Druga Księga Kronik

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Salomon, umocniony w królestwie, zwołuje tysiączników, setników, wodzów i sędziów i wyrusza na wyżynę Gibeon, gdzie stoi przybytek zbudowany przez Mojżesza, i składa na miedzianym ołtarzu tysiąc ofiar. W nocy ukazuje mu się Bóg i pozwala prosić o cokolwiek, a król prosi tylko o mądrość i wiedzę potrzebną do sądzenia tak licznego ludu. W odpowiedzi otrzymuje jedno i drugie, a w dodatku bogactwa i sławę większe niż jakikolwiek król przed nim i po nim. Wróciwszy do Jerozolimy, gromadzi wozy i konie sprowadzane z Egiptu, a srebra i złota jest w mieście tyle co kamieni.3 min

   Salomon, umocniony w królestwie, zwołuje tysiączników, setników, wodzów i sędziów i wyrusza na wyżynę Gibeon, gdzie stoi przybytek zbudowany przez Mojżesza, i składa na miedzianym ołtarzu tysiąc ofiar. W nocy ukazuje mu się Bóg i pozwala prosić o cokolwiek, a król prosi tylko o mądrość i wiedzę potrzebną do sądzenia tak licznego ludu. W odpowiedzi otrzymuje jedno i drugie, a w dodatku bogactwa i sławę większe niż jakikolwiek król przed nim i po nim. Wróciwszy do Jerozolimy, gromadzi wozy i konie sprowadzane z Egiptu, a srebra i złota jest w mieście tyle co kamieni.

   „Daj mi mądrość i wiedzę, abym mógł sprawować rządy nad Twoim ludem.”

   • prośba o mądrość
   • ofiary w Gibeonie
   • bogactwo Salomona

   Salomon ofiaruje tysiąc ofiar w Gabaon, Pan się mu tam ukazał w nocy; dał mu, o co żądał, to jest mądrość, przydawszy bogactwa i sławę: potem wozy i jezdne zbiera.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Salomon postanawia wznieść dom dla imienia Pańskiego oraz pałac dla siebie i wyznacza dziesiątki tysięcy ludzi do noszenia ciężarów, łamania kamienia w górach i nadzoru nad robotą. Posyła do Hirama, króla Tyru, prośbę o rzemieślnika biegłego w kruszcach i barwionych tkaninach oraz o drewno cedrowe, jałowcowe i sosnowe z Libanu, obiecując w zamian pszenicę, jęczmień, wino i oliwę. Hiram odpowiada listem, błogosławi Pana za to, że dał Dawidowi mądrego syna, przysyła biegłego mistrza, syna kobiety z córek Dana, i obiecuje spławić drewno tratwami do Jafy.4 min

   Salomon postanawia wznieść dom dla imienia Pańskiego oraz pałac dla siebie i wyznacza dziesiątki tysięcy ludzi do noszenia ciężarów, łamania kamienia w górach i nadzoru nad robotą. Posyła do Hirama, króla Tyru, prośbę o rzemieślnika biegłego w kruszcach i barwionych tkaninach oraz o drewno cedrowe, jałowcowe i sosnowe z Libanu, obiecując w zamian pszenicę, jęczmień, wino i oliwę. Hiram odpowiada listem, błogosławi Pana za to, że dał Dawidowi mądrego syna, przysyła biegłego mistrza, syna kobiety z córek Dana, i obiecuje spławić drewno tratwami do Jafy.

   „Dom bowiem, który zamierzam zbudować, ma być wielki, bo wielki jest nasz Bóg ponad wszystkich bogów.”

   • umowa z Hiramem
   • drewno z Libanu
   • robotnicy do budowy

   Zmowa między Salomonem i Hirą królmi o robotniki i o potrzeby na budowanie kościoła i dworu królewskiego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Budowa domu Pańskiego zaczyna się w Jerozolimie na górze Moria, w miejscu klepiska Ornana Jebuzejczyka, w drugim miesiącu czwartego roku panowania Salomona. Opis idzie od fundamentów i przedsionka przez ściany wyłożone drewnem jodłowym i blachą ze złota, z rzeźbionymi palmami i łańcuszkami, po Święte Świętych pokryte złotem. Wewnątrz stają dwa rzeźbione cheruby o rozpostartych skrzydłach, zawieszona jest haftowana zasłona, a przed drzwiami świątyni wznoszą się dwa słupy z głowicami i granatami, nazwane Jachin i Booz.3 min

   Budowa domu Pańskiego zaczyna się w Jerozolimie na górze Moria, w miejscu klepiska Ornana Jebuzejczyka, w drugim miesiącu czwartego roku panowania Salomona. Opis idzie od fundamentów i przedsionka przez ściany wyłożone drewnem jodłowym i blachą ze złota, z rzeźbionymi palmami i łańcuszkami, po Święte Świętych pokryte złotem. Wewnątrz stają dwa rzeźbione cheruby o rozpostartych skrzydłach, zawieszona jest haftowana zasłona, a przed drzwiami świątyni wznoszą się dwa słupy z głowicami i granatami, nazwane Jachin i Booz.

   „Salomon zaczął budować dom Pański w Jerozolimie na górze Moria, która została wskazana Dawidowi, jego ojcu, w miejscu, które Dawid przygotował na klepisku Ornana Jebuzejczyka.”

   • budowa świątyni
   • góra Moria
   • cheruby i zasłona

   Kościół z kruchtą, albo sień, zasłonę, dwa słupy przed drzwiami kościelnemi buduje i sprawia.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Spis wyposażenia świątyni z miedzi i złota: ołtarz całopalny, lane morze stojące na dwunastu wołach zwróconych na cztery strony świata, dziesięć kadzi do obmywania ofiar, dziesięć złotych świeczników, dziesięć stołów i sto czasz. Przy każdym sprzęcie podane są wymiary i miejsce, po pięć na prawo i po pięć na lewo, a dalej mowa o dziedzińcu kapłańskim i drzwiach obitych miedzią. Robotę w miedzi kończy Hiram, odlewając ją w dolinie Jordanu między Sochot a Saredatą, w ilości, której nie dało się zważyć.4 min

   Spis wyposażenia świątyni z miedzi i złota: ołtarz całopalny, lane morze stojące na dwunastu wołach zwróconych na cztery strony świata, dziesięć kadzi do obmywania ofiar, dziesięć złotych świeczników, dziesięć stołów i sto czasz. Przy każdym sprzęcie podane są wymiary i miejsce, po pięć na prawo i po pięć na lewo, a dalej mowa o dziedzińcu kapłańskim i drzwiach obitych miedzią. Robotę w miedzi kończy Hiram, odlewając ją w dolinie Jordanu między Sochot a Saredatą, w ilości, której nie dało się zważyć.

   „I w ten sposób została ukończona cała robota, którą Salomon wykonał w domu Pańskim.”

   • lane morze
   • naczynia świątynne
   • roboty Hirama

   Ołtarz, morze, konwie, lichtarze, stoły, czasze i insze potrzeby a sprzęty do kościoła sprawia.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Salomon składa w skarbcu świątyni srebro, złoto i naczynia ślubowane przez Dawida, a potem zwołuje starszych Izraela, by w święto siódmego miesiąca przenieść Arkę Przymierza z Syjonu. Lewici i kapłani wnoszą ją do wewnętrznej komnaty, pod skrzydła cherubów, a w jej wnętrzu nie ma nic poza dwiema tablicami złożonymi przez Mojżesza na Horebie. Gdy śpiewacy z chórów Asafa, Hemana i Jedutuna wraz ze stu dwudziestoma trąbiącymi kapłanami wołają, że miłosierdzie Pana trwa na wieki, dom Boży napełnia obłok i kapłani nie mogą pełnić służby.3 min

   Salomon składa w skarbcu świątyni srebro, złoto i naczynia ślubowane przez Dawida, a potem zwołuje starszych Izraela, by w święto siódmego miesiąca przenieść Arkę Przymierza z Syjonu. Lewici i kapłani wnoszą ją do wewnętrznej komnaty, pod skrzydła cherubów, a w jej wnętrzu nie ma nic poza dwiema tablicami złożonymi przez Mojżesza na Horebie. Gdy śpiewacy z chórów Asafa, Hemana i Jedutuna wraz ze stu dwudziestoma trąbiącymi kapłanami wołają, że miłosierdzie Pana trwa na wieki, dom Boży napełnia obłok i kapłani nie mogą pełnić służby.

