Druga Księga Samuela

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Trzeciego dnia po powrocie do Siklag przychodzi do Dawida Amalekita z rozdartą szatą i opowiada, że dobił rannego Saula na Gilboa, a koronę i naramiennik przyniósł ze sobą. Dawid rozdziera szaty, pości i opłakuje Saula, Jonatana i poległy lud, a posłańca każe zabić za to, że podniósł rękę na pomazańca Pańskiego. Potem układa lament, którego każe uczyć synów Judy: wzywa góry Gilboa, by nie spadała na nie rosa, wspomina łuk Jonatana i miecz Saula, i żałuje brata droższego niż miłość kobiety.4 min

   Trzeciego dnia po powrocie do Siklag przychodzi do Dawida Amalekita z rozdartą szatą i opowiada, że dobił rannego Saula na Gilboa, a koronę i naramiennik przyniósł ze sobą. Dawid rozdziera szaty, pości i opłakuje Saula, Jonatana i poległy lud, a posłańca każe zabić za to, że podniósł rękę na pomazańca Pańskiego. Potem układa lament, którego każe uczyć synów Judy: wzywa góry Gilboa, by nie spadała na nie rosa, wspomina łuk Jonatana i miecz Saula, i żałuje brata droższego niż miłość kobiety.

   „Saul i Jonatan – ukochani i miłowani za życia – w śmierci też nie zostali rozłączeni. Szybsi niż orły, silniejsi niż lwy.”

   • wieść z Gilboa
   • lament Dawida
   • śmierć Jonatana
   • kara dla Amalekity

   Dawid zabiwszy posła, który nowinę o śmierci Saulowéj przyniósł: opłakiwa Saula z innymi, poszcząc i przykazując, aby syny Judzkie uczono strzelać z łuku.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Za wskazaniem Pana Dawid przenosi się do Hebronu, gdzie mężowie z Judy namaszczają go na króla, a on dziękuje mieszkańcom Jabesz w Gileadzie za pogrzebanie Saula. Abner tymczasem ustanawia królem nad Izraelem Iszboszeta, syna Saula, i tylko dom Judy trwa przy Dawidzie. Przy sadzawce w Gibeonie staje do walki dwunastu młodzieńców z każdej strony i wszyscy padają, a zacięta bitwa kończy się odwrotem Abnera. Szybki w biegu Asahel dopada go i mimo ostrzeżeń ginie od tylca oszczepu, po czym Joab trąbą przerywa pogoń.5 min

   Za wskazaniem Pana Dawid przenosi się do Hebronu, gdzie mężowie z Judy namaszczają go na króla, a on dziękuje mieszkańcom Jabesz w Gileadzie za pogrzebanie Saula. Abner tymczasem ustanawia królem nad Izraelem Iszboszeta, syna Saula, i tylko dom Judy trwa przy Dawidzie. Przy sadzawce w Gibeonie staje do walki dwunastu młodzieńców z każdej strony i wszyscy padają, a zacięta bitwa kończy się odwrotem Abnera. Szybki w biegu Asahel dopada go i mimo ostrzeżeń ginie od tylca oszczepu, po czym Joab trąbą przerywa pogoń.

   „Przyszli mężowie z Judy i namaścili tam Dawida na króla nad domem Judy.”

   • namaszczenie w Hebronie
   • dwa domy królewskie
   • sadzawka w Gibeonie
   • śmierć Asahela

   Dawida w Ebron dom Judzki pomazał na królestwo: a Izbozetha, syna Saulowego, pomazał na królestwo Izrael, co uczyniło wielką trwogę i bitwę.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Wojna między domem Saula a domem Dawida trwa długo, a w Hebronie rodzi się Dawidowi sześciu synów. Abner, oskarżony przez Iszboszeta o wejście do nałożnicy Resfy, zrywa z nim i obiecuje przenieść królestwo do Dawida, a ten żąda wpierw zwrotu Michal, córki Saula. Po uczcie w Hebronie Abner odchodzi w pokoju, lecz Joab zawraca go, odwodzi na bok w bramie i zabija, mszcząc brata Asaela. Dawid przeklina dom Joaba, idzie za ciałem, lamentuje nad grobem i pości do zachodu słońca, a lud poznaje, że król nie chciał tej śmierci.7 min

   Wojna między domem Saula a domem Dawida trwa długo, a w Hebronie rodzi się Dawidowi sześciu synów. Abner, oskarżony przez Iszboszeta o wejście do nałożnicy Resfy, zrywa z nim i obiecuje przenieść królestwo do Dawida, a ten żąda wpierw zwrotu Michal, córki Saula. Po uczcie w Hebronie Abner odchodzi w pokoju, lecz Joab zawraca go, odwodzi na bok w bramie i zabija, mszcząc brata Asaela. Dawid przeklina dom Joaba, idzie za ciałem, lamentuje nad grobem i pości do zachodu słońca, a lud poznaje, że król nie chciał tej śmierci.

   „Nie tak, jak zwykli umierać ludzie nikczemni, umarł Abner.”

