Księga Daniela

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Nabuchodonozor obiega Jerozolimę i wywozi naczynia z domu Bożego do ziemi Sennaar, a Aszfenezowi każe wybrać spośród synów Izraela urodziwych chłopców na trzyletnią naukę pisma chaldejskiego. Daniel nie chce kalać się potrawami i winem ze stołu króla, więc prosi Malasara o dziesięciodniową próbę na jarzynach i wodzie. Po niej twarze czterech młodzieńców są pełniejsze niż u rówieśników, a król uznaje ich za dziesięciokrotnie mądrzejszych od swoich wróżbitów.4 min

   Nabuchodonozor obiega Jerozolimę i wywozi naczynia z domu Bożego do ziemi Sennaar, a Aszfenezowi każe wybrać spośród synów Izraela urodziwych chłopców na trzyletnią naukę pisma chaldejskiego. Daniel nie chce kalać się potrawami i winem ze stołu króla, więc prosi Malasara o dziesięciodniową próbę na jarzynach i wodzie. Po niej twarze czterech młodzieńców są pełniejsze niż u rówieśników, a król uznaje ich za dziesięciokrotnie mądrzejszych od swoich wróżbitów.

   „Tym chłopcom Bóg udzielił wiedzy i biegłości we wszelkich pismach i w mądrości, a Danielowi dał zdolność rozumienia wszelkich widzeń i snów.”

   • próba Daniela
   • dwór Nabuchodonozora
   • nowe imiona

   Jako król Nabuchodonozor rozkazał swemu marszałkowi, aby z jeńców żydowskich wybrał co piękniejszych młodzieńców, i uczył je języka Chaldejskiego: o pokarmie ich, jako chytrze postępowali.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Nabuchodonozor nie pamięta swojego snu i żąda, by Chaldejczycy sami go odgadli; gdy nie potrafią, skazuje na śmierć mędrców babilońskich. Daniel wyprasza czas, modli się z towarzyszami i w nocnym widzeniu dostaje tajemnicę: posąg o złotej głowie, srebrnej piersi, miedzianym brzuchu i stopach z żelaza zmieszanego z gliną, który rozsypuje kamień oderwany od góry bez ludzkich rąk. Metale oznaczają kolejne królestwa, a kamień królestwo wieczne; król upada na twarz i czyni Daniela zwierzchnikiem krain babilońskich.9 min

   Nabuchodonozor nie pamięta swojego snu i żąda, by Chaldejczycy sami go odgadli; gdy nie potrafią, skazuje na śmierć mędrców babilońskich. Daniel wyprasza czas, modli się z towarzyszami i w nocnym widzeniu dostaje tajemnicę: posąg o złotej głowie, srebrnej piersi, miedzianym brzuchu i stopach z żelaza zmieszanego z gliną, który rozsypuje kamień oderwany od góry bez ludzkich rąk. Metale oznaczają kolejne królestwa, a kamień królestwo wieczne; król upada na twarz i czyni Daniela zwierzchnikiem krain babilońskich.

   „On zmienia czasy i epoki, obala królestwa i je ustanawia, daje mądrość mądrym, a wiedzę tym, którzy pojmują naukę.”

   • sen Nabuchodonozora
   • posąg i kamień
   • cztery królestwa

   Gdy Nabuchodonozorowi wieszczkowie wszyscy snu zgadnąć nie mogli, dał je wybić. Daniel otrzymał za prośbą u Pana Boga, że mu je oznajmił: które gdy królowi zgadł i wyłożył, król modłę mu dał i ofiary ofiarować kazał, wyznawając Pana Boga a wynosząc Daniela.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Nabuchodonozor stawia na równinie Dura złoty posąg i każe wszystkim padać przed nim na głos trąby i piszczałki, a opornym grozi piecem. Mężowie chaldejscy donoszą na Sydracha, Misacha i Abdenaga, że nie służą królewskim bogom; król każe rozpalić piec siedem razy mocniej, lecz płomień zabija tych, którzy ich wrzucali. W ogniu król widzi czterech chodzących mężów, wyprowadza trzech bez śladu ognia na włosach i szatach, a potem skazuje na śmierć każdego, kto zbluźni ich Bogu.7 min

   Nabuchodonozor stawia na równinie Dura złoty posąg i każe wszystkim padać przed nim na głos trąby i piszczałki, a opornym grozi piecem. Mężowie chaldejscy donoszą na Sydracha, Misacha i Abdenaga, że nie służą królewskim bogom; król każe rozpalić piec siedem razy mocniej, lecz płomień zabija tych, którzy ich wrzucali. W ogniu król widzi czterech chodzących mężów, wyprowadza trzech bez śladu ognia na włosach i szatach, a potem skazuje na śmierć każdego, kto zbluźni ich Bogu.

