: jako bałwański ksiądz odganiał proroka, aby nie prorokował, a jako mu na to odpowiedź dał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Kolejne widzenie to hak owoców, po którym pada słowo o końcu dla ludu izraelskiego, a w świątyni mają skrzypieć zawiasy wśród powszechnego milczenia. Oskarżenie uderza w kupców, którzy czekają na koniec miesiąca i soboty, żeby pomniejszać miary, zwiększać sykiel i fałszować szale, nabywając biednych za srebro i parę sandałów. Zapowiedź kary mówi o słońcu zachodzącym w południe, o świętach zamienionych w żałobę i o przysięgających na grzech Samarii, którzy już nie powstaną.2 min

   Kolejne widzenie to hak owoców, po którym pada słowo o końcu dla ludu izraelskiego, a w świątyni mają skrzypieć zawiasy wśród powszechnego milczenia. Oskarżenie uderza w kupców, którzy czekają na koniec miesiąca i soboty, żeby pomniejszać miary, zwiększać sykiel i fałszować szale, nabywając biednych za srebro i parę sandałów. Zapowiedź kary mówi o słońcu zachodzącym w południe, o świętach zamienionych w żałobę i o przysięgających na grzech Samarii, którzy już nie powstaną.

   „Oto nadchodzą dni, mówi Pan, gdy ześlę głód na ziemię: nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz pragnienie słuchania słowa Pańskiego.”

   • hak owoców
   • fałszowane miary
   • głód słowa

   Grozi Pan pomstę ludowi łakomemu: o zaćmieniu słońca, i odmienienie świąt w żałobę, i o głodzie słowa Bożego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Widzenie Pana stojącego przy ołtarzu otwiera ostatni wyrok: nikt nie ucieknie, choćby zstąpił do piekła, wstąpił do nieba, ukrył się na szczycie Karmelu albo na dnie morza. Pan przypomina, że wyprowadził nie tylko Izraela z Egiptu, ale i Palestyńczyków z Kapadocji oraz Syryjczyków z Cyreny, więc grzeszne królestwo zostanie starte, a dom Jakuba przesiany jak w rzeszocie. Zamknięcie jest obietnicą odbudowy: oracz dogoni żniwiarza, góry będą ociekać słodyczą, a lud wróci z niewoli i zasadzi winnice.3 min

   Widzenie Pana stojącego przy ołtarzu otwiera ostatni wyrok: nikt nie ucieknie, choćby zstąpił do piekła, wstąpił do nieba, ukrył się na szczycie Karmelu albo na dnie morza. Pan przypomina, że wyprowadził nie tylko Izraela z Egiptu, ale i Palestyńczyków z Kapadocji oraz Syryjczyków z Cyreny, więc grzeszne królestwo zostanie starte, a dom Jakuba przesiany jak w rzeszocie. Zamknięcie jest obietnicą odbudowy: oracz dogoni żniwiarza, góry będą ociekać słodyczą, a lud wróci z niewoli i zasadzi winnice.

   „W owym dniu podniosę przybytek Dawida, który upadł, i zbuduję na nowo szczeliny jego murów, a co się było zwaliło — naprawię i odbuduję go jak w dniach dawnych.”

   • nie ma ucieczki
   • przesiane ziarno
   • odbudowa przybytku

   Grozi Pan tak spustoszyć złośliwe, że żaden ujść nie będzie mógł, wszakóż potem ma wzbudzić dom Dawidów, a więzienie Izraelskie wywieść z wielkiem ich szczęściem.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Prorocy

Siedemnaście ksiąg to głosy posłane do narodu w kryzysie: najpierw czterech proroków z obszernymi pismami, potem dwunastu, których księgi są krótkie. Mówią dwie rzeczy naraz — sąd nad niewiernością i obietnicę, że to jeszcze nie koniec.

• Księga Izajasza
• Księga Jeremiasza
• Treny
• Księga Ezechiela
• Księga Daniela
• Księga Ozeasza
• Księga Joela
• Księga Abdiasza
• Księga Jonasza
• Księga Micheasza
• Księga Nahuma
• Księga Habakuka
• Księga Sofoniasza
• Księga Aggeusza
• Księga Zachariasza
• Księga Malachiasza