   • zerwanie Abnera
   • powrót Michal
   • zabójstwo w bramie
   • żałoba Dawida

   Abner rozgniewawszy się na króla Izbozetha, uczynił przymierze z Dawidem, i odprowadziwszy Michol, gdy Izraelity zbierał do Dawida, zabit od Joaba, na którego Dawid zgniewał się, i rzewniwie płakał Abnera.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Po śmierci Abnera ręce Izboszeta słabną, a cały Izrael pogrąża się w przerażeniu. Chromy Mefiboszet, syn Jonatana, stał się kaleką jako pięciolatek, gdy mamka uciekała z nim po wieści o Saulu i Jonatanie. Dwaj dowódcy zbójców, Rechab i Baana z Beerot, wchodzą w południowy upał do domu Izboszeta, zabijają go na łożu i niosą jego głowę przez całą noc do Hebronu. Dawid, zamiast nagrody, każe ich zabić za zamordowanie niewinnego człowieka, a głowę Izboszeta grzebie w grobie Abnera.3 min

   Po śmierci Abnera ręce Izboszeta słabną, a cały Izrael pogrąża się w przerażeniu. Chromy Mefiboszet, syn Jonatana, stał się kaleką jako pięciolatek, gdy mamka uciekała z nim po wieści o Saulu i Jonatanie. Dwaj dowódcy zbójców, Rechab i Baana z Beerot, wchodzą w południowy upał do domu Izboszeta, zabijają go na łożu i niosą jego głowę przez całą noc do Hebronu. Dawid, zamiast nagrody, każe ich zabić za zamordowanie niewinnego człowieka, a głowę Izboszeta grzebie w grobie Abnera.

   „O ileż bardziej teraz, gdy bezbożni ludzie zabili niewinnego człowieka w jego własnym domu, na jego własnym łożu, powinienem szukać pomsty za jego krew z waszych rąk i zgładzić was z ziemi?”

   • zabójstwo Izboszeta
   • chromy Mefiboszet
   • pomsta za krew
   • kara dla zabójców

   Baana i Rechab zabiwszy we śpiączki Izbozetha, głowę jego do Dawida przynieśli, które miasto zapłaty kazał pobić.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Wszystkie pokolenia Izraela przychodzą do Hebronu i namaszczają Dawida na króla; ma wtedy trzydzieści lat, a panować będzie czterdzieści. Dawid zdobywa twierdzę Syjon na Jebuzejczykach, nazywa ją miastem Dawida i rozbudowuje, a Hiram, król Tyru, przysyła mu cedry, cieśli i kamieniarzy do budowy domu. W Jerozolimie rodzą się mu kolejni synowie, wśród nich Natan i Salomon. Dwa razy odpiera Filistynów w dolinie Refaim: najpierw pod Baal-Perasim, potem obchodząc ich od strony grusz, gdzie szum w wierzchołkach ma być znakiem do natarcia.4 min

   Wszystkie pokolenia Izraela przychodzą do Hebronu i namaszczają Dawida na króla; ma wtedy trzydzieści lat, a panować będzie czterdzieści. Dawid zdobywa twierdzę Syjon na Jebuzejczykach, nazywa ją miastem Dawida i rozbudowuje, a Hiram, król Tyru, przysyła mu cedry, cieśli i kamieniarzy do budowy domu. W Jerozolimie rodzą się mu kolejni synowie, wśród nich Natan i Salomon. Dwa razy odpiera Filistynów w dolinie Refaim: najpierw pod Baal-Perasim, potem obchodząc ich od strony grusz, gdzie szum w wierzchołkach ma być znakiem do natarcia.

   „Szedł naprzód, rosnąc w siłę, a Pan Bóg Zastępów był z nim.”

   • namaszczenie nad Izraelem
   • zdobycie Syjonu
   • dom z cedrów
   • dolina Refaim

   Pomazano Dawida na królestwo nad wszystkim ludem Izraelskim, on wygnawszy Jebuzejczyki, Syon zamczek wziął, i tam mieszkał zbudowawszy dom, innych żon napojmował, synów napłodził, Philistyny dwakroć poraził.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Dawid z trzydziestoma tysiącami wyborowych mężów rusza po Skrzynię Bożą z domu Abinadaba i wiezie ją na nowym wozie wśród muzyki. Na klepisku Nachona Uza podtrzymuje chwiejącą się Skrzynię i ginie na miejscu, więc przerażony Dawid odstawia ją na trzy miesiące do domu Obed-Edoma. Potem sprowadza ją do Miasta Dawidowego: co sześć kroków składa ofiarę, tańczy z całej siły przepasany lnianym efodem i rozdaje ludowi chleb, mięso i placki. Mikal wyśmiewa jego podskoki, a on odpowiada, że przed Panem będzie się poniżał jeszcze bardziej.4 min

   Dawid z trzydziestoma tysiącami wyborowych mężów rusza po Skrzynię Bożą z domu Abinadaba i wiezie ją na nowym wozie wśród muzyki. Na klepisku Nachona Uza podtrzymuje chwiejącą się Skrzynię i ginie na miejscu, więc przerażony Dawid odstawia ją na trzy miesiące do domu Obed-Edoma. Potem sprowadza ją do Miasta Dawidowego: co sześć kroków składa ofiarę, tańczy z całej siły przepasany lnianym efodem i rozdaje ludowi chleb, mięso i placki. Mikal wyśmiewa jego podskoki, a on odpowiada, że przed Panem będzie się poniżał jeszcze bardziej.

   „Dawid tańczył z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem.”

