Księga Nehemiasza

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Na zamku w Suzie, w miesiącu Kislew, Nehemiasz wypytuje przybyłego brata Hananiego i mężów z Judy o ocalałych z niewoli i o samą Jerozolimę. Odpowiedź jest krótka: mur zburzony, bramy spalone, a pozostali żyją w ucisku i pohańbieniu. Usłyszawszy to, siada, płacze i przez wiele dni pości, wyznając grzechy synów Izraela i grzech własnego domu. W modlitwie przypomina obietnicę zgromadzenia rozproszonych i prosi o życzliwość u człowieka, któremu służy jako podczaszy.3 min

   Na zamku w Suzie, w miesiącu Kislew, Nehemiasz wypytuje przybyłego brata Hananiego i mężów z Judy o ocalałych z niewoli i o samą Jerozolimę. Odpowiedź jest krótka: mur zburzony, bramy spalone, a pozostali żyją w ucisku i pohańbieniu. Usłyszawszy to, siada, płacze i przez wiele dni pości, wyznając grzechy synów Izraela i grzech własnego domu. W modlitwie przypomina obietnicę zgromadzenia rozproszonych i prosi o życzliwość u człowieka, któremu służy jako podczaszy.

   „Mur Jerozolimy jest zburzony, a jej bramy spalone ogniem.”

   • wieść o Jerozolimie
   • post i żałoba
   • modlitwa o lud
   • podczaszy królewski

   Nehemiasz usłyszawszy o utrapieniu żydowskiem, którzy po poimaniu a niewoli zostali, płacze i pości się długo, wyznawając grzechy ludzkie a prosząc Pana o miłosierdzie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Nehemiasz podaje królowi wino i nie potrafi ukryć smutku, a na pytanie o jego powód prosi, by go posłano do miasta, w którym leżą groby jego ojców. Otrzymuje czas podróży, listy do namiestników krain za rzeką oraz pismo do strażnika lasów królewskich po drewno na bramy i mury. Po trzech dniach w Jerozolimie wyjeżdża nocą, nikomu nie mówiąc, co zamierza, i objeżdża zburzone mury od Bramy Doliny aż do zbiornika królewskiego. Dopiero potem wzywa swoich do odbudowy, a Sanballat i Tobiasz z nich szydzą.4 min

   Nehemiasz podaje królowi wino i nie potrafi ukryć smutku, a na pytanie o jego powód prosi, by go posłano do miasta, w którym leżą groby jego ojców. Otrzymuje czas podróży, listy do namiestników krain za rzeką oraz pismo do strażnika lasów królewskich po drewno na bramy i mury. Po trzech dniach w Jerozolimie wyjeżdża nocą, nikomu nie mówiąc, co zamierza, i objeżdża zburzone mury od Bramy Doliny aż do zbiornika królewskiego. Dopiero potem wzywa swoich do odbudowy, a Sanballat i Tobiasz z nich szydzą.

   „Chodźcie, odbudujmy mury Jerozolimy, żebyśmy nie byli już dłużej hańbą.”

   • prośba do króla
   • nocny objazd murów
   • wezwanie do odbudowy
   • szyderstwa przeciwników

   Nehemiasz otrzymawszy u króla listy, przyszedł do Jeruzalem, i namawia lud na budowanie murów.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Lista budujących ułożona jest przestrzennie: idzie wokół miasta brama po bramie i odcinek po odcinku, od Bramy Owczej przez Rybną, Starą, Doliny, Gnojową, Źródła, Wodną i Końską aż do sali narożnej. Przy każdym kawałku muru stoi imię z rodem albo nazwa miejscowości, skąd przyszli robotnicy, czasem z dopiskiem, że ktoś budował naprzeciw własnego domu albo wziął drugą miarę. Obok kapłanów i lewitów pracują złotnicy, kupcy, aptekarze i mieszkańcy okolicznych miast, a przy jednym odcinku wymienione są też córki przełożonego okręgu.5 min

