Księga Wyjścia

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Siedemdziesiąt osób z domu Jakuba przyszło do Egiptu, a po śmierci Józefa i jego braci ich potomstwo tak się rozrasta, że nowy król widzi w nim zagrożenie. Faraon stawia nad nimi nadzorców robót, każe lepić cegły i budować Pitom oraz Ramesses, lecz im mocniej uciska lud, tym bardziej ten się mnoży. Położne Szifra i Pua boją się Boga i nie zabijają chłopców, więc rozkaz wrzucania nowo narodzonych synów do rzeki trafia do całego ludu egipskiego.3 min

   Siedemdziesiąt osób z domu Jakuba przyszło do Egiptu, a po śmierci Józefa i jego braci ich potomstwo tak się rozrasta, że nowy król widzi w nim zagrożenie. Faraon stawia nad nimi nadzorców robót, każe lepić cegły i budować Pitom oraz Ramesses, lecz im mocniej uciska lud, tym bardziej ten się mnoży. Położne Szifra i Pua boją się Boga i nie zabijają chłopców, więc rozkaz wrzucania nowo narodzonych synów do rzeki trafia do całego ludu egipskiego.

   „Wtedy nad Egiptem powstał nowy król, który nic nie wiedział o Józefie.”

   • rozrost Izraela
   • ucisk w Egipcie
   • położne hebrajskie

   Imiona synów Izraelowych, którzy weszli do Egiptu. Pharao mnożenie ich robotami, chłopiąt zabijaniem, topienem, próżno się kusi psować: Bab chytrość, i od Boga zapłata.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Kobieta z pokolenia Lewiego ukrywa noworodka trzy miesiące, a potem kładzie go w koszyku wśród trzcin nad rzeką; córka faraona znajduje dziecko, oddaje je matce na wykarmienie i przyjmuje za syna pod imieniem Mojżesz. Dorosły Mojżesz zabija Egipcjanina bijącego Hebrajczyka, a gdy sprawa wychodzi na jaw, ucieka do ziemi Madianitów, broni córek kapłana przy studni i dostaje za żonę Seforę. Izraelici wołają do Boga, a On wspomina na przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem.4 min

   Kobieta z pokolenia Lewiego ukrywa noworodka trzy miesiące, a potem kładzie go w koszyku wśród trzcin nad rzeką; córka faraona znajduje dziecko, oddaje je matce na wykarmienie i przyjmuje za syna pod imieniem Mojżesz. Dorosły Mojżesz zabija Egipcjanina bijącego Hebrajczyka, a gdy sprawa wychodzi na jaw, ucieka do ziemi Madianitów, broni córek kapłana przy studni i dostaje za żonę Seforę. Izraelici wołają do Boga, a On wspomina na przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem.

   „Faraon dowiedział się o tej sprawie i chciał zabić Mojżesza.”

   • narodzenie Mojżesza
   • ucieczka do Madian
   • przymierze z ojcami

   Mojżesz na wodę wyrzucony, od królewnéj wyjęty, od matki własnéj karmiony, i od królewnéj za syna sposobiony: z Egiptu dla mężobójstwa ucieka do Madyan, i tam się żeni i płodzi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Pasąc owce teścia Jetry, Mojżesz dochodzi do góry Horeb i widzi krzew, który płonie, a nie spłonął; Pan woła go z ognia, każe zdjąć sandały i przedstawia się jako Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba. Mówi, że widział niedolę swojego ludu i wyprowadzi go do ziemi opływającej mlekiem i miodem, a na pytanie o imię odpowiada „Jestem, którym jest”. Zapowiada też, że król egipski ustąpi dopiero pod przemożną ręką, a wychodzące kobiety wyproszą u Egipcjanek srebro, złoto i szaty.4 min

   Pasąc owce teścia Jetry, Mojżesz dochodzi do góry Horeb i widzi krzew, który płonie, a nie spłonął; Pan woła go z ognia, każe zdjąć sandały i przedstawia się jako Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba. Mówi, że widział niedolę swojego ludu i wyprowadzi go do ziemi opływającej mlekiem i miodem, a na pytanie o imię odpowiada „Jestem, którym jest”. Zapowiada też, że król egipski ustąpi dopiero pod przemożną ręką, a wychodzące kobiety wyproszą u Egipcjanek srebro, złoto i szaty.

   „Idź więc, bo posyłam cię do faraona, abyś wyprowadził mój lud, synów Izraela, z Egiptu.”