   • przeniesienie Skrzyni
   • śmierć Uzy
   • taniec Dawida
   • wzgarda Mikal

   Przywieźli Archę z domu Abinadabowego, zabił Bóg Ozę, że się dotknął Archy, przetóż ją zostawili w domu Obed. Potem ją zaś do Jeruzalem przyprowadzili. A gdy przed nią Dawid tańcuje, Michol, żona jego, śmiała się z niego, za co skarana niepłodnością.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Osiadły w cedrowym domu Dawid mówi prorokowi Natanowi, że skrzynia Boża stoi wciąż między skórami, i chce jej wznieść świątynię. Tej nocy Pan posyła Natana z odpowiedzią: nie Dawid zbuduje dom Panu, lecz Pan zbuduje dom Dawidowi, bo jego potomek wzniesie świątynię, a tron tego potomka będzie trwał na wieki. Pan przypomina, że wziął Dawida od trzód, i obiecuje nie odjąć od jego rodu miłosierdzia, jak odjął je Saulowi. Dawid siada przed Panem i pyta, kim jest, że doprowadzono go aż dotąd, i prosi o błogosławieństwo dla swojego domu.5 min

   Osiadły w cedrowym domu Dawid mówi prorokowi Natanowi, że skrzynia Boża stoi wciąż między skórami, i chce jej wznieść świątynię. Tej nocy Pan posyła Natana z odpowiedzią: nie Dawid zbuduje dom Panu, lecz Pan zbuduje dom Dawidowi, bo jego potomek wzniesie świątynię, a tron tego potomka będzie trwał na wieki. Pan przypomina, że wziął Dawida od trzód, i obiecuje nie odjąć od jego rodu miłosierdzia, jak odjął je Saulowi. Dawid siada przed Panem i pyta, kim jest, że doprowadzono go aż dotąd, i prosi o błogosławieństwo dla swojego domu.

   „Wierny będzie twój dom i twoje królestwo na wieki przed twoim obliczem, a twój tron będzie trwał wiecznie.”

   • dom dla Pana
   • obietnica dla Dawida
   • proroctwo Natana
   • modlitwa Dawida

   Umyślił był Dawid Bogu kościół budować, ale mu Bóg tego nie dopuścił, jedno mu oznajmił, że go miał syn jego budować.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Dawid pokonuje kolejnych sąsiadów: upokarza Filistynów, mierzy Moab sznurem i nakłada na niego daninę, rozbija Adarezera, króla Soby, a potem dwadzieścia dwa tysiące Syryjczyków i stawia załogę w Damaszku. Złote zbroje i miedź z podbitych miast zabiera do Jerozolimy, a srebro i złoto narodów poświęca Panu. Tou, król Ematu, przysyła syna Jorama z naczyniami i podziękowaniem. W Edomie Dawid rozstawia załogi, nad całym Izraelem sprawuje sąd, a przy nim służą Joab nad wojskiem, Jozafat jako kanclerz, Sadok i Achimelek jako kapłani oraz Sarajasz jako pisarz.3 min

   Dawid pokonuje kolejnych sąsiadów: upokarza Filistynów, mierzy Moab sznurem i nakłada na niego daninę, rozbija Adarezera, króla Soby, a potem dwadzieścia dwa tysiące Syryjczyków i stawia załogę w Damaszku. Złote zbroje i miedź z podbitych miast zabiera do Jerozolimy, a srebro i złoto narodów poświęca Panu. Tou, król Ematu, przysyła syna Jorama z naczyniami i podziękowaniem. W Edomie Dawid rozstawia załogi, nad całym Izraelem sprawuje sąd, a przy nim służą Joab nad wojskiem, Jozafat jako kanclerz, Sadok i Achimelek jako kapłani oraz Sarajasz jako pisarz.

   „Dawid królował nad całym Izraelem i sprawował sąd i sprawiedliwość wobec całego swojego ludu.”

   • podboje Dawida
   • danina Moabu
   • łupy poświęcone Panu
   • urzędnicy króla

   O zwycięstwie częstem Dawidowem nad okolicznymi nieprzyjacioły, i o poradowaniu króla Thou z pofortunienia Dawidowi, i o urzędnikach jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Dawid pyta, czy ktoś z domu Saula jeszcze żyje, by okazać mu miłosierdzie ze względu na Jonatana. Sługa Syba wskazuje Mifiboszeta, syna Jonatana, chromego na obie nogi, który mieszka w Lodabar u Machira. Sprowadzony przed króla Mifiboszet kłoni się i nazywa siebie zdechłym psem, a Dawid zwraca mu wszystkie pola Saula i sadza go na zawsze przy swoim stole. Syba z synami i sługami ma uprawiać dla niego tę ziemię, a Mifiboszet zamieszkuje w Jerozolimie.2 min

   Dawid pyta, czy ktoś z domu Saula jeszcze żyje, by okazać mu miłosierdzie ze względu na Jonatana. Sługa Syba wskazuje Mifiboszeta, syna Jonatana, chromego na obie nogi, który mieszka w Lodabar u Machira. Sprowadzony przed króla Mifiboszet kłoni się i nazywa siebie zdechłym psem, a Dawid zwraca mu wszystkie pola Saula i sadza go na zawsze przy swoim stole. Syba z synami i sługami ma uprawiać dla niego tę ziemię, a Mifiboszet zamieszkuje w Jerozolimie.

   „Okażę ci miłosierdzie ze względu na Jonatana, twego ojca. Zwrócę ci wszystkie pola Saula, twego ojca, a ty będziesz jadł przy moim stole na zawsze.”

