22Pieśń nadPieśniamiBIBLIA DO SŁUCHANIA

Księgi mądrościowe

Pieśń nad Pieśniami

8 rozdziałów · 18 min nagrania

Osiem rozdziałów pieśni oblubieńca i oblubienicy, pełnych obrazów ogrodu, winnicy i wiosny. Tradycja żydowska i chrześcijańska czytała ją także jako obraz miłości Boga do swojego ludu.

Cała księga jest nagrana i gotowa do słuchania.

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

  1. 1Rozdział 1Pieśń zaczyna oblubienica: pragnie pocałunku, wspomina wonne olejki i komnaty, do których wprowadził ją król. Mówi do córek Jerozolimskich, że jest ciemna, lecz piękna jak namioty Kedaru, bo przypaliło ją słońce, gdy pilnowała winnic, a własnej nie strzegła; potem pyta, gdzie ukochany pasie i gdzie odpoczywa w południe. Odpowiedź porównuje ją do klaczy w rydwanach faraona i obiecuje złote łańcuszki nakrapiane srebrem. Dalej padają obrazy szpikanardu, snopka mirry i kiści cypru z winnic Engaddi, a oboje chwalą łoże pełne kwiatów pod cedrowymi belkami.2 min

    Pieśń zaczyna oblubienica: pragnie pocałunku, wspomina wonne olejki i komnaty, do których wprowadził ją król. Mówi do córek Jerozolimskich, że jest ciemna, lecz piękna jak namioty Kedaru, bo przypaliło ją słońce, gdy pilnowała winnic, a własnej nie strzegła; potem pyta, gdzie ukochany pasie i gdzie odpoczywa w południe. Odpowiedź porównuje ją do klaczy w rydwanach faraona i obiecuje złote łańcuszki nakrapiane srebrem. Dalej padają obrazy szpikanardu, snopka mirry i kiści cypru z winnic Engaddi, a oboje chwalą łoże pełne kwiatów pod cedrowymi belkami.

    „Jestem ciemna, lecz piękna, córki Jerozolimskie, jak namioty Kedaru, jak zasłony Salomona.”
    Pnp 1,4
    • oblubienica
    • wonne olejki
    • córki Jerozolimskie
    • winnice Engaddi

    Słowy niewiasty wypowiada się wielka żądość wybranych Bożych, aby niepochybnie znali, że Boga k sobie miłościwego i dobrotliwego mają.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

  2. 2Rozdział 2Wymiana pochwał otwiera pieśń: oblubienica nazywa siebie kwiatem polnym i lilią padołów, oblubieniec widzi ją jako lilię wśród cierni, a ona jego jako jabłoń, w której cieniu usiadła. Po zaklęciu córek Jerozolimy na sarny i jelenie polne nadchodzi on sam, skacząc po górach i zaglądając przez kraty okien. Jego wołanie opisuje wiosnę: zima minęła, deszcz ustał, słychać głos synogarlicy, a figowiec wypuścił niedojrzałe figi. Woła gołębicę z rozpadlin skalnych i każe łapać liszki psujące winnice.2 min

    Wymiana pochwał otwiera pieśń: oblubienica nazywa siebie kwiatem polnym i lilią padołów, oblubieniec widzi ją jako lilię wśród cierni, a ona jego jako jabłoń, w której cieniu usiadła. Po zaklęciu córek Jerozolimy na sarny i jelenie polne nadchodzi on sam, skacząc po górach i zaglądając przez kraty okien. Jego wołanie opisuje wiosnę: zima minęła, deszcz ustał, słychać głos synogarlicy, a figowiec wypuścił niedojrzałe figi. Woła gołębicę z rozpadlin skalnych i każe łapać liszki psujące winnice.

    „Ukazały się kwiaty na naszej ziemi, nadszedł czas obrzynania winnic, głos synogarlicy słyszany jest w naszej ziemi.”
    Pnp 2,12
    • wiosna
    • lilia wśród cierni
    • gołębica w skale
    • zaklęcie córek

    Oblubieniec oznajmuje Boga być skarbem wszego dobrego, a że go snadnie dostać.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

  3. 3Rozdział 3Oblubienica opowiada nocne poszukiwanie: na łóżku szuka tego, którego miłuje jej dusza, nie znajduje, wstaje i obchodzi miasto, pyta strażników, a znalezionego prowadzi do domu matki. Po zaklęciu córek Jerozolimy pada pytanie, kto wstępuje przez pustynię jak słup dymu z mirry i kadzidła. Druga połowa to orszak: łoże Salomona otacza sześćdziesięciu dzielnych wojowników z mieczami przy boku, a lektykę z drewna libańskiego zdobią srebrne słupy i złote oparcia. Na koniec córki Syjonu mają oglądać króla w koronie, którą włożyła mu matka w dniu zaślubin.2 min

    Oblubienica opowiada nocne poszukiwanie: na łóżku szuka tego, którego miłuje jej dusza, nie znajduje, wstaje i obchodzi miasto, pyta strażników, a znalezionego prowadzi do domu matki. Po zaklęciu córek Jerozolimy pada pytanie, kto wstępuje przez pustynię jak słup dymu z mirry i kadzidła. Druga połowa to orszak: łoże Salomona otacza sześćdziesięciu dzielnych wojowników z mieczami przy boku, a lektykę z drewna libańskiego zdobią srebrne słupy i złote oparcia. Na koniec córki Syjonu mają oglądać króla w koronie, którą włożyła mu matka w dniu zaślubin.