   „Kapłani nie mogli stać i pełnić służby z powodu mgły, gdyż chwała Pańska napełniła dom Boży.”

   • wniesienie Arki
   • obłok w świątyni
   • chwała Pańska

   Zebrawszy Salomon starsze i czelniejsze ludu Izraelskiego, ofiarował Panu Bogu, Archę postawił w ubłagalnicy, a chwała Pańska napełniła kościół.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Salomon błogosławi zgromadzenie Izraela i przypomina, że Pan wybrał Jerozolimę na miejsce swojego imienia, Dawida na władcę, a budowę domu zlecił nie ojcu, lecz synowi. Potem klęka na miedzianym podeście pośrodku świątyni, wyciąga ręce ku niebu i wyznaje, że skoro niebiosa nie mogą ogarnąć Boga, tym mniej dom zbudowany ludzką ręką. W długiej modlitwie prosi, by oczy Pana były dniem i nocą otwarte na to miejsce, i wylicza, kiedy ma stąd być wysłuchana prośba: przy przysiędze w sporze, po klęsce na wojnie, w czasie posuchy, głodu i zarazy, w ustach cudzoziemca i w niewoli.8 min

   Salomon błogosławi zgromadzenie Izraela i przypomina, że Pan wybrał Jerozolimę na miejsce swojego imienia, Dawida na władcę, a budowę domu zlecił nie ojcu, lecz synowi. Potem klęka na miedzianym podeście pośrodku świątyni, wyciąga ręce ku niebu i wyznaje, że skoro niebiosa nie mogą ogarnąć Boga, tym mniej dom zbudowany ludzką ręką. W długiej modlitwie prosi, by oczy Pana były dniem i nocą otwarte na to miejsce, i wylicza, kiedy ma stąd być wysłuchana prośba: przy przysiędze w sporze, po klęsce na wojnie, w czasie posuchy, głodu i zarazy, w ustach cudzoziemca i w niewoli.

   „Czy to jednak możliwe, aby Bóg zamieszkał z ludźmi na ziemi?”

   • modlitwa poświęcenia
   • prośby o wysłuchanie
   • obietnica dla Dawida

   Uczynił rzecz Salomon król pierwéj do ludu, potem poklęknąwszy do Pana Boga modlił się bardzo długo.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Gdy Salomon kończy modlitwę, z nieba zstępuje ogień i pochłania ofiary, a chwała Pana wypełnia dom tak, że kapłani nie mogą do niego wejść. Lud pada na posadzkę, król składa dwadzieścia dwa tysiące wołów i sto dwadzieścia tysięcy baranów, a święto poświęcenia trwa siedem dni. W nocy Pan ukazuje się Salomonowi i obiecuje, że gdy lud się ukorzy i będzie szukał Jego oblicza, uzdrowi jego ziemię, lecz za porzucenie przykazań zapowiada odrzucenie świątyni.4 min

   Gdy Salomon kończy modlitwę, z nieba zstępuje ogień i pochłania ofiary, a chwała Pana wypełnia dom tak, że kapłani nie mogą do niego wejść. Lud pada na posadzkę, król składa dwadzieścia dwa tysiące wołów i sto dwadzieścia tysięcy baranów, a święto poświęcenia trwa siedem dni. W nocy Pan ukazuje się Salomonowi i obiecuje, że gdy lud się ukorzy i będzie szukał Jego oblicza, uzdrowi jego ziemię, lecz za porzucenie przykazań zapowiada odrzucenie świątyni.

   „Gdy Salomon skończył modlitwę, z nieba zstąpił ogień i pochłonął całopalenia oraz ofiary, a chwała Pańska napełniła świątynię.”

   • ogień z nieba
   • poświęcenie świątyni
   • obietnica dla Salomona

   Ogień z nieba ofiary popalił: wielmożność a chwała Pańska napełniła kościół, ofiarują ofiary hojnie. Poświącanie kościoła, święto przez siedm dni święcą: Pan Bóg się ukazał Salomonowi i oznajmuje, że modlitwę jego wysłuchał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Dwadzieścia lat po zbudowaniu świątyni i pałacu Salomon odbudowuje miasta otrzymane od Hirama, zdobywa Chamat-Soba i stawia warownie od Palmiry na pustyni po Bet-Choron. Potomków Chetytów, Amorytów i innych dawnych ludów obraca w hołdowników, a Izraelitów czyni wojownikami i dowódcami. Porządkuje też ofiary oraz zmiany kapłanów i lewitów według rozporządzenia Dawida, a z Esjon-Gaber wysyła okręty z żeglarzami Hirama do Ofiru po złoto.3 min

   Dwadzieścia lat po zbudowaniu świątyni i pałacu Salomon odbudowuje miasta otrzymane od Hirama, zdobywa Chamat-Soba i stawia warownie od Palmiry na pustyni po Bet-Choron. Potomków Chetytów, Amorytów i innych dawnych ludów obraca w hołdowników, a Izraelitów czyni wojownikami i dowódcami. Porządkuje też ofiary oraz zmiany kapłanów i lewitów według rozporządzenia Dawida, a z Esjon-Gaber wysyła okręty z żeglarzami Hirama do Ofiru po złoto.

   „Żona moja nie będzie mieszkać w domu Dawida, króla izraelskiego, dlatego że jest on poświęcony, gdyż weszła do niego Arka Pańska.”

   • miasta warowne
   • hołdownicy
   • wyprawa do Ofiru

   Król Salomon miasta pobudował, lud sobie obcy podbił, ofiary czyni, po złoto do Ophir z królem Hiramem posłał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Królowa Saby przyjeżdża do Jerozolimy wystawić Salomona na próbę zagadkami i odjeżdża olśniona jego mądrością, dworem i porządkiem służby, zostawiając sto dwadzieścia talentów złota oraz wonności. Dalej idzie opis bogactwa: doroczny dochód w złocie, tarcze złożone w zbrojowni, tron z kości słoniowej z dwunastoma lwami na stopniach i okręty wracające raz na trzy lata z Tarszisz. Po czterdziestu latach panowania Salomon umiera, a władzę przejmuje Roboam.5 min

   Królowa Saby przyjeżdża do Jerozolimy wystawić Salomona na próbę zagadkami i odjeżdża olśniona jego mądrością, dworem i porządkiem służby, zostawiając sto dwadzieścia talentów złota oraz wonności. Dalej idzie opis bogactwa: doroczny dochód w złocie, tarcze złożone w zbrojowni, tron z kości słoniowej z dwunastoma lwami na stopniach i okręty wracające raz na trzy lata z Tarszisz. Po czterdziestu latach panowania Salomon umiera, a władzę przejmuje Roboam.

   „Przekonałam się, że ledwie połowę twojej mądrości mi opisano: twymi cnotami przewyższyłeś swoją sławę.”

   • królowa Saby
   • mądrość Salomona
   • bogactwo króla
   • śmierć Salomona

   Saba królowa z dary do Salomona przyjechała i z dary odjechała; waga złota do roku Salomonowi przychodząca, budowania Majestatu, służby, obfitość w bogactwiech, w możności, mądrość Salomonowa i śmierć jego i namiastek.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10W Sychem cały Izrael prosi Roboama, aby ulżył ciężkiemu jarzmu nałożonemu przez jego ojca, i obiecuje za to posłuszeństwo. Król odrzuca radę starszych, którzy doradzają łagodność, i powtarza słowa młodych rówieśników: zamiast biczów zapowiada kolczaste rózgi. Lud wypowiada wtedy posłuszeństwo domowi Dawida, kamienuje posłanego poborcę Adurama, a Roboam ucieka rydwanem do Jerozolimy i panuje już tylko nad miastami judzkimi.3 min

    W Sychem cały Izrael prosi Roboama, aby ulżył ciężkiemu jarzmu nałożonemu przez jego ojca, i obiecuje za to posłuszeństwo. Król odrzuca radę starszych, którzy doradzają łagodność, i powtarza słowa młodych rówieśników: zamiast biczów zapowiada kolczaste rózgi. Lud wypowiada wtedy posłuszeństwo domowi Dawida, kamienuje posłanego poborcę Adurama, a Roboam ucieka rydwanem do Jerozolimy i panuje już tylko nad miastami judzkimi.