   • pamięć o Jonatanie
   • chromy Mifiboszet
   • miejsce przy stole
   • ziemia Saula

   O miłosierdziu Dawidowem, które uczynił Dawid z Miphibosethem, synem Jonathowym, którego poruczyl Sybowi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Dawid posyła poselstwo z pocieszeniem do Chanona, nowego króla Ammonitów, ale ten na podszept swoich książąt każe ogolić posłom połowę brody i obciąć szaty do pasa. Ammonici najmują dwadzieścia tysięcy Syryjczyków i dalsze oddziały, a Joab, zagrożony z przodu i od tyłu, dzieli wojsko z bratem Abiszajem i rozbija najpierw Syryjczyków, potem Ammonitów. Adarezer sprowadza Syryjczyków zza rzeki pod wodzą Sobacha, lecz Dawid przeprawia się przez Jordan i gromi ich przy Chelam. Sobach ginie, a pokonani królowie zawierają pokój z Izraelem.4 min

    Dawid posyła poselstwo z pocieszeniem do Chanona, nowego króla Ammonitów, ale ten na podszept swoich książąt każe ogolić posłom połowę brody i obciąć szaty do pasa. Ammonici najmują dwadzieścia tysięcy Syryjczyków i dalsze oddziały, a Joab, zagrożony z przodu i od tyłu, dzieli wojsko z bratem Abiszajem i rozbija najpierw Syryjczyków, potem Ammonitów. Adarezer sprowadza Syryjczyków zza rzeki pod wodzą Sobacha, lecz Dawid przeprawia się przez Jordan i gromi ich przy Chelam. Sobach ginie, a pokonani królowie zawierają pokój z Izraelem.

    „Bądź mężny, a bijmy się za nasz lud i za miasto naszego Boga. Pan uczyni to, co jest dobre w Jego oczach.”

    • zniewaga posłów
    • wojna z Ammonitami
    • najemni Syryjczycy
    • bitwa przy Chelam

    Hanon, król Ammończyków, uczyniwszy sługom Dawidowym lekkość, które był posłał cieszyć go po śmierci ojca jego, zebrawszy wojska piąci królów, porażon raz i drugi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Gdy Joab oblega Rabbę, Dawid zostaje w Jerozolimie i z tarasu pałacu widzi kąpiącą się Batszebę, żonę Uriasza Chetyty; sprowadza ją do siebie, a ona wkrótce donosi mu, że poczęła. Dawid wzywa Uriasza z pola i namawia, żeby poszedł do swojego domu, lecz ten nie chce spać pod dachem, póki wojsko leży na gołej ziemi. Król wysyła go więc z listem do Joaba z rozkazem, by postawić go w najzaciętszej walce i odstąpić, i Uriasz ginie pod murem. Po żałobie Dawid bierze wdowę do swojego domu, lecz to, co uczynił, nie podoba się Panu.5 min

    Gdy Joab oblega Rabbę, Dawid zostaje w Jerozolimie i z tarasu pałacu widzi kąpiącą się Batszebę, żonę Uriasza Chetyty; sprowadza ją do siebie, a ona wkrótce donosi mu, że poczęła. Dawid wzywa Uriasza z pola i namawia, żeby poszedł do swojego domu, lecz ten nie chce spać pod dachem, póki wojsko leży na gołej ziemi. Król wysyła go więc z listem do Joaba z rozkazem, by postawić go w najzaciętszej walce i odstąpić, i Uriasz ginie pod murem. Po żałobie Dawid bierze wdowę do swojego domu, lecz to, co uczynił, nie podoba się Panu.

    „Pewnego dnia Dawid wstał z łóżka po południu i przechadzał się po tarasie królewskiego pałacu. Zobaczył wtedy kobietę kąpiącą się naprzeciwko, na swoim tarasie.”

    • kąpiąca się Batszeba
    • wierność Uriasza
    • list do Joaba
    • śmierć pod murem

    Dawid upadł w cudzołóstwo z Bethsabeą, żoną Uryaszową: o śmierci Uryaszowéj, o poselstwie Joabowem do Dawida: dziecię cudzołożne urodziło się Dawidowi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Natan opowiada Dawidowi o bogaczu, który zabrał ubogiemu jedyną owieczkę, a gdy król skazuje takiego człowieka na śmierć, prorok wskazuje w nim jego samego. Zapowiada, że miecz nie odstąpi od domu Dawida, że zło wyjdzie z jego własnej rodziny i że syn zrodzony z żony Uriasza umrze. Dawid wyznaje grzech, siedem dni pości i leży na ziemi za chorym dzieckiem, a po jego śmierci wstaje, myje się i je, bo odzyskać go już nie może. Potem Batszeba rodzi Salomona, a Joab i Dawid zdobywają Rabba z jego łupami.6 min

    Natan opowiada Dawidowi o bogaczu, który zabrał ubogiemu jedyną owieczkę, a gdy król skazuje takiego człowieka na śmierć, prorok wskazuje w nim jego samego. Zapowiada, że miecz nie odstąpi od domu Dawida, że zło wyjdzie z jego własnej rodziny i że syn zrodzony z żony Uriasza umrze. Dawid wyznaje grzech, siedem dni pości i leży na ziemi za chorym dzieckiem, a po jego śmierci wstaje, myje się i je, bo odzyskać go już nie może. Potem Batszeba rodzi Salomona, a Joab i Dawid zdobywają Rabba z jego łupami.

    „Ty jesteś tym człowiekiem. Tak mówi Pan, Bóg Izraela: To Ja namaściłem cię na króla nad Izraelem i to Ja wyrwałem cię z ręki Saula.”

