List do Hebrajczyków

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Bóg, który dawniej mówił do ojców przez proroków, w ostatnich dniach przemawia przez Syna, ustanowionego dziedzicem wszystkiego. Dalej idzie łańcuch samych przytoczeń: żadnemu z aniołów nie powiedziano o synostwie, wszyscy mają oddać Pierworodnemu pokłon, jego tron trwa na wieki, a niebiosa zwiotczeją jak szata i zostaną odmienione. Aniołowie wypadają w tym zestawieniu jako duchy posyłane na posługę tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie.2 min

   Bóg, który dawniej mówił do ojców przez proroków, w ostatnich dniach przemawia przez Syna, ustanowionego dziedzicem wszystkiego. Dalej idzie łańcuch samych przytoczeń: żadnemu z aniołów nie powiedziano o synostwie, wszyscy mają oddać Pierworodnemu pokłon, jego tron trwa na wieki, a niebiosa zwiotczeją jak szata i zostaną odmienione. Aniołowie wypadają w tym zestawieniu jako duchy posyłane na posługę tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie.

   „On jest jasnością Jego chwały i wyrażeniem Jego istności.”

   • syn nad aniołami
   • mowa przez proroków
   • tron na wieki

   Okazuje Apostół dostojność Chrystusową, że on nowy zakon wydał, a równy jest Bogu Ojcu w istności i dostojności nad Anioły przełożony.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Ostrzeżenie przed zaniedbaniem zbawienia otwiera wywód: skoro słowo przekazane przez aniołów obowiązywało, tym mniej wymówki ma ten, kto lekceważy orędzie potwierdzone znakami i cudami. Potem uwaga przenosi się na Jezusa, umniejszonego na krótko wobec aniołów i ukoronowanego chwałą za cierpienie śmierci. Wierzący nazwani są jego braćmi, bo przyjął udział w ciele i krwi, żeby śmiercią pozbawić władzy diabła i stać się miłosiernym kapłanem.3 min

   Ostrzeżenie przed zaniedbaniem zbawienia otwiera wywód: skoro słowo przekazane przez aniołów obowiązywało, tym mniej wymówki ma ten, kto lekceważy orędzie potwierdzone znakami i cudami. Potem uwaga przenosi się na Jezusa, umniejszonego na krótko wobec aniołów i ukoronowanego chwałą za cierpienie śmierci. Wierzący nazwani są jego braćmi, bo przyjął udział w ciele i krwi, żeby śmiercią pozbawić władzy diabła i stać się miłosiernym kapłanem.

   „Bo sam, doznawszy cierpienia i kuszenia, może przyjść z pomocą tym, którzy są kuszeni.”

   • zaniedbane zbawienie
   • braterstwo Chrystusa
   • śmierć i diabeł

   Zakon nowy dostojniejszy niźli stary, przeto iż Chrystusowe przykazanie ważniejsze niż Anielskie, chociaż Chrystus w swojéj męce dla zbawienia wiernych się uniżył.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Mojżesz staje tu obok Jezusa: obaj wierni w domu Bożym, lecz jeden jako sługa, a drugi jako Syn we własnym domu. Druga połowa to długie przytoczenie o pustyni — czterdzieści lat rozdrażnienia, serca zatwardziałe, przysięga, że to pokolenie nie wejdzie do odpoczynku. Napomnienie wyciąga z tego wniosek dla słuchaczy: wejścia nie dało niedowiarstwo, więc złe serce niewiary odstępuje od Boga żywego.2 min

   Mojżesz staje tu obok Jezusa: obaj wierni w domu Bożym, lecz jeden jako sługa, a drugi jako Syn we własnym domu. Druga połowa to długie przytoczenie o pustyni — czterdzieści lat rozdrażnienia, serca zatwardziałe, przysięga, że to pokolenie nie wejdzie do odpoczynku. Napomnienie wyciąga z tego wniosek dla słuchaczy: wejścia nie dało niedowiarstwo, więc złe serce niewiary odstępuje od Boga żywego.

   „Bo Ten zasługuje na większą chwałę niż Mojżesz, o ile większą cześć ma nad dom ten, kto go zbudował.”