   • krzew gorejący
   • powołanie Mojżesza
   • imię Boże

   Mojżeszowi pasącemu owce Jetrowe, świekra swego, Bóg się we krze gorającym ukazał: szląc go do synów Izraelskich, które miał z niewoli Pharaonowéj wywieść.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Mojżesz obawia się, że lud mu nie uwierzy, więc Pan daje mu trzy znaki: laskę zamieniającą się w węża, rękę pokrywającą się trądem i wodę z rzeki, która na suchym lądzie staje się krwią. Gdy Mojżesz wymawia się ociężałym językiem, Pan gniewa się i przeznacza do mówienia jego brata Aarona. Mojżesz wraca z Madianu z żoną i synami, w drodze Sefora obrzezuje syna, a po spotkaniu z Aaronem obaj zwołują starszych Izraela, dokonują znaków i lud oddaje pokłon.4 min

   Mojżesz obawia się, że lud mu nie uwierzy, więc Pan daje mu trzy znaki: laskę zamieniającą się w węża, rękę pokrywającą się trądem i wodę z rzeki, która na suchym lądzie staje się krwią. Gdy Mojżesz wymawia się ociężałym językiem, Pan gniewa się i przeznacza do mówienia jego brata Aarona. Mojżesz wraca z Madianu z żoną i synami, w drodze Sefora obrzezuje syna, a po spotkaniu z Aaronem obaj zwołują starszych Izraela, dokonują znaków i lud oddaje pokłon.

   „»Idź więc, a Ja będę przy twoich ustach i nauczę cię, co masz mówić«.”

   • znaki Mojżesza
   • laska i wąż
   • usta Aarona

   Mojżesz wziąwszy od Boga trzy znaki, idzie do Egiptu z żoną i z dziećmi: żona obrzezała syna, gniew Boży ubłagała: potkawszy się z Aaronem pospołu szli do synów Izraelskich.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Mojżesz i Aaron żądają od faraona, by wypuścił lud na trzydniową drogę w pustynię dla ofiary, lecz król odrzuca żądanie i oskarża ich o odciąganie ludzi od pracy. Tego samego dnia każe nadzorcom przestać wydawać słomę do cegieł, nie zmniejszając przy tym dziennej normy; przełożeni synów Izraela są za to biczowani, a ich skarga u władcy nic nie daje. Wychodząc od faraona, obwiniają Mojżesza i Aarona, a Mojżesz pyta Pana, po co go posłał, skoro lud jest tylko bardziej nękany.3 min

   Mojżesz i Aaron żądają od faraona, by wypuścił lud na trzydniową drogę w pustynię dla ofiary, lecz król odrzuca żądanie i oskarża ich o odciąganie ludzi od pracy. Tego samego dnia każe nadzorcom przestać wydawać słomę do cegieł, nie zmniejszając przy tym dziennej normy; przełożeni synów Izraela są za to biczowani, a ich skarga u władcy nic nie daje. Wychodząc od faraona, obwiniają Mojżesza i Aarona, a Mojżesz pyta Pana, po co go posłał, skoro lud jest tylko bardziej nękany.

   „Kto to jest Pan, żebym miał słuchać Jego głosu i wypuścić Izraela?”

   • faraon odmawia
   • cegły bez słomy
   • skarga Mojżesza

   Mojżesz z Aaronem poruczenie Boskie Pharaonowi powiadają: które on wzgardziwszy tem okrutniéj ciężył Żydy nie dając im plew. Co Mojżesz usłyszawszy prosi Pana za nimi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Pan zapewnia Mojżesza, że faraon pod mocną ręką sam wyrzuci Izraelitów ze swojej ziemi, przypomina przymierze zawarte z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem i obiecuje dać im Kanaan w posiadanie. Zgnębieni ciężką pracą Izraelici nie chcą słuchać, a sam Mojżesz tłumaczy się przed Panem, że jest nieobrzezany wargami. Dalej idzie spis głów rodzin: synowie Rubena i Symeona, a potem szeroko rody Lewiego, od Gerszona, Kahata i Merariego aż do Amrama, Aarona i Mojżesza.4 min

   Pan zapewnia Mojżesza, że faraon pod mocną ręką sam wyrzuci Izraelitów ze swojej ziemi, przypomina przymierze zawarte z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem i obiecuje dać im Kanaan w posiadanie. Zgnębieni ciężką pracą Izraelici nie chcą słuchać, a sam Mojżesz tłumaczy się przed Panem, że jest nieobrzezany wargami. Dalej idzie spis głów rodzin: synowie Rubena i Symeona, a potem szeroko rody Lewiego, od Gerszona, Kahata i Merariego aż do Amrama, Aarona i Mojżesza.

   „Przyjmę was za swój lud i będę waszym Bogiem.”

   • obietnica wyzwolenia
   • przymierze
   • rody Lewiego

   Pan Bóg przez Mojżesza i Aarona cieszy lud Izraelski, obiecując im ziemię Chananejską, i wylicza naród synów Jakóbowych po domiech, aż do Mojżesza i Aarona.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Pan ustanawia Mojżesza bogiem dla faraona, a Aarona jego prorokiem, i zapowiada, że zatwardzi serce króla, by przez wielkie sądy wyprowadzić synów Izraela z Egiptu. Laska Aarona rzucona przed tronem zamienia się w węża i pożera laski egipskich czarowników, lecz władca i tym razem nie ustępuje. Aaron uderza potem laską w rzekę, wody w całym kraju zamieniają się w krew, ryby zdychają, a Egipcjanie przez siedem dni kopią w pobliżu rzeki, szukając wody do picia.4 min

   Pan ustanawia Mojżesza bogiem dla faraona, a Aarona jego prorokiem, i zapowiada, że zatwardzi serce króla, by przez wielkie sądy wyprowadzić synów Izraela z Egiptu. Laska Aarona rzucona przed tronem zamienia się w węża i pożera laski egipskich czarowników, lecz władca i tym razem nie ustępuje. Aaron uderza potem laską w rzekę, wody w całym kraju zamieniają się w krew, ryby zdychają, a Egipcjanie przez siedem dni kopią w pobliżu rzeki, szukając wody do picia.