   „A jeśliby nie chciał, niech będzie ci wiadomo, królu, że bogom twoim nie służymy i złotemu posągowi, który wystawiłeś, nie oddamy pokłonu.”

   • złoty posąg
   • piec gorejący
   • trzech młodzieńców

   Nabuchodonozor postawił złoty bałwan i rozkazał, aby mu wszyscy modłę dawali. A gdy trzéj młodzieńczykowie Judzcy nie chcieli, wrzucono je do pieca ognistego; ogień im nic nie zaszkodził, ale owszem tam będąc, modlili się Panu Boru, i chwalili go: wyjęte potem z pieca, król podwyższył.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Nabuchodonozor sam rozsyła do wszystkich narodów opis snu, którego nie umieli wyłożyć babilońscy mędrcy: ogromne drzewo karmiące wszelkie ciało, które czuwający i Święty z nieba każe wyrąbać, zostawiając w ziemi pień skuty żelazem i miedzią na siedem okresów. Baltazar tłumaczy, że tym drzewem jest król, i radzi mu odkupywać grzechy jałmużną. Rok później przechwałka nad zbudowanym Babilonem sprowadza głos z nieba: król traci władzę, zostaje wygnany spośród ludzi i je trawę jak wół.8 min

   Nabuchodonozor sam rozsyła do wszystkich narodów opis snu, którego nie umieli wyłożyć babilońscy mędrcy: ogromne drzewo karmiące wszelkie ciało, które czuwający i Święty z nieba każe wyrąbać, zostawiając w ziemi pień skuty żelazem i miedzią na siedem okresów. Baltazar tłumaczy, że tym drzewem jest król, i radzi mu odkupywać grzechy jałmużną. Rok później przechwałka nad zbudowanym Babilonem sprowadza głos z nieba: król traci władzę, zostaje wygnany spośród ludzi i je trawę jak wół.

   „Gdy zaś minęły dni, ja, Nabuchodonozor, podniosłem oczy ku niebu, rozum mój powrócił do mnie i błogosławiłem Najwyższego, chwaliłem i sławiłem Żyjącego na wieki.”

   • sen o drzewie
   • pycha królewska
   • siedem okresów

   Sen drugi Nabuchodonozorowi o drzewie podciętem sam Daniel wyłożył, że go miano wygnać z królestwa na wielką nędzę: przetóż upomina go, aby jałmużnami swe grzechy zmywał. Ziścił się przecię sen dla pychy jego, aż gdy Pana Boga wyznał, tóż na swe królestwo zaś przywrócon.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Na uczcie dla tysiąca dostojników król Baltazar każe podać wino w naczyniach zabranych ze świątyni w Jerozolimie i chwali bożki ze złota, drewna i kamienia. Wtedy na ścianie sali ukazują się palce ludzkiej ręki, kolana króla uderzają jedno o drugie, a wezwani mędrcy nic nie odczytują. Za radą królowej przychodzi Daniel, odrzuca obiecane dary, wypomina królowi pychę i oznajmia, że królestwo zostało zważone i oddane Medom i Persom; tej samej nocy król ginie, a władzę obejmuje Dariusz.6 min

   Na uczcie dla tysiąca dostojników król Baltazar każe podać wino w naczyniach zabranych ze świątyni w Jerozolimie i chwali bożki ze złota, drewna i kamienia. Wtedy na ścianie sali ukazują się palce ludzkiej ręki, kolana króla uderzają jedno o drugie, a wezwani mędrcy nic nie odczytują. Za radą królowej przychodzi Daniel, odrzuca obiecane dary, wypomina królowi pychę i oznajmia, że królestwo zostało zważone i oddane Medom i Persom; tej samej nocy król ginie, a władzę obejmuje Dariusz.