   • wierność Mojżesza
   • pokolenie pustyni
   • zatwardziałe serca

   Okazuje, że Chrystus daleko znacniejszym jest niźli Mojżesz, a że go téż tem więcéj powinniśmy słuchać.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Obietnica wejścia do odpoczynku wciąż pozostaje w mocy — stąd wywód o dniu siódmym, w którym Bóg odpoczął od swoich dzieł, i o szabatowaniu, jakie zostało ludowi Bożemu. Dowód idzie przez słowo Dziś, wypowiedziane przez Dawida po bardzo długim czasie: gdyby odpoczynek już nastał, nie byłoby mowy o innym dniu. Zamknięciem jest obraz słowa Bożego, żywego i przenikliwszego niż wszelki miecz obosieczny, przed którym nic nie zostaje zakryte.3 min

   Obietnica wejścia do odpoczynku wciąż pozostaje w mocy — stąd wywód o dniu siódmym, w którym Bóg odpoczął od swoich dzieł, i o szabatowaniu, jakie zostało ludowi Bożemu. Dowód idzie przez słowo Dziś, wypowiedziane przez Dawida po bardzo długim czasie: gdyby odpoczynek już nastał, nie byłoby mowy o innym dniu. Zamknięciem jest obraz słowa Bożego, żywego i przenikliwszego niż wszelki miecz obosieczny, przed którym nic nie zostaje zakryte.

   „Przystępujmy więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownym czasie.”

   • odpoczynek szabatu
   • dzień siódmy
   • słowo jak miecz

   Chrześcianie mają być pilni, aby weszli do odpoczynienia przez nowy zakon dany, dla Chrystusowego bóstwa i człowieczeństwa, do którego Żydowie nie chcieli wniść.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Arcykapłan brany jest spośród ludzi i sam obarczony słabością, dlatego potrafi współczuć błądzącym i składa ofiary także za siebie. Chrystusowi powiedziane są słowa o synostwie i o kapłaństwie na wieki według porządku Melchizedecha, a posłuszeństwa nauczył się przez to, co wycierpiał, zanosząc prośby z głośnym wołaniem i łzami. Koniec to zarzut wobec słuchaczy — stali się ospali i potrzebują mleka zamiast stałego pokarmu, choć czas już być nauczycielami.2 min

   Arcykapłan brany jest spośród ludzi i sam obarczony słabością, dlatego potrafi współczuć błądzącym i składa ofiary także za siebie. Chrystusowi powiedziane są słowa o synostwie i o kapłaństwie na wieki według porządku Melchizedecha, a posłuszeństwa nauczył się przez to, co wycierpiał, zanosząc prośby z głośnym wołaniem i łzami. Koniec to zarzut wobec słuchaczy — stali się ospali i potrzebują mleka zamiast stałego pokarmu, choć czas już być nauczycielami.

   „Nikt zaś nie przywłaszcza sobie tej godności, lecz tylko ten, kto jest powołany przez Boga, jak Aaron.”

   • powołanie arcykapłana
   • porządek Melchizedecha
   • mleko i pokarm

   Chrystusowe kapłaństwo tem nad insze dostojniejsze, im zacniejszy nad inne ma początek.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Podstawowe nauki — pokuta, wiara, chrzty, wkładanie rąk, zmartwychwstanie i sąd wieczny — nazwane są fundamentem, od którego wywód idzie dalej, ku rzeczom doskonalszym. Zaraz potem pada najcięższe ostrzeżenie całego listu: kto raz został oświecony, skosztował daru niebieskiego, a potem odpadł, nie da się już odnowić, bo na nowo krzyżuje Syna Bożego. Pociechą pozostaje przysięga złożona Abrahamowi oraz nadzieja porównana do kotwicy duszy, wchodzącej aż poza zasłonę.3 min

   Podstawowe nauki — pokuta, wiara, chrzty, wkładanie rąk, zmartwychwstanie i sąd wieczny — nazwane są fundamentem, od którego wywód idzie dalej, ku rzeczom doskonalszym. Zaraz potem pada najcięższe ostrzeżenie całego listu: kto raz został oświecony, skosztował daru niebieskiego, a potem odpadł, nie da się już odnowić, bo na nowo krzyżuje Syna Bożego. Pociechą pozostaje przysięga złożona Abrahamowi oraz nadzieja porównana do kotwicy duszy, wchodzącej aż poza zasłonę.