   Lista budujących ułożona jest przestrzennie: idzie wokół miasta brama po bramie i odcinek po odcinku, od Bramy Owczej przez Rybną, Starą, Doliny, Gnojową, Źródła, Wodną i Końską aż do sali narożnej. Przy każdym kawałku muru stoi imię z rodem albo nazwa miejscowości, skąd przyszli robotnicy, czasem z dopiskiem, że ktoś budował naprzeciw własnego domu albo wziął drugą miarę. Obok kapłanów i lewitów pracują złotnicy, kupcy, aptekarze i mieszkańcy okolicznych miast, a przy jednym odcinku wymienione są też córki przełożonego okręgu.

   „Eliaszib, arcykapłan, razem ze swoimi braćmi kapłanami zabrał się do budowy Bramy Owczej.”

   • spis budujących
   • bramy miasta
   • odcinki muru
   • rzemieślnicy przy pracy

   Budują w Jeruzalem mury, wieże, bramy: począł Eliasyb, wielki kapłan, po nim drudzy, których tu wypisuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Sanballat wyśmiewa budujących przed zgromadzeniem Samarytan, a Tobiasz dodaje, że mur zwali nawet lis, który na niego wejdzie. Gdy wrogowie zmawiają się na zbrojny napad, lud staje na straży dniem i nocą, a sąsiedzi raz po raz ostrzegają o planach. Nehemiasz rozstawia ludzi za murem w szyku bojowym z mieczami, oszczepami i łukami, połowę posyła do pracy, a połowę do walki, i każdy budujący ma miecz przypasany u boku. Przy nim stoi trębacz, na którego głos wszyscy mają się zbiegać.4 min

   Sanballat wyśmiewa budujących przed zgromadzeniem Samarytan, a Tobiasz dodaje, że mur zwali nawet lis, który na niego wejdzie. Gdy wrogowie zmawiają się na zbrojny napad, lud staje na straży dniem i nocą, a sąsiedzi raz po raz ostrzegają o planach. Nehemiasz rozstawia ludzi za murem w szyku bojowym z mieczami, oszczepami i łukami, połowę posyła do pracy, a połowę do walki, i każdy budujący ma miecz przypasany u boku. Przy nim stoi trębacz, na którego głos wszyscy mają się zbiegać.

   „Ci, którzy budowali mur, i ci, którzy nosili brzemiona i nakładali: jedną ręką pracowali, a w drugiej trzymali miecz.”

   • szyderstwo wrogów
   • budowa pod broną
   • straż na murze
   • głos trąby

   Chcąc zabronić budowania Jeruzalem okoliczni narodowie, przekazali im: ale Żydowie jedną ręką budują, a drugą miecz trzymają.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5W czasie głodu rozlegają się skargi: jedni zastawiają pola, winnice i domy za zboże, inni pożyczają pieniądze na podatki królewskie, a niektórzy oddali już córki w niewolę i nie mają z czego ich wykupić. Nehemiasz gniewa się, zwołuje wielkie zgromadzenie przeciw możnym i urzędnikom i każe oddać zastawy oraz darować ściągane odsetki, a kapłanów zaprzysięga na dotrzymanie słowa. Wytrząsa też poły szaty jako znak nad tym, kto słowa nie spełni. Przez dwanaście lat jako namiestnik nie bierze należnego utrzymania, bo lud jest zubożony.4 min

   W czasie głodu rozlegają się skargi: jedni zastawiają pola, winnice i domy za zboże, inni pożyczają pieniądze na podatki królewskie, a niektórzy oddali już córki w niewolę i nie mają z czego ich wykupić. Nehemiasz gniewa się, zwołuje wielkie zgromadzenie przeciw możnym i urzędnikom i każe oddać zastawy oraz darować ściągane odsetki, a kapłanów zaprzysięga na dotrzymanie słowa. Wytrząsa też poły szaty jako znak nad tym, kto słowa nie spełni. Przez dwanaście lat jako namiestnik nie bierze należnego utrzymania, bo lud jest zubożony.