    „Na moim łóżku w nocy szukałam tego, którego miłuje moja dusza: szukałam go, lecz nie znalazłam.”
    Pnp 3,1
    • nocne szukanie
    • orszak Salomona
    • lektyka z Libanu
    • córki Syjonu

    Młoda pani oznajmia, jako z wielką pilnością patrzała oblubieńca, a z jaką chucią go przy sobie zatrzymać chciała nalezionego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

  4. 4Rozdział 4Oblubieniec opisuje urodę oblubienicy po kolei: oczy jak u gołębicy, włosy jak stada kóz schodzące z góry Galaad, zęby jak trzoda owiec po kąpieli, jagody jak połówka granatu, szyję jak wieżę Dawida, na której wisi tysiąc tarcz. Potem wzywa ją, by przyszła z Libanu, ze szczytów Amany, Saniru i Hermonu, i wyznaje, że zraniła mu serce jednym okiem. Nazywa ją zamkniętym ogrodem i zapieczętowanym źródłem, wylicza szpikanard, szafran, kasję, cynamon, mirrę i aloes, a na koniec wzywa wiatr północny i południowy, by przewiał ogród.3 min

    Oblubieniec opisuje urodę oblubienicy po kolei: oczy jak u gołębicy, włosy jak stada kóz schodzące z góry Galaad, zęby jak trzoda owiec po kąpieli, jagody jak połówka granatu, szyję jak wieżę Dawida, na której wisi tysiąc tarcz. Potem wzywa ją, by przyszła z Libanu, ze szczytów Amany, Saniru i Hermonu, i wyznaje, że zraniła mu serce jednym okiem. Nazywa ją zamkniętym ogrodem i zapieczętowanym źródłem, wylicza szpikanard, szafran, kasję, cynamon, mirrę i aloes, a na koniec wzywa wiatr północny i południowy, by przewiał ogród.

    „Cała jesteś piękna, przyjaciółko moja, i nie ma w tobie skazy.”
    Pnp 4,7
    • opis urody
    • zamknięty ogród
    • wieża Dawida
    • wonności

    Pan młody opisuje osobę pani młodéj, i ku znajomości wszym przywodzi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

  5. 5Rozdział 5Krótka chwila spotkania w ogrodzie przechodzi w scenę nocną: oblubienica śpi, lecz serce jej czuwa, słyszy kołatanie i głos ukochanego, który prosi o otwarcie. Zwleka ze wstaniem, a gdy otwiera, już go nie ma; szuka go i woła bez odpowiedzi, a strażnicy murów biją ją i zdejmują z niej płaszcz. Córkom Jerozolimskim, które pytają, czym jej ukochany przewyższa innych, odpowiada opisem: głowa z najczystszego złota, włosy czarne jak kruk, oczy jak gołębie przy strumieniach, golenie jak marmurowe kolumny, postawa jak Liban i cedry.3 min

    Krótka chwila spotkania w ogrodzie przechodzi w scenę nocną: oblubienica śpi, lecz serce jej czuwa, słyszy kołatanie i głos ukochanego, który prosi o otwarcie. Zwleka ze wstaniem, a gdy otwiera, już go nie ma; szuka go i woła bez odpowiedzi, a strażnicy murów biją ją i zdejmują z niej płaszcz. Córkom Jerozolimskim, które pytają, czym jej ukochany przewyższa innych, odpowiada opisem: głowa z najczystszego złota, włosy czarne jak kruk, oczy jak gołębie przy strumieniach, golenie jak marmurowe kolumny, postawa jak Liban i cedry.

    „Mój ukochany jest biały i rumiany, wybrany spośród tysięcy.”
    Pnp 5,10
    • kołatanie do drzwi
    • stracona chwila
    • opis oblubieńca
    • strażnicy murów

    Pan młody okazuje się być gotowym ku przyjęciu tych rzeczy, które mu oblubienica dawa, skąd się okazuje, że Pan Bóg z dobrych uczynków ludzi wierzących cieszy i rozwesela.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

  6. 6Rozdział 6Miły zszedł do swego ogrodu, ku grządkom wonnych ziół, a oblubienica powtarza, że należy do niego, a on do niej. Pochwała wraca do obrazów urody — włosy jak stado kóz z Gileadu, zęby jak owce po kąpieli, jagody jak skórka granatu — i dodaje porównania zbiorowe: wdzięczna jak Jerozolima, majestatyczna jak wojska w szyku bojowym. Wobec sześćdziesięciu królewskich żon i osiemdziesięciu nałożnic jedna jest gołębica doskonała, jedynaczka swojej matki. Na końcu pada wzmianka o rydwanach Aminadaba i czterokrotne wołanie do Sulamitki.2 min

    Miły zszedł do swego ogrodu, ku grządkom wonnych ziół, a oblubienica powtarza, że należy do niego, a on do niej. Pochwała wraca do obrazów urody — włosy jak stado kóz z Gileadu, zęby jak owce po kąpieli, jagody jak skórka granatu — i dodaje porównania zbiorowe: wdzięczna jak Jerozolima, majestatyczna jak wojska w szyku bojowym. Wobec sześćdziesięciu królewskich żon i osiemdziesięciu nałożnic jedna jest gołębica doskonała, jedynaczka swojej matki. Na końcu pada wzmianka o rydwanach Aminadaba i czterokrotne wołanie do Sulamitki.