   „A oto pismo, które zostało zapisane: Mane, Tekel, Fares.”

   • uczta Baltazara
   • napis na ścianie
   • upadek Babilonu

   Balthassar król pije z naczynia kościelnego, ujrzał na ścianie rękę, a ona pisze, którego pisma wyczytać, ani wyłożyć żaden nie mógł, chyba Daniel: i podług jego wykładu stało się, iż mu królestwo odjęte a dane Daryuszowi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Dariusz stawia nad królestwem stu dwudziestu namiestników i trzech książąt, a Daniel przewyższa ich wszystkich. Zawistni książęta i namiestnicy wyłudzają nieodwołalny dekret, że nikt przez trzydzieści dni nie może zanosić prośby do żadnego boga ani człowieka poza królem, i przyłapują Daniela na modlitwie przy oknie zwróconym ku Jerozolimie. Król na próżno szuka wybiegu, wydaje go do jamy lwów i pieczętuje kamień, a rano znajduje go bez rany, wrzuca tam oskarżycieli i nakazuje całemu państwu czcić Boga Daniela.6 min

   Dariusz stawia nad królestwem stu dwudziestu namiestników i trzech książąt, a Daniel przewyższa ich wszystkich. Zawistni książęta i namiestnicy wyłudzają nieodwołalny dekret, że nikt przez trzydzieści dni nie może zanosić prośby do żadnego boga ani człowieka poza królem, i przyłapują Daniela na modlitwie przy oknie zwróconym ku Jerozolimie. Król na próżno szuka wybiegu, wydaje go do jamy lwów i pieczętuje kamień, a rano znajduje go bez rany, wrzuca tam oskarżycieli i nakazuje całemu państwu czcić Boga Daniela.

   „Mój Bóg posłał swojego Anioła i zamknął lwom paszcze, i nie wyrządziły mi krzywdy, bo przed Nim stwierdzono moją niewinność.”

   • jama lwów
   • modlitwa Daniela
   • dekret Dariusza

   Daniel przełożony nad starostami, osoczony z zawiści do króla, wsadzony do lwiéj jamy, ale go Bóg wyswobodził. I rozkazał król Daryusz wszędy, aby się bali Boga Danielowego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7W pierwszym roku Baltazara Daniel zapisuje własny nocny sen: cztery wiatry wzburzają wielkie morze, a z niego wychodzą lwica ze skrzydłami orła, niedźwiedź z trzema rzędami zębów, czterogłowy lampart i czwarta bestia o żelaznych zębach i dziesięciu rogach. Spośród rogów wyrasta mały róg z ludzkimi oczami i zuchwałymi ustami, a Starowieczny zasiada na tronie i otwiera księgi. Ktoś podobny do syna człowieczego dostaje wieczne królestwo, a wykład mówi o czterech królestwach i o świętych, którzy posiędą władzę.6 min

   W pierwszym roku Baltazara Daniel zapisuje własny nocny sen: cztery wiatry wzburzają wielkie morze, a z niego wychodzą lwica ze skrzydłami orła, niedźwiedź z trzema rzędami zębów, czterogłowy lampart i czwarta bestia o żelaznych zębach i dziesięciu rogach. Spośród rogów wyrasta mały róg z ludzkimi oczami i zuchwałymi ustami, a Starowieczny zasiada na tronie i otwiera księgi. Ktoś podobny do syna człowieczego dostaje wieczne królestwo, a wykład mówi o czterech królestwach i o świętych, którzy posiędą władzę.

   „Ognista, rwąca rzeka wypływała sprzed Jego oblicza.”