   „Zwrócimy i niczego już od nich ściągać nie będziemy.”

   • skargi ubogich
   • zakaz lichwy
   • zwrot zastawów
   • namiestnik bez wynagrodzenia

   W głód wielki pofukał Nehemiasz bogacze łakome, zakazał lichwić, swe dobra z dobréj woli rozdając niedostatecznym a potrzebnym.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Nehemiasz dostaje czterokrotnie to samo zaproszenie na rozmowę we wsiach na równinie Ono, choć mur stoi już bez wyrwy, a za piątym razem przychodzi otwarty list z pogłoską, że buduje mury, by zostać królem. Odrzuca oskarżenie, a potem nie słucha Semejasza, który namawia go, by schował się w świątyni przed nocnymi zabójcami, bo rozpoznaje w tym przekupstwo. Mur zostaje ukończony w pięćdziesiąt dwa dni, dwudziestego piątego dnia miesiąca Elul, a okoliczne narody upadają na duchu.3 min

   Nehemiasz dostaje czterokrotnie to samo zaproszenie na rozmowę we wsiach na równinie Ono, choć mur stoi już bez wyrwy, a za piątym razem przychodzi otwarty list z pogłoską, że buduje mury, by zostać królem. Odrzuca oskarżenie, a potem nie słucha Semejasza, który namawia go, by schował się w świątyni przed nocnymi zabójcami, bo rozpoznaje w tym przekupstwo. Mur zostaje ukończony w pięćdziesiąt dwa dni, dwudziestego piątego dnia miesiąca Elul, a okoliczne narody upadają na duchu.

   „Mur został ukończony dwudziestego piątego dnia miesiąca Elul, w ciągu pięćdziesięciu dwóch dni.”

   • równina Ono
   • list z oskarżeniem
   • fałszywa przestroga
   • ukończenie muru

   Sanaballat i inni chcieli odwieść i odstraszyć Nehemiasza od budowania Jeruzalem fałesznymi listy i namowami, ale nie mogli: a gdy dokonali muru, lękali się wszyscy okoliczni narodowie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Po postawieniu bram muru Jerozolimy wyznaczeni zostają odźwierni, śpiewacy i lewici, a straże mają czuwać przy własnych domach, bo miasto jest rozległe, lecz ludzi w nim mało. Znaleziona księga pierwszego powrotu wylicza rody przybyłe z niewoli babilońskiej: świeckich według rodzin i miejscowości, kapłanów, lewitów, śpiewaków, odźwiernych i świątynnych sług. Kilka rodzin i kilku kapłanów nie umie wykazać pochodzenia, więc odsuwa się ich od kapłaństwa i od rzeczy najświętszych; spis zamyka suma zgromadzenia i wykaz darów złożonych na pracę.7 min

   Po postawieniu bram muru Jerozolimy wyznaczeni zostają odźwierni, śpiewacy i lewici, a straże mają czuwać przy własnych domach, bo miasto jest rozległe, lecz ludzi w nim mało. Znaleziona księga pierwszego powrotu wylicza rody przybyłe z niewoli babilońskiej: świeckich według rodzin i miejscowości, kapłanów, lewitów, śpiewaków, odźwiernych i świątynnych sług. Kilka rodzin i kilku kapłanów nie umie wykazać pochodzenia, więc odsuwa się ich od kapłaństwa i od rzeczy najświętszych; spis zamyka suma zgromadzenia i wykaz darów złożonych na pracę.

   „Miasto było bardzo rozległe i wielkie, lecz ludności w nim było mało, a domy nie były jeszcze odbudowane.”