    „Nie mamy udziału w Dawidzie ani dziedzictwa w synu Isajego.”

    • podział królestwa
    • ciężkie jarzmo
    • rada starszych
    • bunt Izraela

    Roboam, syn Salomonów, porzuciwszy radę starych ludzi, a jąwszy się rady młodych, królestwa połowicę większą utracił: także już dzieliło się królestwo Izraelskie od Judzkiego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Roboam zbiera sto osiemdziesiąt tysięcy wojowników z Judy i Beniamina, żeby odzyskać Izraela, lecz słowo Pana przekazane przez Szemajasza odwołuje wojnę i każdy wraca do domu. Król umacnia zamiast tego kilkanaście miast od Betlejem i Tekoa po Hebron, zaopatruje je w żywność, tarcze i włócznie. Kapłani oraz lewici przenoszą się do niego z całego Izraela, bo Jeroboam odsunął ich od służby i ustanowił własnych ofiarników przy cielcach. Na końcu stoi spis żon i dzieci Roboama, z Abiaszem postawionym na czele braci.3 min

    Roboam zbiera sto osiemdziesiąt tysięcy wojowników z Judy i Beniamina, żeby odzyskać Izraela, lecz słowo Pana przekazane przez Szemajasza odwołuje wojnę i każdy wraca do domu. Król umacnia zamiast tego kilkanaście miast od Betlejem i Tekoa po Hebron, zaopatruje je w żywność, tarcze i włócznie. Kapłani oraz lewici przenoszą się do niego z całego Izraela, bo Jeroboam odsunął ich od służby i ustanowił własnych ofiarników przy cielcach. Na końcu stoi spis żon i dzieci Roboama, z Abiaszem postawionym na czele braci.

    „Nie wyruszajcie i nie walczcie z waszymi braćmi.”

    • zakaz wojny
    • miasta obronne
    • kapłani w Judzie
    • rodzina Roboama

    Roboam chciał dobywać rozerwanego królestwa swego, ale za opowiedzeniem Pana Boga woli swojéj musiał dać pokój: miasta budował, Lewity i kapłany wygnane od Jeroboama przyjął, pojął żon i miłośnic wiele.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Gdy władza Roboama się umacnia, król porzuca Prawo Pana, a w piątym roku panowania Szyszak, król Egiptu, zdobywa obronne miasta w Judzie i staje pod Jerozolimą z tysiącem dwustu rydwanów. Prorok Szemajasz tłumaczy klęskę opuszczeniem Pana, więc król i książęta uznają wyrok za sprawiedliwy i miasto ocaleje, ale Szyszak wywozi skarby świątyni oraz złote tarcze zrobione przez Salomona. W ich miejsce powstają tarcze miedziane, a po siedemnastu latach panowania Roboam umiera i władzę obejmuje Abiasz.3 min

    Gdy władza Roboama się umacnia, król porzuca Prawo Pana, a w piątym roku panowania Szyszak, król Egiptu, zdobywa obronne miasta w Judzie i staje pod Jerozolimą z tysiącem dwustu rydwanów. Prorok Szemajasz tłumaczy klęskę opuszczeniem Pana, więc król i książęta uznają wyrok za sprawiedliwy i miasto ocaleje, ale Szyszak wywozi skarby świątyni oraz złote tarcze zrobione przez Salomona. W ich miejsce powstają tarcze miedziane, a po siedemnastu latach panowania Roboam umiera i władzę obejmuje Abiasz.

    „Wyście Mnie opuścili, a Ja wydałem was w ręce Szyszaka.”

    • najazd Szyszaka
    • łupy ze świątyni
    • upokorzenie króla

    Dla grzechu króla Roboama i ludu Judzkiego dał je Pan Bóg w ręce królowi Egipskiemu, który pobrał skarby wszystkie z kościoła Bożego i z domu królewskiego, tarcze złote i śrebrne; umarł Roboam, nastał Abia, syn jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Abia staje do bitwy z Jeroboamem, mając czterysta tysięcy ludzi przeciw ośmiuset tysiącom, i z góry Semeron przemawia do wojska Izraela: królestwo zostało oddane Dawidowi przymierzem soli, a przeciwnicy służą złotym cielcom i kapłanom nastawionym samowolnie. Jeroboam odpowiada zasadzką od tyłu, lecz okrążona Juda woła do Pana, kapłani trąbią i wojsko Izraela ucieka z wielką klęską. Abia zdobywa Betel, Jesanę i Efron, a Jeroboam nie odzyskuje już sił.4 min

    Abia staje do bitwy z Jeroboamem, mając czterysta tysięcy ludzi przeciw ośmiuset tysiącom, i z góry Semeron przemawia do wojska Izraela: królestwo zostało oddane Dawidowi przymierzem soli, a przeciwnicy służą złotym cielcom i kapłanom nastawionym samowolnie. Jeroboam odpowiada zasadzką od tyłu, lecz okrążona Juda woła do Pana, kapłani trąbią i wojsko Izraela ucieka z wielką klęską. Abia zdobywa Betel, Jesanę i Efron, a Jeroboam nie odzyskuje już sił.

    „Oto z naszym wojskiem jest sam Bóg jako wódz i Jego kapłani, którzy trąbią w trąby, i rozbrzmiewają przeciwko wam.”

    • mowa Abii
    • przymierze soli
    • zasadzka Jeroboama
    • klęska Izraela

    Abia, król Judzki, stoczył wojnę z Jeroboamem, królem Izraelskim, i poraził go za pomocą Bożą: miasta mu pobrał: śmierć Jeroboama.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Abia umiera, a rządy obejmuje jego syn Asa; przez dziesięć lat kraj żyje w spokoju, więc król burzy ołtarze obcego kultu i wyżyny, łamie słupy, wyrąbuje gaje i nakazuje Judzie szukać Pana. Gdy Zara Etiopczyk nadciąga z ogromnym wojskiem i trzystoma rydwanami pod Maresa, Asa ustawia szyk w dolinie Sefata i prosi o ratunek, bo przed Bogiem nie waży nic liczba walczących. Etiopczycy uciekają, Juda ściga ich aż do Gerar i wraca z wielkimi łupami, trzodami i wielbłądami.3 min

    Abia umiera, a rządy obejmuje jego syn Asa; przez dziesięć lat kraj żyje w spokoju, więc król burzy ołtarze obcego kultu i wyżyny, łamie słupy, wyrąbuje gaje i nakazuje Judzie szukać Pana. Gdy Zara Etiopczyk nadciąga z ogromnym wojskiem i trzystoma rydwanami pod Maresa, Asa ustawia szyk w dolinie Sefata i prosi o ratunek, bo przed Bogiem nie waży nic liczba walczących. Etiopczycy uciekają, Juda ściga ich aż do Gerar i wraca z wielkimi łupami, trzodami i wielbłądami.

    „Panie, dla Ciebie nie ma żadnej różnicy, czy ratujesz w małej, czy w wielkiej liczbie.”