   „Dlatego tak mówi Pan: Po tym poznasz, że Ja jestem Pan. Oto uderzę laską, którą trzymam w ręku, w wody rzeki, a zamienią się w krew.”

   • laska Aarona
   • woda w krew
   • zatwardziałe serce

   Mojżesz z Aaronem do Pharaona mówią: laskę w węża, wody w krew obracają: co i czarnoksiężnicy uczynili, i dlatego zakamieniało serce Pharaonowi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Za odmowę faraona rzeka wydaje żaby, które pokrywają kraj i wchodzą do domów, łóżek i pieców; na prośbę władcy Mojżesz się modli, żaby zdychają, a po uldze serce faraona znów twardnieje. Aaron uderza laską w proch ziemi i cały proch zamienia się w komary na ludziach i bydle, czego czarownicy nie potrafią powtórzyć swoimi zaklęciami. Na koniec roje much pustoszą Egipt z wyjątkiem ziemi Goszen, a faraon obiecuje wypuścić lud na pustynię, lecz gdy muchy odchodzą, znowu odmawia.5 min

   Za odmowę faraona rzeka wydaje żaby, które pokrywają kraj i wchodzą do domów, łóżek i pieców; na prośbę władcy Mojżesz się modli, żaby zdychają, a po uldze serce faraona znów twardnieje. Aaron uderza laską w proch ziemi i cały proch zamienia się w komary na ludziach i bydle, czego czarownicy nie potrafią powtórzyć swoimi zaklęciami. Na koniec roje much pustoszą Egipt z wyjątkiem ziemi Goszen, a faraon obiecuje wypuścić lud na pustynię, lecz gdy muchy odchodzą, znowu odmawia.

   „Czarownicy powiedzieli do faraona: »To jest palec Boży.« Lecz serce faraona zatwardziało i nie usłuchał ich, jak Pan zapowiedział.”

   • plaga żab
   • komary i muchy
   • ziemia Goszen

   Wtóra plaga na Egipt, żaby: trzecia, mszyce: czwarta, muchy. Na te wszystkie Pharao obiecuje wypuścić lud Żydowski, ale gdy za przyczyną Mojżeszową przestawały, nic nie uczynił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Pan zsyła na egipskie trzody ciężką zarazę, która nie tyka bydła synów Izraela, lecz faraon pozostaje nieugięty. Mojżesz rozsypuje przed nim popiół z pieca i na ludziach oraz bydlętach w całym kraju wybuchają wrzody z ropiejącymi pryszczami, tak że czarownicy nie mogą stanąć przed Mojżeszem. Potem spada grad z grzmotami i ogniem, niszcząc len, jęczmień i drzewa wszędzie poza ziemią Goszen, a faraon prosi o modlitwę, lecz gdy burza ustaje, dalej nie wypuszcza ludu.5 min

   Pan zsyła na egipskie trzody ciężką zarazę, która nie tyka bydła synów Izraela, lecz faraon pozostaje nieugięty. Mojżesz rozsypuje przed nim popiół z pieca i na ludziach oraz bydlętach w całym kraju wybuchają wrzody z ropiejącymi pryszczami, tak że czarownicy nie mogą stanąć przed Mojżeszem. Potem spada grad z grzmotami i ogniem, niszcząc len, jęczmień i drzewa wszędzie poza ziemią Goszen, a faraon prosi o modlitwę, lecz gdy burza ustaje, dalej nie wypuszcza ludu.

   „Pan jest sprawiedliwy, to ja i mój lud jesteśmy bezbożni.”

   • pomór bydła
   • wrzody
   • grad i grzmoty

   Piątą plagę, zdychanie bydła: Szóstą, wrzodów: Siódmą, gromu i gradu, któremi Bóg karał Egipt, zamyka.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Mojżesz i Aaron ostrzegają faraona przed szarańczą, a gdy ten zgadza się wypuścić samych mężczyzn, gorący wiatr sprowadza szarańczę, która pożera całą zieleń pozostałą po gradzie. Faraon wyznaje grzech, więc po modlitwie Mojżesza wiatr zachodni wrzuca szarańczę do Morza Czerwonego, lecz Pan znów zatwardza serce króla. Po ciemnościach, w których światło mają tylko synowie Izraela, faraon pozwala odejść bez trzód, a gdy Mojżesz odmawia, zakazuje mu pokazywać się na oczy.5 min

    Mojżesz i Aaron ostrzegają faraona przed szarańczą, a gdy ten zgadza się wypuścić samych mężczyzn, gorący wiatr sprowadza szarańczę, która pożera całą zieleń pozostałą po gradzie. Faraon wyznaje grzech, więc po modlitwie Mojżesza wiatr zachodni wrzuca szarańczę do Morza Czerwonego, lecz Pan znów zatwardza serce króla. Po ciemnościach, w których światło mają tylko synowie Izraela, faraon pozwala odejść bez trzód, a gdy Mojżesz odmawia, zakazuje mu pokazywać się na oczy.