   • spis powracających
   • mury Jerozolimy
   • rody bez dowodu

   Gdy miasta dobudowano, bramy zawierano, straż postawiono: policzono te, którzy się z niewoli powrócili, z kapłaństwa zrzucono te, którzy nie mogli rodu swego ukazać, dary dano na budowanie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8W siódmym miesiącu lud zbiera się na placu przed Bramą Wodną i prosi Ezdrasza, żeby przyniósł księgę Prawa Mojżeszowego. Pisarz czyta je z drewnianego podwyższenia od rana do południa, a lewici wyjaśniają słowa, aż wszyscy rozumieją; lud płacze, lecz Nehemiasz i Ezdrasz każą mu świętować, jeść tłuste potrawy i posyłać porcje tym, którzy nic nie przygotowali. Nazajutrz naczelnicy znajdują w Prawie przepis o szałasach, więc całe zgromadzenie buduje je z gałęzi i mieszka w nich siedem dni przy codziennym czytaniu.4 min

   W siódmym miesiącu lud zbiera się na placu przed Bramą Wodną i prosi Ezdrasza, żeby przyniósł księgę Prawa Mojżeszowego. Pisarz czyta je z drewnianego podwyższenia od rana do południa, a lewici wyjaśniają słowa, aż wszyscy rozumieją; lud płacze, lecz Nehemiasz i Ezdrasz każą mu świętować, jeść tłuste potrawy i posyłać porcje tym, którzy nic nie przygotowali. Nazajutrz naczelnicy znajdują w Prawie przepis o szałasach, więc całe zgromadzenie buduje je z gałęzi i mieszka w nich siedem dni przy codziennym czytaniu.

   „Nie bądźcie smutni, gdyż radość Pańska jest naszą siłą.”

   • czytanie Prawa
   • radość Pańska
   • święto szałasów

   Ezdrasz zezwawszy lud do Jeruzalem, rozdzielnie czyta zakon Boży: a gdy się lud zafrasował nie pomału, Nehemiasz go cieszy: nanosiwszy chrostu, kuczek święto uroczyste obchodzą: a na każdy dzień onego święta czyta im Ezdrasz zakon Boży.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Dwudziestego czwartego dnia miesiąca Izraelici zbierają się w poście, w workach pokutnych i z prochem na głowach, odłączają się od cudzoziemców, czytają Prawo i wyznają grzechy. Lewici na podwyższeniu prowadzą długą modlitwę: od stworzenia nieba i ziemi przez wybranie Abrama, wyjście z Egiptu, Synaj i czterdzieści lat na pustyni aż po zabijanych proroków i kolejne wybawienia. Modlitwa przeciwstawia wierność Bogu upartemu karkowi ojców i kończy się wyznaniem, że lud jest dziś niewolnikiem na ziemi danej ojcom; dlatego zawiera przymierze opieczętowane przez wodzów, lewitów i kapłanów.8 min

   Dwudziestego czwartego dnia miesiąca Izraelici zbierają się w poście, w workach pokutnych i z prochem na głowach, odłączają się od cudzoziemców, czytają Prawo i wyznają grzechy. Lewici na podwyższeniu prowadzą długą modlitwę: od stworzenia nieba i ziemi przez wybranie Abrama, wyjście z Egiptu, Synaj i czterdzieści lat na pustyni aż po zabijanych proroków i kolejne wybawienia. Modlitwa przeciwstawia wierność Bogu upartemu karkowi ojców i kończy się wyznaniem, że lud jest dziś niewolnikiem na ziemi danej ojcom; dlatego zawiera przymierze opieczętowane przez wodzów, lewitów i kapłanów.

   „Ty jesteś sprawiedliwy we wszystkim, co na nas przyszło, bo postąpiłeś wiernie, a my bezbożnie postępowaliśmy.”