   „Lecz ta, która rodzi ciernie i osty, jest odrzucona i bliska przekleństwa, a jej kres to spalenie.”

   • fundament nauki
   • ostrzeżenie dla odstępców
   • przysięga Abrahamowi

   Sprawiedliwy jeden raz potwierdzony, z trudnością ma upaść, a jeźli od wiary upadnie, nie może jedno przez Chrystusa powstać.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Melchizedek, król Salemu i kapłan Boga Najwyższego, wychodzi naprzeciw Abrahamowi wracającemu z rozgromienia królów, błogosławi mu i przyjmuje dziesiątą część ze wszystkiego. Z tej scenki wyprowadzony jest dowód o randze: mniejsze bywa błogosławione przez większe, a Lewi, wtedy jeszcze nienarodzony, złożył dziesięcinę w osobie przodka. Wniosek sięga dalej — skoro kapłaństwo się zmienia, zmienia się i Prawo, bo Pan wywodzi się z Judy, a nowy kapłan został ustanowiony przysięgą na wieki.4 min

   Melchizedek, król Salemu i kapłan Boga Najwyższego, wychodzi naprzeciw Abrahamowi wracającemu z rozgromienia królów, błogosławi mu i przyjmuje dziesiątą część ze wszystkiego. Z tej scenki wyprowadzony jest dowód o randze: mniejsze bywa błogosławione przez większe, a Lewi, wtedy jeszcze nienarodzony, złożył dziesięcinę w osobie przodka. Wniosek sięga dalej — skoro kapłaństwo się zmienia, zmienia się i Prawo, bo Pan wywodzi się z Judy, a nowy kapłan został ustanowiony przysięgą na wieki.

   „Bez ojca, bez matki, bez rodowodu, bez początku dni i bez końca życia, upodobniony do Syna Bożego, pozostaje kapłanem na wieki.”

   • kapłan Melchizedek
   • dziesięcina Abrahama
   • zmiana kapłaństwa

   Chrystusowe kapłaństwo według rządu Melchisedechowego ustawione, dostojniejsze niż Lewitskie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Najwyższy Kapłan zasiadający po prawicy tronu Majestatu opisany jest jako sługa prawdziwego przybytku, którego nie postawił człowiek. Ziemscy kapłani służą jedynie wizerunkowi i cieniowi rzeczy niebieskich, według wzoru pokazanego Mojżeszowi na górze. Resztę rozdziału zajmuje przytoczona zapowiedź nowego Testamentu z domem Izraela i z domem Judy: prawa złożone w umysłach i wypisane na sercach, poznanie od najmniejszego do największego i grzechy, których Bóg już nie wspomni.2 min

   Najwyższy Kapłan zasiadający po prawicy tronu Majestatu opisany jest jako sługa prawdziwego przybytku, którego nie postawił człowiek. Ziemscy kapłani służą jedynie wizerunkowi i cieniowi rzeczy niebieskich, według wzoru pokazanego Mojżeszowi na górze. Resztę rozdziału zajmuje przytoczona zapowiedź nowego Testamentu z domem Izraela i z domem Judy: prawa złożone w umysłach i wypisane na sercach, poznanie od najmniejszego do największego i grzechy, których Bóg już nie wspomni.

   „Mówiąc zaś »nowy«, sprawił, że pierwszy stał się przestarzały. A to, co się starzeje i niszczeje, bliskie jest zaginięcia.”

   • nowy Testament
   • prawo na sercach
   • cień rzeczy niebieskich

   Dostojność kapłaństwa Chrystusowego okazuje się ztąd, iż on jest sędzią w niebiesiech, i postanowcą większych świątości, niż w starym były.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Opis wnętrza przybytku otwiera rozdział: w pierwszej części świecznik, stół i chleby pokładne, za drugą zasłoną przybytek zwany Świętym Świętych, ze złotą kadzielnicą, Arką Przymierza, manną, laską Aarona i tablicami. Do tej drugiej części najwyższy kapłan wchodził raz w roku z krwią za nieświadomość swoją i ludu, co pokazywało, że droga nie była jeszcze objawiona. Chrystus natomiast wszedł raz na zawsze przez własną, nie cudzą krew i zdobył wieczne odkupienie, a jedna taka ofiara zastąpiła doroczne powtarzanie.4 min