    • przypowieść o owieczce
    • wyrok nad Dawidem
    • śmierć dziecka
    • zdobycie Rabba

    Dawid pod przypowieścią, którą mu Nathan zadał, sam na się wyrok dał, potem go Nathan karze: za co gdy żałował, odpuszczono mu grzech, karanie zostawiwszy. Salomon się urodził, miasto Rabba zburzone, i koronę królestwa tam wzięto.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Amnon, pierworodny Dawida, pożąda swojej siostry Tamary i za radą Jonadaba udaje chorego, żeby ojciec przysłał mu ją z posiłkiem. Gdy zostają sami, gwałci ją wbrew jej prośbom, a potem każe wyrzucić ją za drzwi; Tamara z popiołem na głowie i w rozdartej sukni odchodzi do domu Absaloma. Dawid bardzo się smuci, ale nie karci pierworodnego, Absalom zaś milczy przez dwa lata. Przy strzyżeniu owiec w Baal-Chasor jego słudzy zabijają rozweselonego winem Amnona, synowie królewscy uciekają, a Absalom na trzy lata schodzi do króla Geszur.7 min

    Amnon, pierworodny Dawida, pożąda swojej siostry Tamary i za radą Jonadaba udaje chorego, żeby ojciec przysłał mu ją z posiłkiem. Gdy zostają sami, gwałci ją wbrew jej prośbom, a potem każe wyrzucić ją za drzwi; Tamara z popiołem na głowie i w rozdartej sukni odchodzi do domu Absaloma. Dawid bardzo się smuci, ale nie karci pierworodnego, Absalom zaś milczy przez dwa lata. Przy strzyżeniu owiec w Baal-Chasor jego słudzy zabijają rozweselonego winem Amnona, synowie królewscy uciekają, a Absalom na trzy lata schodzi do króla Geszur.

    „Wtedy Amnon poczuł do niej ogromną odrazę. Odraza, którą do niej poczuł, była większa niż miłość, którą ją przedtem kochał.”

    • gwałt na Tamarze
    • zemsta Absaloma
    • śmierć Amnona
    • milczenie Dawida

    Amnon, syn Dawidów, zgwałcił Thamar, siostrę Absalomową, przez co go potem zabił, i zjechał do króla Gesurskiego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Joab widzi, że serce króla skłania się ku Absalomowi, więc sprowadza mądrą kobietę z Tekoa i wkłada jej w usta zmyśloną sprawę o dwóch synach, z których jeden zabił drugiego. Gdy król obiecuje jej ratunek, kobieta odnosi ten wyrok do królewskiego wygnańca i wyznaje, kto ją przysłał. Absalom wraca z Geszur do Jerozolimy, lecz dwa lata nie widzi oblicza króla, aż każe podpalić pole Joaba i wymusza spotkanie.7 min

    Joab widzi, że serce króla skłania się ku Absalomowi, więc sprowadza mądrą kobietę z Tekoa i wkłada jej w usta zmyśloną sprawę o dwóch synach, z których jeden zabił drugiego. Gdy król obiecuje jej ratunek, kobieta odnosi ten wyrok do królewskiego wygnańca i wyznaje, kto ją przysłał. Absalom wraca z Geszur do Jerozolimy, lecz dwa lata nie widzi oblicza króla, aż każe podpalić pole Joaba i wymusza spotkanie.

    „Dobrze, spełniłem twoją prośbę. Idź więc i sprowadź z powrotem młodego Absaloma.”

    • kobieta z Tekoa
    • podstęp Joaba
    • powrót Absaloma

    Joab przez naprawną niewiastę stara się, aby był Absalom zaś przyzwan z Gessur do Jeruzalem: o piękności Absalomowéj i dzieciach jego: a jako Absalom po przywróceniu swem do Jeruzalem dwa lata oblicza ojcowskiego nie widział, o spaleniu zboża Joabowego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Absalom staje co dnia przy bramie, przejmuje sprawy idących na sąd i zjednuje sobie serca Izraelitów, a potem pod pozorem ślubu jedzie do Hebronu i każe ogłosić trąbą swoje królowanie. Dawid ucieka z Jerozolimy pieszo, przeprawia się przez Cedron i wchodzi na Górę Oliwną boso i z nakrytą głową. Arkę odsyła z Sadokiem do miasta, a gdy słyszy, że Achitofel przeszedł do spiskowców, posyła Chuszaja na dwór Absaloma, żeby rozproszył jego radę.6 min

    Absalom staje co dnia przy bramie, przejmuje sprawy idących na sąd i zjednuje sobie serca Izraelitów, a potem pod pozorem ślubu jedzie do Hebronu i każe ogłosić trąbą swoje królowanie. Dawid ucieka z Jerozolimy pieszo, przeprawia się przez Cedron i wchodzi na Górę Oliwną boso i z nakrytą głową. Arkę odsyła z Sadokiem do miasta, a gdy słyszy, że Achitofel przeszedł do spiskowców, posyła Chuszaja na dwór Absaloma, żeby rozproszył jego radę.

    „Wstańcie, uciekajmy, bo nie ujdziemy przed Absalomem. Spieszcie się, żebyśmy wyszli, zanim on przybędzie, nie pojmie nas, nie sprowadzi na nas klęski i nie wymorduje mieszkańców miasta ostrzem miecza.”