    • reforma Asy
    • wojna z Etiopczykami
    • modlitwa przed bitwą

    Asa nastał po swym ojcu Abii, któremu Bóg przeto, że bałwany popsował w wszystkiéj ziemi Judzkiéj, a ludowi rozkazał naśladować Pana, Boga ojców swoich, dał pokój przez dziesięć lat, potem Murzyny poraził.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Duch Boży zstępuje na Azariasza, syna Obeda, a ten wychodzi naprzeciw Asy ze słowem, że Pan jest z tymi, którzy Go szukają, i opuszcza tych, którzy Go porzucają. Umocniony król usuwa bałwany z Judy, Beniamina i zdobytych miast Efraima, odnawia ołtarz przed przedsionkiem i zwołuje lud do Jerozolimy, gdzie składa siedemset wołów i siedem tysięcy baranów. Przy dźwięku trąb zawierają przymierze, że będą szukać Pana całym sercem. Asa odsuwa od władzy nawet własną matkę Maachę za postawienie bożka w gaju.3 min

    Duch Boży zstępuje na Azariasza, syna Obeda, a ten wychodzi naprzeciw Asy ze słowem, że Pan jest z tymi, którzy Go szukają, i opuszcza tych, którzy Go porzucają. Umocniony król usuwa bałwany z Judy, Beniamina i zdobytych miast Efraima, odnawia ołtarz przed przedsionkiem i zwołuje lud do Jerozolimy, gdzie składa siedemset wołów i siedem tysięcy baranów. Przy dźwięku trąb zawierają przymierze, że będą szukać Pana całym sercem. Asa odsuwa od władzy nawet własną matkę Maachę za postawienie bożka w gaju.

    „Jeśli będziecie Go szukać, znajdziecie Go, a jeśli Go opuścicie, opuści was.”

    • proroctwo Azariasza
    • odnowienie przymierza
    • usunięcie bożka

    Azaryasz prorokuje Asie i ludowi jego; Asa ostatek bałwanów pokaził, i co ślubił Bogu, to dał do kościoła.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Gdy Baasa, król Izraela, obwarowuje Rama, by odciąć drogi do królestwa Judy, Asa wysyła srebro i złoto ze skarbców świątyni do Benadada w Damaszku i kupuje zerwanie przymierza. Syria pustoszy miasta północy, Baasa przerywa budowę, a kamienie i drewno z Rama idą na mury Gabaa i Mispy. Prorok Hanani wyrzuca królowi, że zaufał królowi Syrii, a nie Panu, który wcześniej wydał mu Etiopczyków, więc Asa wtrąca proroka do więzienia. Chory na nogi szuka potem pomocy u lekarzy, nie u Pana, i umiera w czterdziestym pierwszym roku panowania.3 min

    Gdy Baasa, król Izraela, obwarowuje Rama, by odciąć drogi do królestwa Judy, Asa wysyła srebro i złoto ze skarbców świątyni do Benadada w Damaszku i kupuje zerwanie przymierza. Syria pustoszy miasta północy, Baasa przerywa budowę, a kamienie i drewno z Rama idą na mury Gabaa i Mispy. Prorok Hanani wyrzuca królowi, że zaufał królowi Syrii, a nie Panu, który wcześniej wydał mu Etiopczyków, więc Asa wtrąca proroka do więzienia. Chory na nogi szuka potem pomocy u lekarzy, nie u Pana, i umiera w czterdziestym pierwszym roku panowania.

    „Oczy Pana bowiem patrzą na całą ziemię i umacniają tych, którzy Mu ufają doskonałym sercem.”

    • przymierze z Syrią
    • prorok w więzieniu
    • choroba Asy

    Baasa Rama buduje: Asa po ratunek uciekł się do króla Syryjskiego, przeco gdy go Hanani Prorok karał, wsadził go: potem na nogi bardzo chorując, pokładając nadzieję w doktorzech, umarł.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

17. 17Rozdział 17Jozafat obejmuje władzę po ojcu, rozmieszcza oddziały w obronnych miastach Judy oraz w miastach Efraima, a ponieważ chodzi drogami Dawida i nie szuka Baalów, rośnie w bogactwo i sławę. W trzecim roku panowania wysyła książąt, lewitów i kapłanów z księgą Prawa, aby objechali miasta judzkie i nauczali w nich lud. Sąsiednie królestwa nie śmią walczyć z Judą, Filistyni przynoszą dary i srebro, a Arabowie trzodę. Na końcu stoi spis naczelników wojska według rodów z liczbą mężów oddanych do dyspozycji króla.3 min

    Jozafat obejmuje władzę po ojcu, rozmieszcza oddziały w obronnych miastach Judy oraz w miastach Efraima, a ponieważ chodzi drogami Dawida i nie szuka Baalów, rośnie w bogactwo i sławę. W trzecim roku panowania wysyła książąt, lewitów i kapłanów z księgą Prawa, aby objechali miasta judzkie i nauczali w nich lud. Sąsiednie królestwa nie śmią walczyć z Judą, Filistyni przynoszą dary i srebro, a Arabowie trzodę. Na końcu stoi spis naczelników wojska według rodów z liczbą mężów oddanych do dyspozycji króla.

    „Nauczali lud w Judzie, mając przy sobie księgę Prawa Pańskiego, i obchodzili wszystkie miasta judzkie, nauczając lud.”

    • nauczanie Prawa
    • umocnienie Judy
    • spis wojska

    Jozaphat króluje, stara się o zamnożenie Zakonu Bożego, uczyciele po ziemi swéj rozesłał, którzy uczyli Zakonu Bożego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

18. 18Rozdział 18Spowinowacony z Achabem Jozafat przyjeżdża do Samarii i zgadza się ruszyć z nim na Ramot Gilead, żąda jednak, żeby najpierw zapytać Pana. Czterystu proroków wieści powodzenie, a wezwany Micheasz, syn Jimli, opowiada o widzeniu tronu Pańskiego i o duchu, który sam ofiarował się zwieść króla kłamstwem w ustach proroków. Sedekiasz uderza go w twarz, a król każe go trzymać w więzieniu na chlebie i wodzie. Achab wyrusza do bitwy w przebraniu, lecz zabłąkana strzała trafia go między szyję a łopatki i umiera o zachodzie słońca.6 min

    Spowinowacony z Achabem Jozafat przyjeżdża do Samarii i zgadza się ruszyć z nim na Ramot Gilead, żąda jednak, żeby najpierw zapytać Pana. Czterystu proroków wieści powodzenie, a wezwany Micheasz, syn Jimli, opowiada o widzeniu tronu Pańskiego i o duchu, który sam ofiarował się zwieść króla kłamstwem w ustach proroków. Sedekiasz uderza go w twarz, a król każe go trzymać w więzieniu na chlebie i wodzie. Achab wyrusza do bitwy w przebraniu, lecz zabłąkana strzała trafia go między szyję a łopatki i umiera o zachodzie słońca.

    „A teraz oto Pan włożył ducha kłamstwa w usta wszystkich twoich proroków, a Pan zapowiedział ci nieszczęście.”

    • fałszywi prorocy
    • duch kłamstwa
    • bitwa pod Ramot
    • śmierć Achaba

    Jozaphat z Achabem, królem Izraelskim, w przyjacielstwo weszli, na wojnę z nim wyjechał do Ramoth Galaad, fałeszni prorocy zwycięstwo, a Micheasz, prorok Boży, porażkę prorokuje, ale Achab według Micheaszowego proroctwa zabit na wojnie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

19. 19Rozdział 19Jozafat wraca cało do Jerozolimy, a naprzeciw wychodzi mu prorok Jehu, syn Hananiego, z wyrzutem, że wspierał bezbożnego, i z przypomnieniem, że usunął gaje i przygotował serce do szukania Pana. Król objeżdża kraj od Bersabee do góry Efraima i zawraca lud do Boga ojców. Potem ustanawia sędziów we wszystkich obronnych miastach Judy i poucza ich, że sąd należy do Pana, więc nie ma w nim miejsca na stronniczość ani na dary. W Jerozolimie nad sprawami Pana stawia kapłana Amariasza, a nad królewskimi Zebadiasza.2 min

    Jozafat wraca cało do Jerozolimy, a naprzeciw wychodzi mu prorok Jehu, syn Hananiego, z wyrzutem, że wspierał bezbożnego, i z przypomnieniem, że usunął gaje i przygotował serce do szukania Pana. Król objeżdża kraj od Bersabee do góry Efraima i zawraca lud do Boga ojców. Potem ustanawia sędziów we wszystkich obronnych miastach Judy i poucza ich, że sąd należy do Pana, więc nie ma w nim miejsca na stronniczość ani na dary. W Jerozolimie nad sprawami Pana stawia kapłana Amariasza, a nad królewskimi Zebadiasza.