    „Mojżesz wyciągnął rękę ku niebu i przez trzy dni straszliwe ciemności zalegały całą ziemię egipską.”

    • plaga szarańczy
    • ciemności
    • upór faraona

    Ósmą plagę o szarańczy: i dziewiątą o ciemnościach: któremi Pan tresktał Pharaona.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Pan zapowiada Mojżeszowi jeszcze jedną plagę, po której faraon sam zmusi Izraelitów do wyjścia, i każe ludowi poprosić Egipcjan o naczynia srebrne i złote. Umrze każde pierworodne w kraju, od syna faraona na tronie aż po syna niewolnicy przy żarnach i pierworodne bydła, a kraj podniesie krzyk, jakiego nigdy nie było; u synów Izraela nie zaszczeka nawet pies. Mojżesz wychodzi od władcy rozgniewany, bo Pan uprzedza, że faraon i tak go nie posłucha.2 min

    Pan zapowiada Mojżeszowi jeszcze jedną plagę, po której faraon sam zmusi Izraelitów do wyjścia, i każe ludowi poprosić Egipcjan o naczynia srebrne i złote. Umrze każde pierworodne w kraju, od syna faraona na tronie aż po syna niewolnicy przy żarnach i pierworodne bydła, a kraj podniesie krzyk, jakiego nigdy nie było; u synów Izraela nie zaszczeka nawet pies. Mojżesz wychodzi od władcy rozgniewany, bo Pan uprzedza, że faraon i tak go nie posłucha.

    „Tak mówi Pan: O północy wyjdę do Egiptu.”

    • śmierć pierworodnych
    • zapowiedź plagi
    • złupienie Egipcjan

    Pierwéj niż dziesiąty znak Pan uczynił, upomina je i uczy, jako Egiptczyki mieli złupić.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Pan ustanawia ten miesiąc początkiem roku i nakazuje, by czternastego dnia każda rodzina zabiła rocznego baranka bez skazy, pokropiła krwią nadproże i skrzydła drzwi, a mięso zjadła w pośpiechu z przaśnikami. O północy Pan zabija pierworodnych w całym Egipcie, podnosi się wielki lament i faraon jeszcze tej nocy wypędza synów Izraela. Sześćset tysięcy pieszych mężczyzn rusza z Ramesses do Sukkot, niosąc niezakwaszone ciasto oraz srebro, złoto i szaty wyproszone u Egipcjan.8 min

    Pan ustanawia ten miesiąc początkiem roku i nakazuje, by czternastego dnia każda rodzina zabiła rocznego baranka bez skazy, pokropiła krwią nadproże i skrzydła drzwi, a mięso zjadła w pośpiechu z przaśnikami. O północy Pan zabija pierworodnych w całym Egipcie, podnosi się wielki lament i faraon jeszcze tej nocy wypędza synów Izraela. Sześćset tysięcy pieszych mężczyzn rusza z Ramesses do Sukkot, niosąc niezakwaszone ciasto oraz srebro, złoto i szaty wyproszone u Egipcjan.

    „Krew będzie dla was znakiem na domach, w których będziecie przebywać; ujrzę krew i ominę was: nie dosięgnie was plaga zagłady, gdy uderzę w ziemię Egipską.”

    • ofiara Paschy
    • przaśniki
    • śmierć pierworodnych
    • wyjście z Egiptu

    Sposób jedzenia i obchodu Baranka Wielkanocnego, którego krwią odrzwi pomazowano. Pierworodne rzeczy Egipskie pozabijał Pan: potem lud Izraelski wyszedł złupiwszy Egiptczyki.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Pan każe poświęcić sobie każde pierworodne wśród ludzi i zwierząt, a Mojżesz nakazuje ludowi wspominać dzień wyjścia z Egiptu siedmiodniowym świętem przaśników i opowiadać o nim synom. Pierworodnego osła wykupuje się owcą, pierworodnych synów zapłatą, a pamiątka ma zostać jak znak na ręce i przed oczami. Bóg prowadzi lud nie przez ziemię Filistynów, choć była najbliższa, lecz okrężną drogą przez pustynię nad Morzem Czerwonym, a Mojżesz zabiera ze sobą kości Józefa.4 min

    Pan każe poświęcić sobie każde pierworodne wśród ludzi i zwierząt, a Mojżesz nakazuje ludowi wspominać dzień wyjścia z Egiptu siedmiodniowym świętem przaśników i opowiadać o nim synom. Pierworodnego osła wykupuje się owcą, pierworodnych synów zapłatą, a pamiątka ma zostać jak znak na ręce i przed oczami. Bóg prowadzi lud nie przez ziemię Filistynów, choć była najbliższa, lecz okrężną drogą przez pustynię nad Morzem Czerwonym, a Mojżesz zabiera ze sobą kości Józefa.

    „Pan szedł przed nimi we dnie w słupie obłoku, by wskazywać im drogę, a w nocy w słupie ognia – aby być ich przewodnikiem w każdej porze.”