   • cztery bestie
   • syn człowieczy
   • sąd Starowiecznego

   Czworo zwierząt widział Daniel, które znaczyły cztery królestwa: o Antychryście i o dniu sądnym.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8W trzecim roku Baltazara Daniel widzi nad bramą Ulaj w zamku Suzy barana o dwóch nierównych rogach, tratującego wszystko na zachód, północ i południe. Od zachodu nadbiega kozioł z jednym rogiem między oczami, łamie baranowi rogi i depcze go, a gdy jego własny róg pęka, wyrastają cztery, z których jeden sięga po niebiańskie wojska i odbiera nieustanną ofiarę. Gabriel wykłada, że baran to królowie Medów i Persów, a kozioł to Grecja; Daniel po tym widzeniu choruje wiele dni.5 min

   W trzecim roku Baltazara Daniel widzi nad bramą Ulaj w zamku Suzy barana o dwóch nierównych rogach, tratującego wszystko na zachód, północ i południe. Od zachodu nadbiega kozioł z jednym rogiem między oczami, łamie baranowi rogi i depcze go, a gdy jego własny róg pęka, wyrastają cztery, z których jeden sięga po niebiańskie wojska i odbiera nieustanną ofiarę. Gabriel wykłada, że baran to królowie Medów i Persów, a kozioł to Grecja; Daniel po tym widzeniu choruje wiele dni.

   „Aż do wieczora i do poranku — dwa tysiące trzysta dni.”

   • baran i kozioł
   • widzenie o Grecji
   • nieustanna ofiara

   Widzenie o baranie ze dwiema rogami i o koźle o jednym rogu, a potem o czterech, który przemógł barana: i wykład tego, co się przez to rozumie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9W pierwszym roku Dariusza, syna Aswerusa, Daniel odczytuje w księgach słowo przekazane Jeremiaszowi o siedemdziesięciu latach spustoszenia Jerozolimy. Wkłada wór i popiół, pości i wyznaje winę królów, przywódców i całego Izraela, a prosi, by gniew odwrócił się od świętej góry i od miasta leżącego w ruinie. W czasie wieczornej ofiary przybywa do niego szybkim lotem Gabriel i odmierza siedemdziesiąt tygodni, zapowiadając zabicie Chrystusa i ohydę spustoszenia w świątyni.6 min

   W pierwszym roku Dariusza, syna Aswerusa, Daniel odczytuje w księgach słowo przekazane Jeremiaszowi o siedemdziesięciu latach spustoszenia Jerozolimy. Wkłada wór i popiół, pości i wyznaje winę królów, przywódców i całego Izraela, a prosi, by gniew odwrócił się od świętej góry i od miasta leżącego w ruinie. W czasie wieczornej ofiary przybywa do niego szybkim lotem Gabriel i odmierza siedemdziesiąt tygodni, zapowiadając zabicie Chrystusa i ohydę spustoszenia w świątyni.

   „Zgrzeszyliśmy, popełnialiśmy nieprawości, postępowaliśmy bezbożnie, odwróciliśmy się i odeszliśmy od Twoich przykazań i praw.”

   • modlitwa pokutna
   • siedemdziesiąt tygodni
   • odbudowa Jerozolimy

   O poście i modlitwie Danielowéj, przy któréj mówił z nim Aniół i oznajmił mu, że zaś Jeruzalem miało być zbudowano, i o siedmdziesiąt tygodni i o śmierci Chrystusowéj i o spustoszeniu obrzydłości w kościele.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10W trzecim roku Cyrusa, króla Persji, Daniel przez trzy tygodnie opłakuje, nie je wybornego chleba, nie pije wina i nie namaszcza się olejkiem. Nad wielką rzeką Tygrys staje przed nim mąż w lnianych szatach, przepasany złotem, o obliczu jak błyskawica i oczach jak pochodnia; towarzysze uciekają, a Daniel pada bez sił na ziemię. Posłaniec podnosi go i wyjaśnia, że władca królestwa Persji opierał mu się dwadzieścia jeden dni, dopóki nie przyszedł na pomoc Michał.4 min

    W trzecim roku Cyrusa, króla Persji, Daniel przez trzy tygodnie opłakuje, nie je wybornego chleba, nie pije wina i nie namaszcza się olejkiem. Nad wielką rzeką Tygrys staje przed nim mąż w lnianych szatach, przepasany złotem, o obliczu jak błyskawica i oczach jak pochodnia; towarzysze uciekają, a Daniel pada bez sił na ziemię. Posłaniec podnosi go i wyjaśnia, że władca królestwa Persji opierał mu się dwadzieścia jeden dni, dopóki nie przyszedł na pomoc Michał.

    „Nie bój się, mężu umiłowany, pokój tobie, zmocnij się i bądź mocny.”