    • spisek Absaloma
    • ucieczka Dawida
    • rada Achitofela

    Absalom zjednawszy sobie przyjaźń u ludzi, sprzysiągł się na ojca w Hebron, przed którym ojciec ucieka z Archą a z przyjacioły. I posłał Chuzego od siebie, aby rozerwał radę Achitophelowę.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Za szczytem góry wychodzi Dawidowi naprzeciw Syba z osłami, chlebem i winem, oskarża swojego pana Mefiboszeta o wyczekiwanie królestwa i dostaje cały jego majątek. W Bahurim Szimei z domu Saula złorzeczy królowi i ciska w niego kamieniami; Dawid nie pozwala Abiszajowi uciąć mu głowy, bo widzi w tym dopuszczenie Pana. Tymczasem Absalom wkracza do Jerozolimy, przyjmuje hołd Chuszaja i na radę Achitofela wchodzi do nałożnic ojca na oczach całego Izraela.4 min

    Za szczytem góry wychodzi Dawidowi naprzeciw Syba z osłami, chlebem i winem, oskarża swojego pana Mefiboszeta o wyczekiwanie królestwa i dostaje cały jego majątek. W Bahurim Szimei z domu Saula złorzeczy królowi i ciska w niego kamieniami; Dawid nie pozwala Abiszajowi uciąć mu głowy, bo widzi w tym dopuszczenie Pana. Tymczasem Absalom wkracza do Jerozolimy, przyjmuje hołd Chuszaja i na radę Achitofela wchodzi do nałożnic ojca na oczach całego Izraela.

    „Co mnie i wam do tego, synowie Serui? Zostawcie go, niech złorzeczy, bo Pan mu nakazał złorzeczyć Dawidowi. Któż zaś śmiałby mówić: dlaczego tak czyni?”

    • złorzeczenie królowi
    • oszczerstwo Syby
    • rada Achitofela

    Osoczył Syba Miphibosetha u Dawida: Semei łajał królowi, a jako to zniósł Dawid. Chuzai przyszedł ku Absalomowi, pozdrowił go i rozmawiał z nim. Absalom wstąpił do nałożnic ojcowskich.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

17. 17Rozdział 17Achitofal radzi Absalomowi, żeby jeszcze tej nocy ruszył za Dawidem z dwunastoma tysiącami ludzi, lecz wezwany Chuszaj namawia do zwłoki i zebrania całego Izraela, i jego rada zwycięża. Ostrzeżenie dla Dawida przenoszą Jonatan i Achimaas, ukryci przed pościgiem w studni w Bachurym, a król nocą przeprawia całe wojsko przez Jordan. Achitofal, widząc, że jego rada przepadła, wraca do domu i wiesza się, Absalom zaś stawia na czele wojska Amazę.6 min

    Achitofal radzi Absalomowi, żeby jeszcze tej nocy ruszył za Dawidem z dwunastoma tysiącami ludzi, lecz wezwany Chuszaj namawia do zwłoki i zebrania całego Izraela, i jego rada zwycięża. Ostrzeżenie dla Dawida przenoszą Jonatan i Achimaas, ukryci przed pościgiem w studni w Bachurym, a król nocą przeprawia całe wojsko przez Jordan. Achitofal, widząc, że jego rada przepadła, wraca do domu i wiesza się, Absalom zaś stawia na czele wojska Amazę.

    „A Pan sprawił, że dobra rada Achitofala została odrzucona, aby sprowadzić nieszczęście na Absaloma.”

    • rada Chuszaja
    • śmierć Achitofala
    • przeprawa przez Jordan

    Chuzai zepsował radę Achitophelowę, a tąż oznajmił Dawidowi, który za poradą Chuzai przeprawił się przez Jordan: dlaczego obiesił się Achitophel, przyjaciele Dawida potrzebami podejmują.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

18. 18Rozdział 18Dawid dzieli wojsko między Joaba, Abiszaja i Ettaja, sam zostaje w mieście i prosi dowódców, żeby oszczędzili Absaloma. W lesie Efraima ginie dwadzieścia tysięcy Izraelitów, a Absalom na mule zawisa głową w gałęziach dębu i Joab przebija go oszczepami wbrew rozkazowi króla. Nad ciałem usypują wielki stos kamieni, a do króla, czekającego między bramami, biegną z wieścią Achimaas i Kuszyta. Zamiast cieszyć się zwycięstwem, król wchodzi do izby nad bramą i płacze nad synem.7 min

    Dawid dzieli wojsko między Joaba, Abiszaja i Ettaja, sam zostaje w mieście i prosi dowódców, żeby oszczędzili Absaloma. W lesie Efraima ginie dwadzieścia tysięcy Izraelitów, a Absalom na mule zawisa głową w gałęziach dębu i Joab przebija go oszczepami wbrew rozkazowi króla. Nad ciałem usypują wielki stos kamieni, a do króla, czekającego między bramami, biegną z wieścią Achimaas i Kuszyta. Zamiast cieszyć się zwycięstwem, król wchodzi do izby nad bramą i płacze nad synem.

    „Synu mój, Absalomie! Absalomie, synu mój! Któż by mi dał umrzeć zamiast ciebie, Absalomie, synu mój, synu mój, Absalomie!”