    • poświęcenie pierworodnych
    • święto przaśników
    • słup obłoku

    Wyzwolenie z Egiptu Pan pamiętać uroczystym tego dnia obchodem i poświącaniem pierworodnych, rozkazał: A Izrael idąc po puszczy miał wodzem słup ognisty i obłoczny.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Izraelici rozbijają obóz nad morzem naprzeciw Pihahirot, a Pan zatwardza serce faraona, który z sześciuset wyborowymi wozami rusza w pogoń i dopada ich na postoju. Przerażony lud wyrzuca Mojżeszowi, że wyprowadził go na śmierć, lecz słup obłoku staje między obozami, a nocny wiatr osusza morze i wody się rozstępują, tak że synowie Izraela przechodzą po suchym dnie. Gdy Egipcjanie wjeżdżają za nimi, Pan powywraca koła wozów, a wody wracają na dawne miejsce i topią całe wojsko.5 min

    Izraelici rozbijają obóz nad morzem naprzeciw Pihahirot, a Pan zatwardza serce faraona, który z sześciuset wyborowymi wozami rusza w pogoń i dopada ich na postoju. Przerażony lud wyrzuca Mojżeszowi, że wyprowadził go na śmierć, lecz słup obłoku staje między obozami, a nocny wiatr osusza morze i wody się rozstępują, tak że synowie Izraela przechodzą po suchym dnie. Gdy Egipcjanie wjeżdżają za nimi, Pan powywraca koła wozów, a wody wracają na dawne miejsce i topią całe wojsko.

    „Pan walczyć będzie za was, a wy zachowajcie spokój.”

    • przejście przez morze
    • pogoń faraona
    • zagłada wojska

    Gdy Pharao ściga Izraelity, po suszy w morze wszedłszy: ze wszytkimi jezdnymi, i z wozy utonął.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Po przejściu morza Mojżesz i synowie Izraela śpiewają Panu pieśń o wozach faraona pochłoniętych przez wody i o trwodze, jaka ogarnia Edom, Moab i Kanaan; Miriam z bębnem powtarza jej początek wraz z kobietami. Potem lud idzie trzy dni pustynią Sur bez wody i szemrze w Mara, dopóki wrzucone drzewo nie zmienia gorzkich wód w słodkie, a obóz staje w Elim przy dwunastu źródłach i siedemdziesięciu palmach.4 min

    Po przejściu morza Mojżesz i synowie Izraela śpiewają Panu pieśń o wozach faraona pochłoniętych przez wody i o trwodze, jaka ogarnia Edom, Moab i Kanaan; Miriam z bębnem powtarza jej początek wraz z kobietami. Potem lud idzie trzy dni pustynią Sur bez wody i szemrze w Mara, dopóki wrzucone drzewo nie zmienia gorzkich wód w słodkie, a obóz staje w Elim przy dwunastu źródłach i siedemdziesięciu palmach.

    „Pan jest moją mocą i moją chwałą, i stał się moim zbawieniem.”

    • pieśń Mojżesza
    • przejście morza
    • gorzkie wody Mara

    Podziękowawszy Izraelitowie Panu Bogu śpiewaniem, przyszli do Marath, gdzie, gdy się wody gorzkie obróciły w słodkie, przyszli do Helim.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Na pustyni Sin zgromadzenie synów Izraela szemrze przeciw Mojżeszowi i Aaronowi, wspominając garnki mięsa w Egipcie, a Pan zapowiada chleb z nieba. Wieczorem obóz pokrywają przepiórki, a rano ziemię drobny pokarm podobny do szronu, którego każdy ma zbierać jeden gomer na osobę i niczego nie zostawiać do rana. Szóstego dnia zbierają podwójnie, bo w szabat nic nie znajdą, a jeden gomer Aaron składa w przybytku na pamiątkę dla przyszłych pokoleń.6 min

    Na pustyni Sin zgromadzenie synów Izraela szemrze przeciw Mojżeszowi i Aaronowi, wspominając garnki mięsa w Egipcie, a Pan zapowiada chleb z nieba. Wieczorem obóz pokrywają przepiórki, a rano ziemię drobny pokarm podobny do szronu, którego każdy ma zbierać jeden gomer na osobę i niczego nie zostawiać do rana. Szóstego dnia zbierają podwójnie, bo w szabat nic nie znajdą, a jeden gomer Aaron składa w przybytku na pamiątkę dla przyszłych pokoleń.

    „Dom Izraela nadał temu imię Man. Było ono białe jak ziarno kolendry, a smakiem przypominało biały chleb z miodem.”