    „Któż to jest ta, która wyłania się jak brzask poranny, piękna jak księżyc, wybrana jak słońce, majestatyczna jak wojska ustawione w szyku bojowym?”
    Pnp 6,9
    • powrót do ogrodu
    • wojska w szyku
    • gołębica doskonała
    • wołanie do Sulamitki

    Oblubienica przywiódłszy sobie na pamięć znajomość Bożą, który się zdał odchodzić jakoby zagniewany, rozumie, że go indzie szukać nie ma, ale wewnątrz w sercu wiernem to czynić, a że miłość zupełna zasię jest odnowiona.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

  7. 7Rozdział 7Opis urody idzie tu od stóp w górę: kroki w sandałach, pępek jak toczona czara, brzuch jak stóg pszenicy okolony liliami, szyja jak wieża z kości słoniowej, oczy jak sadzawki w Chezbonie, nos jak wieża Libanu zwrócona ku Damaszkowi, głowa jak Karmel. Postawa oblubienicy porównana jest do palmy, na którą oblubieniec chce wstąpić, a jej piersi do gron winnych. Ona odpowiada, że należy do miłego, i zaprasza go na pole i do winnic, by sprawdzić, czy kwitną granaty; w bramach pachną mandragory.2 min

    Opis urody idzie tu od stóp w górę: kroki w sandałach, pępek jak toczona czara, brzuch jak stóg pszenicy okolony liliami, szyja jak wieża z kości słoniowej, oczy jak sadzawki w Chezbonie, nos jak wieża Libanu zwrócona ku Damaszkowi, głowa jak Karmel. Postawa oblubienicy porównana jest do palmy, na którą oblubieniec chce wstąpić, a jej piersi do gron winnych. Ona odpowiada, że należy do miłego, i zaprasza go na pole i do winnic, by sprawdzić, czy kwitną granaty; w bramach pachną mandragory.

    „Ja należę do mego miłego, a jego pożądanie skierowane jest ku mnie.”
    Pnp 7,10
    • opis od stóp
    • palma i grona
    • wyjście na pole
    • mandragory

    Oblubieniec chwali oblubienicę, że wszelakimi dary zewnętrznymi i wewnętrznymi obdarzona jest, okazuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

  8. 8Rozdział 8Oblubienica marzy, by móc całować ukochanego jawnie jak brata i wprowadzić go do domu matki, gdzie dałaby mu wino przyprawne i moszcz z granatów. Po powtórzonym zaklęciu córek Jerozolimy pada prośba o pieczęć na sercu i na ramieniu, bo wielkie wody nie zdołają ugasić miłości. Bracia radzą, co zrobić z małą jeszcze siostrą, a ona odpowiada, że jest murem. Na koniec wraca winnica Salomona powierzona stróżom za tysiąc srebrników i wołanie, by miły uciekał jak sarna po górach wonnych ziół.2 min

    Oblubienica marzy, by móc całować ukochanego jawnie jak brata i wprowadzić go do domu matki, gdzie dałaby mu wino przyprawne i moszcz z granatów. Po powtórzonym zaklęciu córek Jerozolimy pada prośba o pieczęć na sercu i na ramieniu, bo wielkie wody nie zdołają ugasić miłości. Bracia radzą, co zrobić z małą jeszcze siostrą, a ona odpowiada, że jest murem. Na koniec wraca winnica Salomona powierzona stróżom za tysiąc srebrników i wołanie, by miły uciekał jak sarna po górach wonnych ziół.

    „Połóż mnie jak pieczęć na swym sercu, jak pieczęć na swym ramieniu. Miłość jest bowiem mocna jak śmierć, a zazdrość twarda jak piekło: jej płomienie to płomienie ognia i żaru.”
    Pnp 8,6
    • pieczęć na sercu
    • moc miłości
    • winnica Salomona
    • siostra i mur

    Opisuje się tu serdeczna a gorąca żądość świętych ojców, aby Messyasz obiecany ciało na się wziął, i zbawienie sprawić raczył.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Posłuchaj Pieśń nad Pieśniami

Jeden zakup otwiera całe Pismo — nie tylko tę księgę. Dostęp jest dożywotni i obejmuje rozdziały, które dochodzą później.

Księgi mądrościowe

Pięć ksiąg poezji i mądrości: modlitwy na każdy stan duszy, sentencje o codziennych wyborach, spór o sens cierpienia, rachunek z marności i pieśń o miłości. Nie opowiadają historii — uczą, jak ją przeżyć.

Wszystkie 66 ksiąg w kolejności kanonicznej