    • śmierć Absaloma
    • bitwa w lesie
    • żałoba Dawida

    Absalom porażon na bitwie ucieka, uwiąznął na dębie za włosy uciekając, przebit włóczniami: co Dawid usłyszawszy, bardzo i gorzko go płakał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

19. 19Rozdział 19Joab wyrzuca królowi, że żałobą po Absalomie zawstydza wojsko, które ocaliło mu życie, i Dawid wychodzi usiąść w bramie. Starszyzna Judy sprowadza go z powrotem nad Jordan, gdzie Szimei pada przed nim i prosi o darowanie złorzeczeń, Mifiboset tłumaczy się ze zdrady sługi, a stary Barzillaj odprowadza króla i w swoje miejsce posyła Chimama. Przy Gilgal mężowie Izraela i Judy spierają się ostro o to, kto miał pierwszeństwo w przeprowadzeniu króla przez rzekę.8 min

    Joab wyrzuca królowi, że żałobą po Absalomie zawstydza wojsko, które ocaliło mu życie, i Dawid wychodzi usiąść w bramie. Starszyzna Judy sprowadza go z powrotem nad Jordan, gdzie Szimei pada przed nim i prosi o darowanie złorzeczeń, Mifiboset tłumaczy się ze zdrady sługi, a stary Barzillaj odprowadza króla i w swoje miejsce posyła Chimama. Przy Gilgal mężowie Izraela i Judy spierają się ostro o to, kto miał pierwszeństwo w przeprowadzeniu króla przez rzekę.

    „Król wstał i usiadł w bramie. Ogłoszono całemu ludowi, że król siedzi w bramie.”

    • powrót króla
    • darowanie winy
    • spór pokoleń

    Dawid król na namowę Joabowę ukoił się, swe przeciwniki namawiał ku sobie. Posłał do pokolenia Juda, aby nie byli poślednimi ku przyjęciu go zaś za króla. Semei prosi o łaskę. Miphibosetha przyjął i rozdzielił mu imienie z Sybą. Pożegnał się z Berselajem, Chamaam przy sobie zadzierżał: lud Izraelski z pokoleniem Judzkiem od Dawida się cetają.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

20. 20Rozdział 20Seba, syn Bochriego, trąbi na odejście od Dawida i cały Izrael idzie za nim, przy królu zostają tylko mężowie z Judy. Joab, ruszając w pościg, wita się z Amasą przy wielkim kamieniu w Gibeonie i zabija go ukrytym mieczem. Pościg kończy się pod Abel-Bet-Maaką, gdzie mądra kobieta wyprasza miasto u Joaba, a mieszkańcy zrzucają mu z muru głowę Seby. Na koniec wymienieni są urzędnicy Dawida: dowódcy wojska, zarządca poboru, kanclerz, pisarz i kapłani.5 min

    Seba, syn Bochriego, trąbi na odejście od Dawida i cały Izrael idzie za nim, przy królu zostają tylko mężowie z Judy. Joab, ruszając w pościg, wita się z Amasą przy wielkim kamieniu w Gibeonie i zabija go ukrytym mieczem. Pościg kończy się pod Abel-Bet-Maaką, gdzie mądra kobieta wyprasza miasto u Joaba, a mieszkańcy zrzucają mu z muru głowę Seby. Na koniec wymienieni są urzędnicy Dawida: dowódcy wojska, zarządca poboru, kanclerz, pisarz i kapłani.

    „Nie mamy udziału w Dawidzie ani dziedzictwa w synu Jessego.”

    • bunt Seby
    • zabójstwo Amasy
    • mądra kobieta
    • urzędnicy Dawida

    Seba oderwał lud Izraelski od Dawida, którego Joab goniąc, Amaza na drodze zabił, Sebę w mieście obległ, którego głowę przez namowę jednéj niewiasty Joabowi z miasta wydano, a on téż oblężenie rozpuścił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

21. 21Rozdział 21Trzyletni głód tłumaczy wyrocznia: to krew Gibeonitów, których chciał wytępić Saul. Na ich żądanie Dawid wydaje siedmiu mężczyzn z rodu Saula, a Rispa, matka dwóch z nich, czuwa na skale nad ciałami od żniw aż do deszczu, odpędzając ptaki i zwierzęta. Król zabiera wtedy z Jabesz kości Saula i Jonatana i chowa je w grobie Kisza. Na końcu cztery potyczki z Filistynami, w których słudzy Dawida zabijają olbrzymów z rodu Arafy, a jego samego nie dopuszczają już do walki.4 min

    Trzyletni głód tłumaczy wyrocznia: to krew Gibeonitów, których chciał wytępić Saul. Na ich żądanie Dawid wydaje siedmiu mężczyzn z rodu Saula, a Rispa, matka dwóch z nich, czuwa na skale nad ciałami od żniw aż do deszczu, odpędzając ptaki i zwierzęta. Król zabiera wtedy z Jabesz kości Saula i Jonatana i chowa je w grobie Kisza. Na końcu cztery potyczki z Filistynami, w których słudzy Dawida zabijają olbrzymów z rodu Arafy, a jego samego nie dopuszczają już do walki.

    „Uczyniono wszystko, co rozkazał król, i Bóg zlitował się znowu potem nad krajem.”