    „Baczcie, co macie czynić, bo nie ludzki sąd sprawujecie, ale Pański.”

    • sędziowie w Judzie
    • upomnienie proroka
    • sąd bez stronniczości

    Jozaphata Jehu prorok zgromił, że pomagał Achabowi, postanowił sędzię i upomina ich chędogo jako się w tem zachować mają. Dał téż i urząd duchownym, aby nauczali lud Boży.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

20. 20Rozdział 20Wieść o nadciągającej rzeszy Moabu i Ammona zastaje Jozafata w strachu, więc ogłasza post w całym Judzie i modli się w domu Pańskim przed nową bramą, przyznając, że ludowi brakuje sił. Lewita Jahazjel zapowiada, że walka nie należy do nich, i wskazuje drogę, którą nadejdzie wróg. Nad ranem wojsko wyrusza na pustynię Tekoa ze śpiewakami na przodzie, a gdy zaczynają chwalić Pana, napastnicy obracają się przeciw sobie i wybijają do ostatniego. Łupy zbierają przez trzy dni, a miejsce dziękczynienia nazywają doliną błogosławieństwa.7 min

    Wieść o nadciągającej rzeszy Moabu i Ammona zastaje Jozafata w strachu, więc ogłasza post w całym Judzie i modli się w domu Pańskim przed nową bramą, przyznając, że ludowi brakuje sił. Lewita Jahazjel zapowiada, że walka nie należy do nich, i wskazuje drogę, którą nadejdzie wróg. Nad ranem wojsko wyrusza na pustynię Tekoa ze śpiewakami na przodzie, a gdy zaczynają chwalić Pana, napastnicy obracają się przeciw sobie i wybijają do ostatniego. Łupy zbierają przez trzy dni, a miejsce dziękczynienia nazywają doliną błogosławieństwa.

    „Nie wiemy, co mamy czynić, i tylko tyle nam zostaje: wpatrzyć się w Ciebie.”

    • modlitwa Jozafata
    • post w Judzie
    • zwycięstwo bez walki
    • dolina błogosławieństwa

    Nieprzyjaciele mnodzy spiknęli się na Jozaphata, ale on złożywszy post, społu z ludem swoim Pana Boga prosił, i wyswobodził go Pan od nich, że się sami między sobą posiekli, a on łupy pobrał. Prorok go karze o przymierze, które z Ochozyaszem uczynił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

21. 21Rozdział 21Po śmierci Jozafata władzę bierze Joram i zaraz po utwierdzeniu się na tronie każe wymordować własnych braci oraz część książąt. Idzie drogami domu Achaba, bo jego żona była córką Achaba, buduje wyżyny w miastach judzkich, a Edom wypowiada posłuszeństwo Judzie. Dostaje wtedy list od proroka Eliasza, który zapowiada plagę na jego lud, synów i żony oraz nieuleczalną chorobę jelit. Filistyni i Arabowie wdzierają się do kraju, uprowadzają jego synów i żony prócz najmłodszego Joachaza, a król umiera w bólach i bez honorów pogrzebowych.4 min

    Po śmierci Jozafata władzę bierze Joram i zaraz po utwierdzeniu się na tronie każe wymordować własnych braci oraz część książąt. Idzie drogami domu Achaba, bo jego żona była córką Achaba, buduje wyżyny w miastach judzkich, a Edom wypowiada posłuszeństwo Judzie. Dostaje wtedy list od proroka Eliasza, który zapowiada plagę na jego lud, synów i żony oraz nieuleczalną chorobę jelit. Filistyni i Arabowie wdzierają się do kraju, uprowadzają jego synów i żony prócz najmłodszego Joachaza, a król umiera w bólach i bez honorów pogrzebowych.

    „Nie postępowałeś drogami Jozafata, swojego ojca, ani drogami Asy, króla judzkiego.”

    • bratobójstwo
    • list Eliasza
    • bunt Edomu
    • choroba króla

    Joram po ojcu Jozaphat królem zostawszy, bracią swoję wybił, któremu Eliasz przez list niemoc bardzo złą i śmierć i spustoszenie królestwa jego opowiada, co wszystko się ziściło.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

22. 22Rozdział 22Po śmierci Jorama mieszkańcy Jerozolimy ustanawiają królem jego najmłodszego syna Achazjasza, bo starszych zabrali rabusie arabscy. Król rządzi rok, słucha rad domu Achaba, którego córką jest jego matka Atalia, i wyrusza z Joramem, synem Achaba, przeciw Hazaelowi. Podczas zagłady domu Achaba Jehu wyłapuje książąt judzkich, a samego Achazjasza, ukrytego w Samarii, przyprowadzają przed niego i zabijają. Atalia wybija cały ród królewski, lecz Jozabeta wykrada małego Joasza i ukrywa go z mamką w domu Bożym.3 min

    Po śmierci Jorama mieszkańcy Jerozolimy ustanawiają królem jego najmłodszego syna Achazjasza, bo starszych zabrali rabusie arabscy. Król rządzi rok, słucha rad domu Achaba, którego córką jest jego matka Atalia, i wyrusza z Joramem, synem Achaba, przeciw Hazaelowi. Podczas zagłady domu Achaba Jehu wyłapuje książąt judzkich, a samego Achazjasza, ukrytego w Samarii, przyprowadzają przed niego i zabijają. Atalia wybija cały ród królewski, lecz Jozabeta wykrada małego Joasza i ukrywa go z mamką w domu Bożym.

    „Przez sześć lat był więc ukryty z nimi w domu Bożym, podczas gdy Atalia królowała nad krajem.”

    • panowanie Atalii
    • zagłada rodu
    • ukryty Joasz

    Ochozyasza, bezbożnego króla, zabił Jehu, pospołu i Joram, króla Izraelskiego: a gdy Athalia zabijała syny królewskie, Jozabet zachowała Joasa najmłodszego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

23. 23Rozdział 23W siódmym roku kapłan Jojada zawiera przymierze z pięcioma dowódcami, sprowadza lewitów z miast judzkich i przywódców rodów do Jerozolimy, a potem rozdziela straże przy bramach, pałacu i dziedzińcach. Chłopca wyprowadzają ze świątyni, wkładają mu koronę, wręczają świadectwo Prawa i namaszczają na króla wśród okrzyków. Atalia przybiega na ten głos, woła o zdradzie i ginie przy bramie końskiej, bo nie wolno jej było zabić w domu Pańskim. Lud burzy dom Baala i zabija jego kapłana Matana, a króla odprowadzają przez wyższą bramę na tron.4 min

    W siódmym roku kapłan Jojada zawiera przymierze z pięcioma dowódcami, sprowadza lewitów z miast judzkich i przywódców rodów do Jerozolimy, a potem rozdziela straże przy bramach, pałacu i dziedzińcach. Chłopca wyprowadzają ze świątyni, wkładają mu koronę, wręczają świadectwo Prawa i namaszczają na króla wśród okrzyków. Atalia przybiega na ten głos, woła o zdradzie i ginie przy bramie końskiej, bo nie wolno jej było zabić w domu Pańskim. Lud burzy dom Baala i zabija jego kapłana Matana, a króla odprowadzają przez wyższą bramę na tron.

    „Oto syn królewski będzie królował, jak Pan zapowiedział o potomkach Dawida.”