    • chleb z nieba
    • przepiórki
    • szemranie na pustyni
    • szabat

    Gdy synowie Izraelscy o pokarm narzekają, dał im Pan dostatek przepiórek i Manny: i rozkazanie o zbieraniu jéj i zachowaniu osobno.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

17. 17Rozdział 17W Refidim lud nie ma wody, spiera się z Mojżeszem i wystawia Pana na próbę, więc Mojżesz z polecenia Pana uderza laską w skałę Horeb i woda wypływa dla spragnionych. Miejsce to otrzymuje nazwę Kuszenie, bo synowie Izraela pytali, czy Pan jest wśród nich. Gdy nadchodzi Amalek, Jozue staje z nim do bitwy, a Aaron i Hur podpierają ciężkie ręce Mojżesza na szczycie pagórka aż do zachodu słońca.3 min

    W Refidim lud nie ma wody, spiera się z Mojżeszem i wystawia Pana na próbę, więc Mojżesz z polecenia Pana uderza laską w skałę Horeb i woda wypływa dla spragnionych. Miejsce to otrzymuje nazwę Kuszenie, bo synowie Izraela pytali, czy Pan jest wśród nich. Gdy nadchodzi Amalek, Jozue staje z nim do bitwy, a Aaron i Hur podpierają ciężkie ręce Mojżesza na szczycie pagórka aż do zachodu słońca.

    „Gdy Mojżesz unosił ręce, górował Izrael, a gdy je trochę opuszczał, brał górę Amalek.”

    • woda ze skały
    • walka z Amalekiem
    • wzniesione ręce

    Gdy lud przeciw Mojżeszowi w Raphidym szemrał o wodę, dał im Pan z skały wodę: A Jozue Amaleka poraża, póki na górze Mojżesz ręce ku Panu wznosi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

18. 18Rozdział 18Jetro, kapłan Madianitów i teść Mojżesza, przybywa do obozu przy górze Bożej z Seforą i jej dwoma synami, słucha opowieści o wybawieniu Izraela z ręki Egipcjan i składa Bogu ofiary. Widząc, że Mojżesz sam sądzi lud od rana do wieczora, radzi mu wybrać mężów dzielnych i bogobojnych oraz ustanowić tysiączników, setników, pięćdziesiątników i dziesiątników do spraw mniejszych. Mojżesz tak czyni, a teść wraca do swojej ziemi.4 min

    Jetro, kapłan Madianitów i teść Mojżesza, przybywa do obozu przy górze Bożej z Seforą i jej dwoma synami, słucha opowieści o wybawieniu Izraela z ręki Egipcjan i składa Bogu ofiary. Widząc, że Mojżesz sam sądzi lud od rana do wieczora, radzi mu wybrać mężów dzielnych i bogobojnych oraz ustanowić tysiączników, setników, pięćdziesiątników i dziesiątników do spraw mniejszych. Mojżesz tak czyni, a teść wraca do swojej ziemi.

    „Niepotrzebnie się trudzisz — i ty, i ten lud, który jest z tobą. To zadanie przerasta twoje siły, sam nie zdołasz mu podołać.”

    • rada Jetra
    • sędziowie nad ludem
    • podział ciężaru

    Jethro, teść Mojżeszów, usłyszawszy sprawy, które z nim Pan poczynił, z żoną i z dziećmi jego przyszedł do Mojżesza, i poradził mu dobrze o postanowieniu sędaków, i innych urzędników.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

19. 19Rozdział 19W trzecim miesiącu po wyjściu z Egiptu obóz staje na pustyni Synaj naprzeciw góry, a Pan wzywa Mojżesza i przez niego składa domowi Jakuba obietnicę: posłuszny lud ma być królestwem kapłańskim i narodem świętym. Lud odpowiada jednym głosem, pierze szaty i uświęca się, a wokół góry zostaje wyznaczona granica, której pod karą śmierci nie wolno przekraczać. Trzeciego dnia grzmoty, dym jak z pieca i coraz głośniejszy róg obwieszczają zstąpienie Pana.4 min

    W trzecim miesiącu po wyjściu z Egiptu obóz staje na pustyni Synaj naprzeciw góry, a Pan wzywa Mojżesza i przez niego składa domowi Jakuba obietnicę: posłuszny lud ma być królestwem kapłańskim i narodem świętym. Lud odpowiada jednym głosem, pierze szaty i uświęca się, a wokół góry zostaje wyznaczona granica, której pod karą śmierci nie wolno przekraczać. Trzeciego dnia grzmoty, dym jak z pieca i coraz głośniejszy róg obwieszczają zstąpienie Pana.

    „Jeśli będziecie słuchać mojego głosu i strzec mojego przymierza, będziecie moją własnością spośród wszystkich narodów, bo moja jest cała ziemia.”

    • przymierze na Synaju
    • królestwo kapłańskie
    • zstąpienie Pana

    Wspomniawszy Pan dobrodziejstwo wyzwolenia z niewoli, przy górze Synai kazał lud poświęcić: aby Pan zstąpił mówić do Mojżesza przed pospolitym ludem.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

20. 20Rozdział 20Pan sam ogłasza dziesięcioro przykazań: od zakazu czci obcych bogów i posągów, przez poszanowanie imienia Pańskiego i święcenie dnia sobotniego, po nakazy dotyczące rodziców, życia, małżeństwa, własności, prawdy w sądzie i cudzego dobra. Lud, widząc grzmoty i dym, a słysząc trąbę, staje z daleka i prosi Mojżesza, żeby on mówił do niego zamiast Boga. Na koniec Pan zakazuje bożków ze srebra i złota oraz podaje, jak wznosić ołtarz z ziemi albo z kamienia nieciosanego.3 min

    Pan sam ogłasza dziesięcioro przykazań: od zakazu czci obcych bogów i posągów, przez poszanowanie imienia Pańskiego i święcenie dnia sobotniego, po nakazy dotyczące rodziców, życia, małżeństwa, własności, prawdy w sądzie i cudzego dobra. Lud, widząc grzmoty i dym, a słysząc trąbę, staje z daleka i prosi Mojżesza, żeby on mówił do niego zamiast Boga. Na koniec Pan zakazuje bożków ze srebra i złota oraz podaje, jak wznosić ołtarz z ziemi albo z kamienia nieciosanego.

