50List doFilipianBIBLIA DO SŁUCHANIA

Listy

List do Filipian

4 rozdziały · 14 min nagrania

Paweł dziękuje gminie, która go wspierała, i zachęca do jedności oraz pokory. W drugim rozdziale cytuje najstarszy hymn o Chrystusie, który ogołocił samego siebie.

Cała księga jest nagrana i gotowa do słuchania.

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

  1. 1Rozdział 1Paweł i Tymoteusz piszą do świętych w Filippi wraz z biskupami i diakonami, dziękując za ich udział w Ewangelii od pierwszego dnia i prosząc, żeby ich miłość rosła w poznaniu. Autor donosi, że jego więzy stały się głośne w całym pałacu i dodały odwagi braciom: jedni głoszą Chrystusa z miłości, inni z zazdrości i przekory, a on raduje się z samego głoszenia. Rozważa, co lepsze — odejść czy zostać — i zapowiada, że pozostanie dla ich postępu w wierze, wzywając do jednomyślności wobec przeciwników.4 min

    Paweł i Tymoteusz piszą do świętych w Filippi wraz z biskupami i diakonami, dziękując za ich udział w Ewangelii od pierwszego dnia i prosząc, żeby ich miłość rosła w poznaniu. Autor donosi, że jego więzy stały się głośne w całym pałacu i dodały odwagi braciom: jedni głoszą Chrystusa z miłości, inni z zazdrości i przekory, a on raduje się z samego głoszenia. Rozważa, co lepsze — odejść czy zostać — i zapowiada, że pozostanie dla ich postępu w wierze, wzywając do jednomyślności wobec przeciwników.

    „Dla mnie bowiem życiem jest Chrystus, a umrzeć to zysk.”
    Flp 1,21
    • więzy apostoła
    • głoszenie Chrystusa
    • jedność w Ewangelii

    Dziękuje Bogu z dobrodziejstw Philipensom danych, ozuajmujeoznajmuje im swoje więzienie, i milość, którą miał do nich, napomina ku znoszeniu rzeczy przeciwnych.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

  2. 2Rozdział 2Apostoł prosi adresatów, żeby dopełnili jego radości: mają być jednej myśli, bez kłótliwości i próżnej chwały, i w pokorze uważać jednych drugich za wyższych od siebie. Za wzór stawia Chrystusa, który będąc w postaci Bożej przyjął postać sługi, a potem został obdarzony imieniem ponad wszelkie imię, żeby na imię Jezusa zgięło się wszelkie kolano. Zapowiada też, że pośle Tymoteusza z wiadomościami, i odsyła Epafrodyta, który chorował aż na śmierć i tęsknił za nimi, z poleceniem, żeby przyjęli go z radością.4 min

    Apostoł prosi adresatów, żeby dopełnili jego radości: mają być jednej myśli, bez kłótliwości i próżnej chwały, i w pokorze uważać jednych drugich za wyższych od siebie. Za wzór stawia Chrystusa, który będąc w postaci Bożej przyjął postać sługi, a potem został obdarzony imieniem ponad wszelkie imię, żeby na imię Jezusa zgięło się wszelkie kolano. Zapowiada też, że pośle Tymoteusza z wiadomościami, i odsyła Epafrodyta, który chorował aż na śmierć i tęsknił za nimi, z poleceniem, żeby przyjęli go z radością.

    „Uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.”
    Flp 2,8
    • pokora
    • uniżenie Chrystusa
    • posłanie Epafrodyta

    Uczy Philipensy jedności wiary, prawéj pokory, i wszelkiéj świątości przykładem Chrystusowem. I inne śle, aby je więcéj nauczali.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

  3. 3Rozdział 3Po wezwaniu do radości w Panu apostoł każe się wystrzegać psów, złych pracowników i okaleczenia, bo prawdziwym obrzezaniem są ci, którzy nie pokładają ufności w ciele. Dla dowodu wylicza własne podstawy do takiej ufności: obrzezany ósmego dnia, z pokolenia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, faryzeusz wedle Prawa, gorliwy prześladowca Kościoła — a wszystko to uznaje za stratę i za gnój. Ze łzami mówi o wrogach krzyża Chrystusowego, których bogiem jest brzuch, i przypomina, że obywatelstwo wierzących jest w niebie.3 min

    Po wezwaniu do radości w Panu apostoł każe się wystrzegać psów, złych pracowników i okaleczenia, bo prawdziwym obrzezaniem są ci, którzy nie pokładają ufności w ciele. Dla dowodu wylicza własne podstawy do takiej ufności: obrzezany ósmego dnia, z pokolenia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, faryzeusz wedle Prawa, gorliwy prześladowca Kościoła — a wszystko to uznaje za stratę i za gnój. Ze łzami mówi o wrogach krzyża Chrystusowego, których bogiem jest brzuch, i przypomina, że obywatelstwo wierzących jest w niebie.

    „Ale to, co było dla mnie zyskiem, uznałem za stratę dla Chrystusa.”
    Flp 3,7
    • ufność w ciele
    • strata dla Chrystusa
    • wrogowie krzyża

    Ukazuje starego zakonu ustanie, słowem i przykładem swym namawia Philipeńczyki, by go naśladowali.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

  4. 4Rozdział 4Apostoł prosi Ewodię i Syntychę, żeby były jednej myśli, a swojego towarzysza — by pomagał kobietom, które pracowały z nim nad Ewangelią razem z Klemensem. Wzywa adresatów do stałej radości, do porzucenia trosk na rzecz modlitwy z dziękczynieniem i do rozmyślania o tym, co prawdziwe, sprawiedliwe i dobrej sławy godne. Na koniec dziękuje za dar przyniesiony przez Epafrodyta i przypomina, że od wyjścia z Macedonii tylko Filipianie weszli z nim w rachunek dawania i brania.3 min

    Apostoł prosi Ewodię i Syntychę, żeby były jednej myśli, a swojego towarzysza — by pomagał kobietom, które pracowały z nim nad Ewangelią razem z Klemensem. Wzywa adresatów do stałej radości, do porzucenia trosk na rzecz modlitwy z dziękczynieniem i do rozmyślania o tym, co prawdziwe, sprawiedliwe i dobrej sławy godne. Na koniec dziękuje za dar przyniesiony przez Epafrodyta i przypomina, że od wyjścia z Macedonii tylko Filipianie weszli z nim w rachunek dawania i brania.

    „A pokój Boży, który przewyższa wszelkie pojęcie, niech strzeże waszych serc i waszych myśli w Chrystusie Jezusie.”
    Flp 4,7
    • prośba do Ewodii
    • pokój Boży
    • dar z Macedonii

    Potwierdza je w cierpliwości, napomina ku duchownemu wejściu, i ku trwaniu w dobrem.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Posłuchaj List do Filipian

Jeden zakup otwiera całe Pismo — nie tylko tę księgę. Dostęp jest dożywotni i obejmuje rozdziały, które dochodzą później.

Listy

Dwadzieścia jeden pism do wspólnot i pojedynczych osób — od uporządkowanego wykładu wiary w Liście do Rzymian po jedną kartę w sprawie zbiegłego niewolnika. To korespondencja w konkretnych sprawach, stąd jej bezpośredni ton i praktyczne rady.

Wszystkie 66 ksiąg w kolejności kanonicznej