    • spisek Jojady
    • koronacja Joasza
    • śmierć Atalii
    • zburzenie domu Baala

    Jojada biskup pomazał na królestwo Judzkie Joasa, i zabito Athalią okrutniczkę. Chwała Boża znowiona w ziemi, a lud pokaził kościół, ołtarze i słupy Baala bałwana.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

24. 24Rozdział 24Joasz zostaje królem w wieku siedmiu lat i dopóki żyje kapłan Jojada, czyni dobrze: postanawia odnowić dom Pański, a gdy lewici zwlekają ze zbiórką, każe postawić skrzynię przy bramie świątyni, do której lud wrzuca daninę. Pieniędzy starcza na kamieniarzy, rzemieślników i kowali, a z reszty powstają naczynia do służby. Po śmierci Jojady król słucha dowódców judzkich, którzy odwracają lud do gajów i posągów, a Zachariasza, syna Jojady, każe ukamienować na dziedzińcu. Wojsko syryjskie pustoszy kraj, a chorego króla zabijają w łożu właśni słudzy.6 min

    Joasz zostaje królem w wieku siedmiu lat i dopóki żyje kapłan Jojada, czyni dobrze: postanawia odnowić dom Pański, a gdy lewici zwlekają ze zbiórką, każe postawić skrzynię przy bramie świątyni, do której lud wrzuca daninę. Pieniędzy starcza na kamieniarzy, rzemieślników i kowali, a z reszty powstają naczynia do służby. Po śmierci Jojady król słucha dowódców judzkich, którzy odwracają lud do gajów i posągów, a Zachariasza, syna Jojady, każe ukamienować na dziedzińcu. Wojsko syryjskie pustoszy kraj, a chorego króla zabijają w łożu właśni słudzy.

    „Niech Pan to zobaczy i niech szuka.”

    • skrzynia na datki
    • naprawa świątyni
    • ukamienowanie Zachariasza

    Joas, póki Jojada kapłan żyw był, który go na królestwo wsadził, póty był dobry, kazał na poprawę kościoła pieniądze zbierać, potem kazał zabić Zacharyasza, syna Jojady. Zatem Izraelską i Judzką ziemię Syryjczykowie drapieżą, Joasa potem sludzy jego zabili.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

25. 25Rozdział 25Amazjasz karze zabójców swojego ojca, ale oszczędza ich synów, bo Prawo zabrania karać dzieci za winy rodziców. Przed wyprawą na Seir dokupuje za sto talentów stu tysięcy żołnierzy izraelskich, a gdy człowiek Boży każe ich odesłać, odprawia ich i traci zapłacone srebro. Odesłani z gniewem łupią po drodze miasta Judy, król zwycięża w Dolinie Soli, lecz przywozi stamtąd bogów Seiru i zaczyna im palić kadzidło. Wyzwany na próbę sił Joas, król Izraela, odpowiada przypowieścią o oście i cedrze, a potem rozbija wojsko Judy i burzy mur Jerozolimy.5 min

    Amazjasz karze zabójców swojego ojca, ale oszczędza ich synów, bo Prawo zabrania karać dzieci za winy rodziców. Przed wyprawą na Seir dokupuje za sto talentów stu tysięcy żołnierzy izraelskich, a gdy człowiek Boży każe ich odesłać, odprawia ich i traci zapłacone srebro. Odesłani z gniewem łupią po drodze miasta Judy, król zwycięża w Dolinie Soli, lecz przywozi stamtąd bogów Seiru i zaczyna im palić kadzidło. Wyzwany na próbę sił Joas, król Izraela, odpowiada przypowieścią o oście i cedrze, a potem rozbija wojsko Judy i burzy mur Jerozolimy.

    „Pan ma środki, by dać ci o wiele więcej niż to.”

    • najemni żołnierze
    • bogowie Seiru
    • przypowieść o oście
    • klęska pod Bet-Szemesz

    Amazyasz zostawszy królem po ojcu swym, Idumejski lud poraził, zwycięstwo odniósł, jął bogi ich chwalić, wyzwał Joasa, króla Izraelskiego, na wojnę, i poiman od niego, Jeruzalem wyłupiono, potem zabit w Lachis.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

26. 26Rozdział 26Ozjasz obejmuje tron w wieku szesnastu lat i dopóki szuka Pana za dni Zachariasza, wszystko mu się wiedzie: łamie opór Filistynów pod Gat, Jabne i Aszdodem, buduje wieże oraz studnie na pustyni i wyposaża wojsko w machiny ciskające strzały i kamienie. Siła uderza mu jednak do głowy i sam wchodzi do świątyni, żeby palić kadzidło. Kapłan Azariasz z osiemdziesięcioma kapłanami zastępuje mu drogę, a gdy król się rozgniewa z kadzielnicą w ręku, na jego czole występuje trąd. Do śmierci mieszka w odosobnieniu, a domem królewskim zarządza jego syn Joatam.4 min

    Ozjasz obejmuje tron w wieku szesnastu lat i dopóki szuka Pana za dni Zachariasza, wszystko mu się wiedzie: łamie opór Filistynów pod Gat, Jabne i Aszdodem, buduje wieże oraz studnie na pustyni i wyposaża wojsko w machiny ciskające strzały i kamienie. Siła uderza mu jednak do głowy i sam wchodzi do świątyni, żeby palić kadzidło. Kapłan Azariasz z osiemdziesięcioma kapłanami zastępuje mu drogę, a gdy król się rozgniewa z kadzielnicą w ręku, na jego czole występuje trąd. Do śmierci mieszka w odosobnieniu, a domem królewskim zarządza jego syn Joatam.

    „Nie twój to urząd, Ozjaszu, żebyś palił kadzidło Panu.”

    • trąd Ozjasza
    • kadzidło w świątyni
    • machiny wojenne

    Ozyasz po ojcu króluje, nieprzyjaciele zwycięża, buduje Jeruzalem, winnice szczepi, miasta buduje, szczęściem uniesiony, wszetecznie zapał Panu palić chce, za co skaran trądem.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

27. 27Rozdział 27Joatam zaczyna panować w wieku dwudziestu pięciu lat i rządzi szesnaście lat, czyniąc dobrze jak jego ojciec, tylko nie wchodzi do świątyni Pańskiej, a lud wciąż grzeszy. Buduje Bramę Wyższą domu Pańskiego, wznosi budowle na murach Ofelu, miasta na górach judzkich oraz zamki i wieże w lasach. Zwycięża też króla synów Ammona, którzy przez dwa lata płacą mu sto talentów srebra oraz korce pszenicy i jęczmienia.1 min

    Joatam zaczyna panować w wieku dwudziestu pięciu lat i rządzi szesnaście lat, czyniąc dobrze jak jego ojciec, tylko nie wchodzi do świątyni Pańskiej, a lud wciąż grzeszy. Buduje Bramę Wyższą domu Pańskiego, wznosi budowle na murach Ofelu, miasta na górach judzkich oraz zamki i wieże w lasach. Zwycięża też króla synów Ammona, którzy przez dwa lata płacą mu sto talentów srebra oraz korce pszenicy i jęczmienia.

    „Joatam umocnił się, bo prostował swoje drogi przed Panem, swoim Bogiem.”

    • brama Wyższa
    • danina Ammona
    • budowy w Judzie

    Joatham po Ozyaszu, ojcu swym, króluje, zwyciężył Ammonickiego króla, i wziął od niego winę pieniężną: namiastek i potomek jego bezbożny Achaz.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

28. 28Rozdział 28Achaz odlewa posągi Baalów, pali kadzidło w dolinie Ben-Ennom i przeprowadza synów przez ogień, więc Pan wydaje go w ręce Syrii i Izraela, a dwieście tysięcy kobiet i dzieci idzie w niewolę do Samarii. Prorok Oded zastępuje drogę wracającemu wojsku, a przywódcy Efraima wymuszają zwrot jeńców, których odziewają z łupów, karmią i odwożą do Jerycha. Osaczony przez Edomczyków i Filistynów król prosi o pomoc Asyrię, lecz Tiglat-Pileser sam go uciska i pustoszy kraj. Achaz składa ofiary bogom Damaszku, zamyka drzwi świątyni i stawia ołtarze po rogach Jerozolimy.5 min

    Achaz odlewa posągi Baalów, pali kadzidło w dolinie Ben-Ennom i przeprowadza synów przez ogień, więc Pan wydaje go w ręce Syrii i Izraela, a dwieście tysięcy kobiet i dzieci idzie w niewolę do Samarii. Prorok Oded zastępuje drogę wracającemu wojsku, a przywódcy Efraima wymuszają zwrot jeńców, których odziewają z łupów, karmią i odwożą do Jerycha. Osaczony przez Edomczyków i Filistynów król prosi o pomoc Asyrię, lecz Tiglat-Pileser sam go uciska i pustoszy kraj. Achaz składa ofiary bogom Damaszku, zamyka drzwi świątyni i stawia ołtarze po rogach Jerozolimy.