    „Ja jestem Pan, Bóg twój, który wyprowadziłem cię z ziemi egipskiej, z domu niewoli.”

    • dziesięć przykazań
    • dzień sobotni
    • budowa ołtarza

    Mojżesz dziesięcioro Przykazanie Boże bierze od Pana: sposób budowania Ołtarza Panu opisuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

21. 21Rozdział 21Prawa, które mają być przedstawione ludowi, zaczynają się od niewolnika Hebrajczyka, odchodzącego wolno po sześciu latach służby, i od córki sprzedanej jako służąca. Dalej idą wyroki śmierci za rozmyślne zabójstwo, za uderzenie albo przeklinanie rodziców i za porwanie człowieka, a potem miara odpłaty i odszkodowania za rany zadane w bójce. Na końcu stoją przepisy o właścicielu bodliwego wołu i o szkodzie, gdy bydło wpadnie do niezakrytej studni.5 min

    Prawa, które mają być przedstawione ludowi, zaczynają się od niewolnika Hebrajczyka, odchodzącego wolno po sześciu latach służby, i od córki sprzedanej jako służąca. Dalej idą wyroki śmierci za rozmyślne zabójstwo, za uderzenie albo przeklinanie rodziców i za porwanie człowieka, a potem miara odpłaty i odszkodowania za rany zadane w bójce. Na końcu stoją przepisy o właścicielu bodliwego wołu i o szkodzie, gdy bydło wpadnie do niezakrytej studni.

    „Oko za oko, ząb za ząb, rękę za rękę, nogę za nogę.”

    • prawo o niewolnikach
    • kara za zabójstwo
    • odszkodowania
    • bodliwy wół

    Sądowe prawa o słudze albo służebnicy kupnych, o mężobójstwach, o kradziectwach: o tych, którzy rodzicom łają, albo je biją, swarzą się, i o wole rogami bodzącym.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

22. 22Rozdział 22Przepisy o szkodach w mieniu mówią, ile oddaje złodziej wołu albo owcy, kto płaci za spaloną rolę i spasioną winnicę i jak rozstrzygać spór o rzecz powierzoną na przechowanie. Dalej idzie prawo o uwiedzeniu niezaślubionej panny oraz wyroki śmierci dla czarowników i dla składających ofiary obcym bogom. Zbiór zamykają nakazy opieki: zakaz krzywdzenia wdowy i sieroty, zakaz lichwy wobec ubogiego, zwrot zastawionego odzienia przed zachodem słońca i oddawanie dziesięcin.5 min

    Przepisy o szkodach w mieniu mówią, ile oddaje złodziej wołu albo owcy, kto płaci za spaloną rolę i spasioną winnicę i jak rozstrzygać spór o rzecz powierzoną na przechowanie. Dalej idzie prawo o uwiedzeniu niezaślubionej panny oraz wyroki śmierci dla czarowników i dla składających ofiary obcym bogom. Zbiór zamykają nakazy opieki: zakaz krzywdzenia wdowy i sieroty, zakaz lichwy wobec ubogiego, zwrot zastawionego odzienia przed zachodem słońca i oddawanie dziesięcin.

    „Przybysza nie będziesz zasmucać ani go uciskać, bo sami byliście przybyszami w ziemi egipskiej.”

    • kradzież i szkody
    • rzecz powierzona
    • opieka nad ubogimi
    • dziesięciny

    O kradziestwie, szkodzie, zastawie, pożyczaniu i o zgwałceniu prawa: o gościa, wdowę i sierotę karanie i o posłuszeństwie i dziesięcinach.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

23. 23Rozdział 23Przepisy o sprawiedliwym sądzie zakazują fałszywego świadectwa, ulegania tłumowi, przyjmowania darów i krzywdzenia ubogiego, a nakazują odprowadzić zabłąkane zwierzę nieprzyjaciela i dźwignąć je spod ciężaru. Dalej idzie prawo o siódmym roku, w którym ziemia leży odłogiem, o dniu odpoczynku i o trzech świętach obchodzonych co roku. Pan zapowiada też Anioła, który poprowadzi lud do ziemi Amorytów, Hetytów i Kananejczyków, i zakazuje przymierza z nimi oraz służby ich bogom.5 min

    Przepisy o sprawiedliwym sądzie zakazują fałszywego świadectwa, ulegania tłumowi, przyjmowania darów i krzywdzenia ubogiego, a nakazują odprowadzić zabłąkane zwierzę nieprzyjaciela i dźwignąć je spod ciężaru. Dalej idzie prawo o siódmym roku, w którym ziemia leży odłogiem, o dniu odpoczynku i o trzech świętach obchodzonych co roku. Pan zapowiada też Anioła, który poprowadzi lud do ziemi Amorytów, Hetytów i Kananejczyków, i zakazuje przymierza z nimi oraz służby ich bogom.