   • modlitwa pokutna
   • wyznanie grzechów
   • przymierze

   Lud pokutując w poście, i w worzech, oddzielił się od cudzoziemców: Ezdrasz wyznawa dobrodziejstwa Boże, a synów Izraelskich złości: modli się za lud, tak że uczynili przymierze z Panem Bogiem.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Pieczęcie pod spisanym przymierzem przystawiają Nehemiasz Atersata, kapłani, lewici i przedniejsi ludu, a pod przysięgą staje też reszta zgromadzenia: odźwierni, śpiewacy i wszyscy, którzy odłączyli się od okolicznych narodów. Zobowiązania dotyczą małżeństw z ludami tej ziemi, szabatu, w którym ustaje kupowanie, i siódmego roku, w którym darowane są długi. Pozostałe punkty to daniny na dom Boży: trzecia część sykla rocznie, losowana dostawa drewna na ołtarz, pierwociny plonów i stad oraz dziesięciny dla lewitów, z których dziesiątą część oddają do skarbca.4 min

    Pieczęcie pod spisanym przymierzem przystawiają Nehemiasz Atersata, kapłani, lewici i przedniejsi ludu, a pod przysięgą staje też reszta zgromadzenia: odźwierni, śpiewacy i wszyscy, którzy odłączyli się od okolicznych narodów. Zobowiązania dotyczą małżeństw z ludami tej ziemi, szabatu, w którym ustaje kupowanie, i siódmego roku, w którym darowane są długi. Pozostałe punkty to daniny na dom Boży: trzecia część sykla rocznie, losowana dostawa drewna na ołtarz, pierwociny plonów i stad oraz dziesięciny dla lewitów, z których dziesiątą część oddają do skarbca.

    „Nie zaniedbamy domu Boga naszego.”

    • przymierze ludu
    • pieczęcie
    • dziesięciny
    • szabat

    Naznaczono te, którzy mieli zapieczętować umowę, którą uczynili, i obiecują chować a pełnić, ofiary i dziesięciny dawać.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Przywódcy ludu mieszkają w Jerozolimie, a z pozostałych rzuca się los, by jedna część z dziesięciu przeniosła się do miasta świętego; ochotnikom lud błogosławi. Wykaz podaje, kto osiadł w Jerozolimie: potomków Judy i Beniamina z ich przełożonymi, kapłanów służących w domu Bożym, lewitów odpowiedzialnych za prace zewnętrzne i za śpiew, odźwiernych strzegących bram oraz Natinejczyków na Ofelu. Druga część wylicza miejscowości pozostałych: od Bersaby i Siklag po dolinę Ennom, a potomków Beniamina od Geba i Mikmas aż po Lod i Ono.5 min

    Przywódcy ludu mieszkają w Jerozolimie, a z pozostałych rzuca się los, by jedna część z dziesięciu przeniosła się do miasta świętego; ochotnikom lud błogosławi. Wykaz podaje, kto osiadł w Jerozolimie: potomków Judy i Beniamina z ich przełożonymi, kapłanów służących w domu Bożym, lewitów odpowiedzialnych za prace zewnętrzne i za śpiew, odźwiernych strzegących bram oraz Natinejczyków na Ofelu. Druga część wylicza miejscowości pozostałych: od Bersaby i Siklag po dolinę Ennom, a potomków Beniamina od Geba i Mikmas aż po Lod i Ono.

    „Lud błogosławił wszystkim mężczyznom, którzy dobrowolnie zgłosili się do zamieszkania w Jerozolimie.”

    • zasiedlenie Jerozolimy
    • losowanie mieszkańców
    • miasta judzkie

    Wylicza obywatele Jerozolimskie i miast Judzkich, po odnowieniu, a po wyjściu z niewoli Babilońskiéj.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Spis otwierają kapłani i lewici przybyli z Zorobabelem i Jozuem, potem idą przełożeni rodów kapłańskich z czasów Joachima, stróże bram i ci, którzy prowadzili chwałę według rozkazania Dawida. Na poświęcenie muru zwołuje się lewitów i śpiewaków z okolic Jerozolimy; kapłani oczyszczają lud, bramy i mur, a dwa wielkie chóry wchodzą na mur i idą w przeciwne strony, od bramy gnojowej i od bramy źródlanej, aż spotykają się w domu Bożym. Tego dnia składa się wielkie ofiary, a potem wyznacza mężów nad izbami skarbowymi na pierwociny i dziesięciny dla kapłanów i lewitów.6 min