   Opis wnętrza przybytku otwiera rozdział: w pierwszej części świecznik, stół i chleby pokładne, za drugą zasłoną przybytek zwany Świętym Świętych, ze złotą kadzielnicą, Arką Przymierza, manną, laską Aarona i tablicami. Do tej drugiej części najwyższy kapłan wchodził raz w roku z krwią za nieświadomość swoją i ludu, co pokazywało, że droga nie była jeszcze objawiona. Chrystus natomiast wszedł raz na zawsze przez własną, nie cudzą krew i zdobył wieczne odkupienie, a jedna taka ofiara zastąpiła doroczne powtarzanie.

   „Niemal wszystko według Prawa oczyszcza się krwią, a bez przelania krwi nie ma odpuszczenia.”

   • wnętrze przybytku
   • własna krew
   • wieczne odkupienie

   Nowego przybytku ofiary większą mają moc z dostojniejszéj ofiary, którą Pan Chrystus raz ofiarował.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Doroczne ofiary ze zwierząt tylko przypominają grzechy i nie potrafią ich zgładzić, dlatego w ich miejsce wchodzi ofiara ciała Jezusa Chrystusa, złożona raz jeden i udoskonalająca uświęconych na wieki. Zachęta do wspólnej ufności i nieopuszczania zgromadzenia przechodzi w ostrzeżenie: kto grzeszy dobrowolnie po poznaniu prawdy, nie ma już ofiary, a zostaje mu oczekiwanie sądu i żar ognia. Na koniec przypomniane są dawne dni więzienia i rabunku majętności jako dowód, że wytrwałość popłaca.5 min

    Doroczne ofiary ze zwierząt tylko przypominają grzechy i nie potrafią ich zgładzić, dlatego w ich miejsce wchodzi ofiara ciała Jezusa Chrystusa, złożona raz jeden i udoskonalająca uświęconych na wieki. Zachęta do wspólnej ufności i nieopuszczania zgromadzenia przechodzi w ostrzeżenie: kto grzeszy dobrowolnie po poznaniu prawdy, nie ma już ofiary, a zostaje mu oczekiwanie sądu i żar ognia. Na koniec przypomniane są dawne dni więzienia i rabunku majętności jako dowód, że wytrwałość popłaca.

    „Straszną rzeczą jest wpaść w ręce Boga żywego.”

    • ofiara ciała
    • powtarzane ofiary
    • sąd nad odstępcami

    Nowy zakon dostojniejszy niż stary, jako obraz przechodzi cień, i ofiara Chrystusowa przechodzi ofiary bydląt, ku któremu wiarą, nadzieją, i miłością, mamy przystawać.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Wiara dostaje tu krótkie określenie, a potem długi poczet świadków: Abel i jego ofiara, Henoch zabrany bez śmierci, Noe budujący arkę, Abraham wyruszający nie wiedząc dokąd, Sara mimo podeszłego wieku, Izaak, Jakub, Józef i Mojżesz odmawiający przywilejów dworu faraona. Dalej idą już same hasła — Pascha, przejście Morza Czerwonego, mury Jerycha, nierządnica Rachab, Gedeon, Barak, Samson, Jefte, Dawid, Samuel i prorocy, a obok nich kamienowani i tułacze. Wszyscy umarli, nie otrzymawszy obiecanego.6 min

    Wiara dostaje tu krótkie określenie, a potem długi poczet świadków: Abel i jego ofiara, Henoch zabrany bez śmierci, Noe budujący arkę, Abraham wyruszający nie wiedząc dokąd, Sara mimo podeszłego wieku, Izaak, Jakub, Józef i Mojżesz odmawiający przywilejów dworu faraona. Dalej idą już same hasła — Pascha, przejście Morza Czerwonego, mury Jerycha, nierządnica Rachab, Gedeon, Barak, Samson, Jefte, Dawid, Samuel i prorocy, a obok nich kamienowani i tułacze. Wszyscy umarli, nie otrzymawszy obiecanego.

    „Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu, gdyż ten, kto przystępuje do Boga, musi wierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy Go szukają.”