    „Bogowie królów syryjskich pomagają im, więc im złożę ofiary, a będą ze mną.”

    • ołtarze z Damaszku
    • zwrot jeńców
    • prorok Oded
    • zamknięcie świątyni

    Achaz będąc bałwochwalcą, lud swój przywiódł ku zatraceniu, nieprzyjaciele go tępią: pomocy od Assyryjczyków żąda, ale mu nie pomaga; bogom Damaszkowym modłę daje, a kościół zawarł; po nim nastał bogobojny Ezechiasz.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

29. 29Rozdział 29Ezechiasz w pierwszym miesiącu panowania otwiera i naprawia wrota domu Pańskiego, zwołuje kapłanów i lewitów na dziedziniec wschodni i wzywa ich, by uświęcili się i wynieśli ze świątyni nieczystość, bo ojcowie pogasili lampy i odwrócili się plecami. Wymienieni z imienia lewici oczyszczają dom przez szesnaście dni i meldują, że ołtarz, stół i sprzęt zbezczeszczony za Achaza są gotowe. Król składa ofiarę za grzech za całe królestwo, a gdy zaczyna się całopalenie, odzywają się trąby i instrumenty Dawida. Ofiar jest tak wiele, że kapłanom brakuje rąk i pomagają im lewici.7 min

    Ezechiasz w pierwszym miesiącu panowania otwiera i naprawia wrota domu Pańskiego, zwołuje kapłanów i lewitów na dziedziniec wschodni i wzywa ich, by uświęcili się i wynieśli ze świątyni nieczystość, bo ojcowie pogasili lampy i odwrócili się plecami. Wymienieni z imienia lewici oczyszczają dom przez szesnaście dni i meldują, że ołtarz, stół i sprzęt zbezczeszczony za Achaza są gotowe. Król składa ofiarę za grzech za całe królestwo, a gdy zaczyna się całopalenie, odzywają się trąby i instrumenty Dawida. Ofiar jest tak wiele, że kapłanom brakuje rąk i pomagają im lewici.

    „W pierwszym roku swego panowania, pierwszego miesiąca, otworzył wrota domu Pańskiego i naprawił je.”

    • oczyszczenie świątyni
    • otwarcie wrót
    • ofiara za grzech
    • śpiew lewitów

    Ezechiasz król kościół Boży otworzyć, wychędożyć i w nim ofiary czynić rozkazał, postanowił z nowu kapłany, Lewity i kantory.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

30. 30Rozdział 30Ezechiasz rozsyła posłańców z listami po całym kraju, od Bersabei aż do Dan, wzywając także pokolenia na północy, by przyszły do Jerozolimy na Paschę. Święto wypada obchodzić dopiero w drugim miesiącu, bo kapłanów wyświęcono za mało, a lud nie zdążył się zebrać. Część mieszkańców wyśmiewa posłańców, lecz niektórzy mężowie z Asera, Manassesa i Zabulona przychodzą. Zgromadzenie świętuje przaśniki siedem dni, a potem postanawia świętować drugie siedem.5 min

    Ezechiasz rozsyła posłańców z listami po całym kraju, od Bersabei aż do Dan, wzywając także pokolenia na północy, by przyszły do Jerozolimy na Paschę. Święto wypada obchodzić dopiero w drugim miesiącu, bo kapłanów wyświęcono za mało, a lud nie zdążył się zebrać. Część mieszkańców wyśmiewa posłańców, lecz niektórzy mężowie z Asera, Manassesa i Zabulona przychodzą. Zgromadzenie świętuje przaśniki siedem dni, a potem postanawia świętować drugie siedem.

    „Król, książęta i całe zgromadzenie w Jerozolimie naradziły się i postanowiły obchodzić Paschę w drugim miesiącu.”

    • obchód Paschy
    • zaproszenie pokoleń
    • święto przaśników

    Ezechiasz rozesłał posły po wszym Izraelu, wzywając ich na obchód przestępu do Jeruzalem, który wykonawszy obchodzili, a święcili téż dni Przaśnic przez czternaście dni z wielkiem weselem i z hojnemi ofiarami.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

31. 31Rozdział 31Po święcie lud wychodzi z miast i rozbija bałwany, wyrębuje gaje i burzy wyżyny, nie tylko w Judzie i Beniaminie, lecz także w Efraimie i Manassesie. Ezechiasz rozdziela kapłanów i lewitów na urzędy i nakazuje mieszkańcom oddawać im należne części, a lud znosi tyle pierwocin i dziesięcin, że usypane stogi leżą od trzeciego do siódmego miesiąca. Król pyta o te zapasy i każe urządzić spichlerze w świątyni, nad którymi staje lewita Koneniasz ze swoim bratem.4 min

    Po święcie lud wychodzi z miast i rozbija bałwany, wyrębuje gaje i burzy wyżyny, nie tylko w Judzie i Beniaminie, lecz także w Efraimie i Manassesie. Ezechiasz rozdziela kapłanów i lewitów na urzędy i nakazuje mieszkańcom oddawać im należne części, a lud znosi tyle pierwocin i dziesięcin, że usypane stogi leżą od trzeciego do siódmego miesiąca. Król pyta o te zapasy i każe urządzić spichlerze w świątyni, nad którymi staje lewita Koneniasz ze swoim bratem.

    „Ezechiasz rozkazał więc, żeby urządzono spichlerze w domu Pańskim.”

    • zniszczenie wyżyn
    • dziesięciny
    • spichlerze w świątyni
    • oddziały kapłanów

    Lud bałwany i lasy ich pokaził: Ezechiasz w porządku kapłany i Lewity postanowił ku posługom: dziesięciny hojnie lud kapłanom i Lewitom daje. Ezechiaszowi się szczęśnie wodzi na wszem.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

32. 32Rozdział 32Sennacheryb wkracza do Judy i oblega warowne miasta, a Ezechiasz zatyka źródła wód poza miastem, odbudowuje mur, wznosi wieże i zbroi lud. Słudzy króla Asyrii wołają po hebrajsku do ludzi na murach, wyliczając bogów, którzy nie obronili swoich ziem, i piszą listy pełne bluźnierstw. Ezechiasz i prorok Izajasz wołają ku niebu, a anioł wytraca wojsko najeźdźcy, który wraca ze wstydem i ginie z rąk własnych synów. Potem król choruje, pyszni się i upokarza, a po jego śmierci rządy obejmuje Manasses.6 min

    Sennacheryb wkracza do Judy i oblega warowne miasta, a Ezechiasz zatyka źródła wód poza miastem, odbudowuje mur, wznosi wieże i zbroi lud. Słudzy króla Asyrii wołają po hebrajsku do ludzi na murach, wyliczając bogów, którzy nie obronili swoich ziem, i piszą listy pełne bluźnierstw. Ezechiasz i prorok Izajasz wołają ku niebu, a anioł wytraca wojsko najeźdźcy, który wraca ze wstydem i ginie z rąk własnych synów. Potem król choruje, pyszni się i upokarza, a po jego śmierci rządy obejmuje Manasses.

    „Z nim jest ramię z ciała i krwi, a z nami Pan, nasz Bóg, który jest naszą pomocą i walczy za nas.”