    • widzenie nad Tygrysem
    • post i żałoba
    • pomoc Michała

    Daniel czasu postu swego widział męża w dziwnem odzieniu, który mu przyszłe rzeczy okazał, i posilił go, i oznajmił mu o książęciu Greckim i Perskim.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Po trzech królach perskich czwarty, najbogatszy, poruszy wszystkich przeciw królestwu greckiemu, potem potężny władca upadnie, a jego panowanie rozpadnie się na cztery strony nieba. Dalej idą pokolenia królów południa i północy: przymierza przypieczętowane małżeństwem, wały oblężnicze, kłamstwa przy jednym stole i okręty Rzymian. Jeden z tych władców zbezcześci świątynię, zniesie nieustanną ofiarę i postawi ohydę spustoszenia, uczci boga Maozim, a w ostatniej wyprawie rozbije namiot między morzami, gdzie nikt mu nie pomoże.8 min

    Po trzech królach perskich czwarty, najbogatszy, poruszy wszystkich przeciw królestwu greckiemu, potem potężny władca upadnie, a jego panowanie rozpadnie się na cztery strony nieba. Dalej idą pokolenia królów południa i północy: przymierza przypieczętowane małżeństwem, wały oblężnicze, kłamstwa przy jednym stole i okręty Rzymian. Jeden z tych władców zbezcześci świątynię, zniesie nieustanną ofiarę i postawi ohydę spustoszenia, uczci boga Maozim, a w ostatniej wyprawie rozbije namiot między morzami, gdzie nikt mu nie pomoże.

    „A tych, którzy postępują bezbożnie wbrew przymierzu, zwiedzie zdradą; lecz lud znający swojego Boga wytrwa i będzie działał.”

    • królowie północy
    • król południa
    • ohyda spustoszenia

    Proroctwo o królu Perskim i Greckim, o wojnach między królmi od południa i od północy, i o królu, który sobie nie będzie ważył Boga nad bogi, a które krainy pod nim będą, i które go nie przyjmą.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Michał, wielki książę, staje po stronie synów swojego ludu w czasie ucisku, jakiego nie było od początku narodów, a ocalony zostaje każdy zapisany w księdze. Wielu śpiących w prochu ziemi budzi się: jedni do życia wiecznego, drudzy na hańbę. Nad wodami rzeki mąż w lnianych szatach przysięga na Żyjącego wiecznie, że wszystko dopełni się po czasie, czasach i połowie czasu, a Danielowi każe zapieczętować księgę i odlicza tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt oraz tysiąc trzysta trzydzieści pięć dni.2 min

    Michał, wielki książę, staje po stronie synów swojego ludu w czasie ucisku, jakiego nie było od początku narodów, a ocalony zostaje każdy zapisany w księdze. Wielu śpiących w prochu ziemi budzi się: jedni do życia wiecznego, drudzy na hańbę. Nad wodami rzeki mąż w lnianych szatach przysięga na Żyjącego wiecznie, że wszystko dopełni się po czasie, czasach i połowie czasu, a Danielowi każe zapieczętować księgę i odlicza tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt oraz tysiąc trzysta trzydzieści pięć dni.

    „Ci, którzy są uczeni, jaśnieć będą jak blask sklepienia niebieskiego, a ci, którzy wielu prowadzą ku sprawiedliwości — jak gwiazdy na wieki wieczne.”

    • zmartwychwstanie
    • zapieczętowana księga
    • czas ucisku

    O zmartwychwstaniu złych i dobrych, o jasności uczonych i tych, którzy innych uczą co dobrego, i o zapieczętowaniu ksiąg aż do czasu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Prorocy

Siedemnaście ksiąg to głosy posłane do narodu w kryzysie: najpierw czterech proroków z obszernymi pismami, potem dwunastu, których księgi są krótkie. Mówią dwie rzeczy naraz — sąd nad niewiernością i obietnicę, że to jeszcze nie koniec.

• Księga Izajasza
• Księga Jeremiasza
• Treny
• Księga Ezechiela
• Księga Ozeasza
• Księga Joela
• Księga Amosa
• Księga Abdiasza
• Księga Jonasza
• Księga Micheasza
• Księga Nahuma
• Księga Habakuka
• Księga Sofoniasza
• Księga Aggeusza
• Księga Zachariasza
• Księga Malachiasza