    • bohaterowie wiary
    • wiara patriarchów
    • mury Jerycha

    Wiary wielmożne rzeczy w Ojcach przed potopem, przed zakonem i czasu zakonu, przez którą członki Chrystusowe z głową bywają złączone.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Obłok świadków staje się tłem biegu: ciężar i grzech zostają odrzucone, a wzrok skierowany na Jezusa, który podjął krzyż i siedzi po prawicy tronu Bożego. Środek rozdziału tłumaczy karcenie jako znak synostwa — ojciec karci syna, którego przyjmuje, a najspokojniejszym owocem jest sprawiedliwość. Na końcu stają obok siebie dwie góry: ta, której nie wolno było dotknąć, z ogniem, wichrem i trąbą, oraz Syjon z Jerozolimą niebieską, tysiącami aniołów i krwią przemawiającą lepiej niż krew Abla.4 min

    Obłok świadków staje się tłem biegu: ciężar i grzech zostają odrzucone, a wzrok skierowany na Jezusa, który podjął krzyż i siedzi po prawicy tronu Bożego. Środek rozdziału tłumaczy karcenie jako znak synostwa — ojciec karci syna, którego przyjmuje, a najspokojniejszym owocem jest sprawiedliwość. Na końcu stają obok siebie dwie góry: ta, której nie wolno było dotknąć, z ogniem, wichrem i trąbą, oraz Syjon z Jerozolimą niebieską, tysiącami aniołów i krwią przemawiającą lepiej niż krew Abla.

    „Bóg nasz jest bowiem ogniem trawiącym.”

    • obłok świadków
    • karcenie syna
    • dwie góry
    • niebieska Jerozolima

    Wiara Ojców starych i przykład ich i Chrystusów ma pobudzić ku znoszeniu przeciwnych rzeczy i ku warowaniu grzechów.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Napomnienia krótkie i konkretne zamykają list: miłość braterska, gościnność, pamięć o więźniach, szacunek dla małżeństwa, wolność od chciwości i naśladowanie wiary przełożonych, którzy głosili słowo. Potem wraca obraz ofiary — ciała zwierząt palono za obozem, więc i Jezus ucierpiał za bramą, a droga wiedzie za obóz, bo miasta trwałego tutaj nie ma. Na zakończenie prośba o modlitwę, wiadomość o zwolnieniu Tymoteusza, pozdrowienia od braci z Italii i życzenie łaski.3 min

    Napomnienia krótkie i konkretne zamykają list: miłość braterska, gościnność, pamięć o więźniach, szacunek dla małżeństwa, wolność od chciwości i naśladowanie wiary przełożonych, którzy głosili słowo. Potem wraca obraz ofiary — ciała zwierząt palono za obozem, więc i Jezus ucierpiał za bramą, a droga wiedzie za obóz, bo miasta trwałego tutaj nie ma. Na zakończenie prośba o modlitwę, wiadomość o zwolnieniu Tymoteusza, pozdrowienia od braci z Italii i życzenie łaski.

    „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Ten sam i na wieki.”

    • gościnność
    • małżeństwo i czystość
    • ofiara za obozem
    • pozdrowienia końcowe

    Nie tylko żywot i obyczaje starych, ale i nauka ma być naśladowana, trwając w wierze, umarłych i żywych słuchając.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Listy

Dwadzieścia jeden pism do wspólnot i pojedynczych osób — od uporządkowanego wykładu wiary w Liście do Rzymian po jedną kartę w sprawie zbiegłego niewolnika. To korespondencja w konkretnych sprawach, stąd jej bezpośredni ton i praktyczne rady.

• List do Rzymian
• Pierwszy List do Koryntian
• Drugi List do Koryntian
• List do Galatów
• List do Efezjan
• List do Filipian
• List do Kolosan
• Pierwszy List do Tesaloniczan
• Drugi List do Tesaloniczan
• Pierwszy List do Tymoteusza
• Drugi List do Tymoteusza
• List do Tytusa
• List do Filemona
• List św. Jakuba
• Pierwszy List św. Piotra
• Drugi List św. Piotra
• Pierwszy List św. Jana
• Drugi List św. Jana
• Trzeci List św. Jana
• List św. Judy