    • oblężenie Jerozolimy
    • bluźnierstwo Asyryjczyków
    • modlitwa i ocalenie
    • pycha króla

    Sennacheryb król gdy obiegł miasto Jeruzalem, Ezechiasz król lud swój upomina, aby mocnie ufał Panu Bogu, nic się nie strachując pogróżek nieprzyjacielskich. A gdy Ezechiasz z Izajaszem Prorokiem Pana Boga proszą, Aniół Boży rozpędził wojsko Sennacherybowe, i samego synowie zabili: Ezechiasz, szczęściem uniesiony, Pana rozgniewał, chorował, umarł; namiastkiem syn zły Manasses.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

33. 33Rozdział 33Manasses odbudowuje wyżyny zburzone przez ojca, stawia ołtarze wojsku niebieskiemu w dziedzińcach świątyni, przeprowadza synów przez ogień i trzyma przy sobie wróżbitów. Dowódcy króla Asyrii pojmują go i skutego łańcuchami prowadzą do Babilonu, gdzie czyni pokutę, zostaje wysłuchany i wraca na tron. Po powrocie usuwa obcych bogów, naprawia ołtarz i nakazuje służyć Panu. Jego syn Amon rządzi dwa lata, grzeszy bardziej niż ojciec i ginie w spisku własnych służących.4 min

    Manasses odbudowuje wyżyny zburzone przez ojca, stawia ołtarze wojsku niebieskiemu w dziedzińcach świątyni, przeprowadza synów przez ogień i trzyma przy sobie wróżbitów. Dowódcy króla Asyrii pojmują go i skutego łańcuchami prowadzą do Babilonu, gdzie czyni pokutę, zostaje wysłuchany i wraca na tron. Po powrocie usuwa obcych bogów, naprawia ołtarz i nakazuje służyć Panu. Jego syn Amon rządzi dwa lata, grzeszy bardziej niż ojciec i ginie w spisku własnych służących.

    „Pan wysłuchał jego modlitwę i przywrócił go do Jerozolimy, na jego królestwo.”

    • bałwochwalstwo
    • pokuta Manassesa
    • niewola w Babilonie
    • spisek przeciw Amonowi

    Manasses przez złości swe wzięt w niewolą do Babilonu, gdzie gdy się ku Bogu udał, przywrócon był na królestwo, i był prawym chwalcą Pana, Boga Izraelskiego: po nim był zły Amon, syn jego: a gdy tego zabito, nastał bogobojny Jozyasz.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

34. 34Rozdział 34Jozjasz obejmuje tron jako ośmiolatek, a w dwunastym roku panowania oczyszcza kraj z wyżyn, gajów i posągów, spalając kości kapłanów na ich własnych ołtarzach. W osiemnastym roku posyła ludzi, by naprawili świątynię, i wtedy kapłan Chilkiasz znajduje przy wynoszeniu pieniędzy księgę Prawa. Słuchając jej słów, król rozdziera szaty i wysyła posłów do prorokini Chuldy, która zapowiada nieszczęście dla miasta, lecz pokój dla niego samego. Potem odczytuje całą księgę zebranemu ludowi i zawiera przymierze.7 min

    Jozjasz obejmuje tron jako ośmiolatek, a w dwunastym roku panowania oczyszcza kraj z wyżyn, gajów i posągów, spalając kości kapłanów na ich własnych ołtarzach. W osiemnastym roku posyła ludzi, by naprawili świątynię, i wtedy kapłan Chilkiasz znajduje przy wynoszeniu pieniędzy księgę Prawa. Słuchając jej słów, król rozdziera szaty i wysyła posłów do prorokini Chuldy, która zapowiada nieszczęście dla miasta, lecz pokój dla niego samego. Potem odczytuje całą księgę zebranemu ludowi i zawiera przymierze.

    „Gdy wynosili pieniądze złożone w świątyni Pańskiej, kapłan Chilkiasz znalazł księgę Prawa Pańskiego, przekazaną przez Mojżesza.”

    • odnaleziona księga Prawa
    • naprawa świątyni
    • prorokini Chulda
    • przymierze króla

    Jozyasz, król cnotliwy, bałwany kaził do szczętu, oprawował kościoła Bożego, naleziono zakon Boży w kościele, czytał go, i uczynili umowę z Panem Bogiem.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

35. 35Rozdział 35Pascha w Jerozolimie zostaje obchodzona czternastego dnia pierwszego miesiąca, a lewici słyszą rozkaz, by złożyć Arkę w świątyni i więcej jej nie nosić. Król oddaje ze swojego majątku trzydzieści tysięcy owiec i koźląt oraz trzy tysiące wołów, a książęta i przełożeni dokładają własne dary, tak że żadne takie święto nie było obchodzone od czasów proroka Samuela. Potem wyrusza naprzeciw Necha, króla Egiptu, nie słucha jego posłów i zostaje trafiony przez łuczników na polu Megiddo. Umiera w Jerozolimie, a Jeremiasz układa nad nim lament.6 min

    Pascha w Jerozolimie zostaje obchodzona czternastego dnia pierwszego miesiąca, a lewici słyszą rozkaz, by złożyć Arkę w świątyni i więcej jej nie nosić. Król oddaje ze swojego majątku trzydzieści tysięcy owiec i koźląt oraz trzy tysiące wołów, a książęta i przełożeni dokładają własne dary, tak że żadne takie święto nie było obchodzone od czasów proroka Samuela. Potem wyrusza naprzeciw Necha, króla Egiptu, nie słucha jego posłów i zostaje trafiony przez łuczników na polu Megiddo. Umiera w Jerozolimie, a Jeremiasz układa nad nim lament.

    „Żadna Pascha podobna tej nie była obchodzona w Izraelu od czasów proroka Samuela.”

    • największa Pascha
    • złożenie Arki
    • bitwa pod Megiddo
    • lament nad królem

    Jozyasz przestępu święto a po niem przaśnic z wielką hojnością obchodzi, potem chcąc na króla Egipskiego walczyć, raniony bardzo z wielkim wszech smutkiem umarł.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

36. 36Rozdział 36Czterech ostatnich królów traci tron jeden po drugim: Joachaza odsuwa król egipski i uprowadza do Egiptu, Joakima zakuwa w łańcuchy Nabuchodonozor, Joachina wywożą do Babilonu wraz z najcenniejszymi naczyniami świątyni, a Sedecjasz łamie przysięgę i nie słucha proroka Jeremiasza. Chaldejczycy palą dom Boży, burzą mury i wywożą skarby, a ocalałych uprowadzają w niewolę. Ziemia odprawia swoje szabaty, aż dopełnia się siedemdziesiąt lat, i wtedy Cyrus ogłasza w swoim królestwie wezwanie do odbudowy.5 min

    Czterech ostatnich królów traci tron jeden po drugim: Joachaza odsuwa król egipski i uprowadza do Egiptu, Joakima zakuwa w łańcuchy Nabuchodonozor, Joachina wywożą do Babilonu wraz z najcenniejszymi naczyniami świątyni, a Sedecjasz łamie przysięgę i nie słucha proroka Jeremiasza. Chaldejczycy palą dom Boży, burzą mury i wywożą skarby, a ocalałych uprowadzają w niewolę. Ziemia odprawia swoje szabaty, aż dopełnia się siedemdziesiąt lat, i wtedy Cyrus ogłasza w swoim królestwie wezwanie do odbudowy.

    „Przez wszystkie dni spustoszenia obchodziła szabat, aż dopełniło się siedemdziesiąt lat.”

    • upadek Jerozolimy
    • spalenie świątyni
    • siedemdziesiąt lat
    • dekret Cyrusa

    Joachaza króla złożył z królestwa król Egipski i wziął go z sobą do Egiptu, a brata wsadził Joachima: tego król Chaldejski wziął do Babilonu i z sprzętem kościelnym: na jego miejscu Sedecyasza posadził złego, który chcąc się wybić Assyryjczykom, uczynił, że kościół i miasto zapalono, samego z ludem w niewolą wzięto do Babilonii, aż potem za dozwoleniem króla Cyrusa wypuszczony.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Księgi historyczne

Dwanaście ksiąg prowadzi opowieść od wejścia do Kanaanu, przez czasy sędziów i królów, aż do zburzenia Jerozolimy i powrotu z Babilonu. To historia pisana bez upiększeń: obok zwycięstw stoją wojny domowe, bałwochwalstwo władców i wygnanie.

• Księga Jozuego
• Księga Sędziów
• Księga Rut
• Pierwsza Księga Samuela
• Druga Księga Samuela
• Pierwsza Księga Królewska
• Druga Księga Królewska
• Pierwsza Księga Kronik
• Księga Ezdrasza
• Księga Nehemiasza
• Księga Estery