    Spis otwierają kapłani i lewici przybyli z Zorobabelem i Jozuem, potem idą przełożeni rodów kapłańskich z czasów Joachima, stróże bram i ci, którzy prowadzili chwałę według rozkazania Dawida. Na poświęcenie muru zwołuje się lewitów i śpiewaków z okolic Jerozolimy; kapłani oczyszczają lud, bramy i mur, a dwa wielkie chóry wchodzą na mur i idą w przeciwne strony, od bramy gnojowej i od bramy źródlanej, aż spotykają się w domu Bożym. Tego dnia składa się wielkie ofiary, a potem wyznacza mężów nad izbami skarbowymi na pierwociny i dziesięciny dla kapłanów i lewitów.

    „Złożono owego dnia wielkie ofiary i radowano się, gdyż Bóg napełnił wszystkich wielką radością. Żony i dzieci także się radowały, a wesele jerozolimskie słyszane było z daleka.”

    • poświęcenie murów
    • spis kapłanów
    • dwa chóry

    Wylicza kapłany i Lewity i książęta ich, którzy przyszli do Jeruzalem z Zorobabelem, i inne z wielką pompą poświącają mur miejski.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Czytanie z ksiąg Mojżeszowych odkrywa przepis o Ammonicie i Moabicie, więc lud odłącza od Izraela wszystkich cudzoziemców. Po powrocie z dworu Artakserksesa okazuje się, że kapłan Eliaszib urządził Tobiaszowi komnatę w domu Bożym, a lewitom przestano wypłacać porcje; sprzęty idą precz ze skarbca, komnaty zostają oczyszczone, a dziesięciny wracają do spichlerzy pod opieką zaufanych ludzi. Kolejne reformy dotyczą szabatu, w którym bramy Jerozolimy zamyka się przed kupcami, i małżeństw z kobietami z Aszdodu, Ammonu i Moabu, przywołanych jako grzech Salomona; zięć Sanballata zostaje wypędzony.6 min

    Czytanie z ksiąg Mojżeszowych odkrywa przepis o Ammonicie i Moabicie, więc lud odłącza od Izraela wszystkich cudzoziemców. Po powrocie z dworu Artakserksesa okazuje się, że kapłan Eliaszib urządził Tobiaszowi komnatę w domu Bożym, a lewitom przestano wypłacać porcje; sprzęty idą precz ze skarbca, komnaty zostają oczyszczone, a dziesięciny wracają do spichlerzy pod opieką zaufanych ludzi. Kolejne reformy dotyczą szabatu, w którym bramy Jerozolimy zamyka się przed kupcami, i małżeństw z kobietami z Aszdodu, Ammonu i Moabu, przywołanych jako grzech Salomona; zięć Sanballata zostaje wypędzony.

    „Wspomnij na mnie, Boże mój, ze względu na to, i nie wymaż z pamięci dobrych czynów, które spełniłem w domu mojego Boga i przy pełnieniu jego obrzędów.”

    • reformy w Jerozolimie
    • szabat
    • małżeństwa mieszane
    • dziesięciny

    Gdy czytano księgi Mojżeszowe, naleziono prawo o cudzoziemcach, i przywiedli je ku skutku: części Lewitom naznaczono, karzą te, co w Sobotę robili, albo przedawali. Nehemiasz fuka te, co cudzoziemki pojmowali.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Księgi historyczne

Dwanaście ksiąg prowadzi opowieść od wejścia do Kanaanu, przez czasy sędziów i królów, aż do zburzenia Jerozolimy i powrotu z Babilonu. To historia pisana bez upiększeń: obok zwycięstw stoją wojny domowe, bałwochwalstwo władców i wygnanie.

• Księga Jozuego
• Księga Sędziów
• Księga Rut
• Pierwsza Księga Samuela
• Druga Księga Samuela
• Pierwsza Księga Królewska
• Druga Księga Królewska
• Pierwsza Księga Kronik
• Druga Księga Kronik
• Księga Ezdrasza
• Księga Estery