    • głód i pokuta
    • krzywda Gibeonitów
    • czuwanie Rispy
    • walki z olbrzymami

    Czasu króla Dawida był głód trzy lata: siedm mężów z rodu Saulowego ukrzyżowano, potem ich ciała pochowano z kościami Saulowemi: opisuje cztery wojny Dawidowe z Philistyny.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

22. 22Rozdział 22Dawid śpiewa Panu pieśń z dnia, w którym został wyrwany z ręki wszystkich nieprzyjaciół i z ręki Saula. Nazywa Pana skałą, tarczą i rogiem zbawienia, a potem opisuje, jak na jego wołanie zadrżała ziemia, niebo się nagięło i Pan zstąpił w ciemnym obłoku, by wyciągnąć go z wielkich wód. Dalsza część wylicza, co Bóg mu dał: wyrównaną drogę, siłę do walki, zwycięstwo nad narodami i panowanie, a pieśń zamyka błogosławieństwo dla pomazańca i jego potomstwa.5 min

    Dawid śpiewa Panu pieśń z dnia, w którym został wyrwany z ręki wszystkich nieprzyjaciół i z ręki Saula. Nazywa Pana skałą, tarczą i rogiem zbawienia, a potem opisuje, jak na jego wołanie zadrżała ziemia, niebo się nagięło i Pan zstąpił w ciemnym obłoku, by wyciągnąć go z wielkich wód. Dalsza część wylicza, co Bóg mu dał: wyrównaną drogę, siłę do walki, zwycięstwo nad narodami i panowanie, a pieśń zamyka błogosławieństwo dla pomazańca i jego potomstwa.

    „Pan jest moją skałą, moją siłą i moim wybawicielem.”

    • pieśń dziękczynna
    • skała i twierdza
    • wybawienie od wrogów

    Pieśń Dawidowa, którą Panu Bogu dzięki daje za swe wyswobodzenie od wszech nieprzyjaciół.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

23. 23Rozdział 23Ostatnie słowa Dawida, syna Jessego, mówią o władcy sprawiedliwym, panującym w bojaźni Bożej, jak blask zorzy po deszczu, i o przestępcach wyrywanych jak ciernie. Dalej idzie spis bohaterów: Eleazar i Szamma, którzy sami stawili czoło Filistynom, oraz Abiszaj i Benajasz, pogromca lwa i Egipcjanina. Osobno wspomniana jest noc, gdy trzej wojownicy przedarli się przez obóz filistyński po wodę ze studni w Betlejem, a Dawid nie chciał jej pić i wylał ją Panu.6 min

    Ostatnie słowa Dawida, syna Jessego, mówią o władcy sprawiedliwym, panującym w bojaźni Bożej, jak blask zorzy po deszczu, i o przestępcach wyrywanych jak ciernie. Dalej idzie spis bohaterów: Eleazar i Szamma, którzy sami stawili czoło Filistynom, oraz Abiszaj i Benajasz, pogromca lwa i Egipcjanina. Osobno wspomniana jest noc, gdy trzej wojownicy przedarli się przez obóz filistyński po wodę ze studni w Betlejem, a Dawid nie chciał jej pić i wylał ją Panu.

    „Duch Pański mówił przeze mnie, a Jego słowo przez mój język.”

    • ostatnie słowa Dawida
    • bohaterowie Dawida
    • woda z Betlejem

    Ostateczne słowa Dawidowe: i spisek zacnych a zawołanych mężów jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

24. 24Rozdział 24Dawid każe Joabowi policzyć lud od Dan aż do Bersabei i po dziewięciu miesiącach spis daje osiemset tysięcy wojowników Izraela i pięćset tysięcy Judy. Po spisie Dawid żałuje grzechu, a prorok Gad daje mu wybór między głodem, ucieczką przed wrogami i zarazą; wybrana zaraza zabija siedemdziesiąt tysięcy ludzi. Gdy Anioł Pański staje przy klepisku Arauny Jebusyty, Pan każe mu cofnąć rękę. Dawid kupuje to klepisko za pięćdziesiąt syklów, bo nie chce ofiary, która nic nie kosztuje, buduje tam ołtarz i plaga ustaje.5 min

    Dawid każe Joabowi policzyć lud od Dan aż do Bersabei i po dziewięciu miesiącach spis daje osiemset tysięcy wojowników Izraela i pięćset tysięcy Judy. Po spisie Dawid żałuje grzechu, a prorok Gad daje mu wybór między głodem, ucieczką przed wrogami i zarazą; wybrana zaraza zabija siedemdziesiąt tysięcy ludzi. Gdy Anioł Pański staje przy klepisku Arauny Jebusyty, Pan każe mu cofnąć rękę. Dawid kupuje to klepisko za pięćdziesiąt syklów, bo nie chce ofiary, która nic nie kosztuje, buduje tam ołtarz i plaga ustaje.

    „Jednak lepiej, żebym wpadł w ręce Pana, bo wielkie jest Jego miłosierdzie, niż żebym miał wpaść w ręce ludzi.”

    • spis ludu
    • zaraza
    • klepisko Arauny
    • ołtarz

    Dawid przeto, że lud wszystek policzyć kazał, od Gad zgromiony, ogod Boga skarany: ze trzech plag wybiera mór, gdzie za trzy dni siedmdziesiąt tysięcy umarło. Dawid prosi łaski, ołtarz buduje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Księgi historyczne

Dwanaście ksiąg prowadzi opowieść od wejścia do Kanaanu, przez czasy sędziów i królów, aż do zburzenia Jerozolimy i powrotu z Babilonu. To historia pisana bez upiększeń: obok zwycięstw stoją wojny domowe, bałwochwalstwo władców i wygnanie.

• Księga Jozuego
• Księga Sędziów
• Księga Rut
• Pierwsza Księga Samuela
• Pierwsza Księga Królewska
• Druga Księga Królewska
• Pierwsza Księga Kronik
• Druga Księga Kronik
• Księga Ezdrasza
• Księga Nehemiasza
• Księga Estery