    „Oto posyłam przed tobą mojego Anioła, który będzie szedł przed tobą, strzegł cię w drodze i wprowadził cię na miejsce, które przygotowałem.”

    • sprawiedliwy sąd
    • rok odłogu
    • trzy święta
    • obietnica Anioła

    Prawa sędziom opisuje, jako się mają przeciwko nieprzyjacielowi, jako na sądzie około darów sprawować: o trzech uroczystych świętach opisanie, i zapłaty tym, którzy Boże Przykazanie pełnią.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

24. 24Rozdział 24Mojżesz przekazuje ludowi wszystkie słowa i przepisy Pańskie, a lud jednym głosem obiecuje je wypełnić; rano buduje ołtarz pod górą i dwanaście słupów, składa ofiary i po odczytaniu księgi kropi lud krwią. Z Aaronem, Nadabem, Abihu i siedemdziesięcioma starszymi wstępuje wyżej i tam widzą Boga Izraela, a pod Jego stopami jakby szafirową posadzkę. Potem obłok okrywa górę na sześć dni, a Mojżesz wchodzi w mgłę i zostaje czterdzieści dni i czterdzieści nocy.3 min

    Mojżesz przekazuje ludowi wszystkie słowa i przepisy Pańskie, a lud jednym głosem obiecuje je wypełnić; rano buduje ołtarz pod górą i dwanaście słupów, składa ofiary i po odczytaniu księgi kropi lud krwią. Z Aaronem, Nadabem, Abihu i siedemdziesięcioma starszymi wstępuje wyżej i tam widzą Boga Izraela, a pod Jego stopami jakby szafirową posadzkę. Potem obłok okrywa górę na sześć dni, a Mojżesz wchodzi w mgłę i zostaje czterdzieści dni i czterdzieści nocy.

    „To jest krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie tych wszystkich słów.”

    • zawarcie przymierza
    • ofiary pod górą
    • widzenie Boga
    • obłok na Synaju

    Uczyniwszy Panu Bogu ofiary, i pokropiwszy lud krwią przymierza: Mojżesz sam na górę wstąpił, gdzie z Panem czterdzieści dni mieszkał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

25. 25Rozdział 25Pan nakazuje Mojżeszowi zebrać od synów Izraela dobrowolne dary: złoto, srebro i miedź, barwione tkaniny, skóry, drzewo Setim, oliwę, wonności i kamienie szlachetne na budowę mieszkania dla siebie i na jego wyposażenie. Dalej idą wymiary i wykonanie skrzyni świadectwa z drążkami do noszenia oraz złotej przebłagalni z dwoma cherubami, spośród których Pan będzie przemawiał. Na końcu opis stołu na chleby pokładne i kutego świecznika o siedmiu lampach.5 min

    Pan nakazuje Mojżeszowi zebrać od synów Izraela dobrowolne dary: złoto, srebro i miedź, barwione tkaniny, skóry, drzewo Setim, oliwę, wonności i kamienie szlachetne na budowę mieszkania dla siebie i na jego wyposażenie. Dalej idą wymiary i wykonanie skrzyni świadectwa z drążkami do noszenia oraz złotej przebłagalni z dwoma cherubami, spośród których Pan będzie przemawiał. Na końcu opis stołu na chleby pokładne i kutego świecznika o siedmiu lampach.

    „Zbudują Mi przybytek, a Ja będę mieszkał pośród nich.”

    • dary na przybytek
    • skrzynia świadectwa
    • złoty świecznik

    Rozkazano dać Pierwiastki, i ofiarować Panu na sprawienie Przybytku, Archy, Stołu, Lichtarza, i sprzętów ich.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

26. 26Rozdział 26Opis budowy zaczyna się od dziesięciu haftowanych zasłon z bisioru i barwionej przędzy, spinanych pętelkami i złotymi kółeczkami w jedną całość, a nad nimi od jedenastu dek z włosia i dwóch przykryć ze skór. Potem idą stojące deski z drzewa akacjowego na trzy strony, ich srebrne podstawki, czopy i przewleczone drążki, które trzymają wszystko razem. Na koniec zasłona na czterech słupach, oddzielająca miejsce najświętsze ze skrzynią świadectwa, i druga zasłona u wejścia.5 min

    Opis budowy zaczyna się od dziesięciu haftowanych zasłon z bisioru i barwionej przędzy, spinanych pętelkami i złotymi kółeczkami w jedną całość, a nad nimi od jedenastu dek z włosia i dwóch przykryć ze skór. Potem idą stojące deski z drzewa akacjowego na trzy strony, ich srebrne podstawki, czopy i przewleczone drążki, które trzymają wszystko razem. Na koniec zasłona na czterech słupach, oddzielająca miejsce najświętsze ze skrzynią świadectwa, i druga zasłona u wejścia.

    „Przybytek zaś wystawisz według wzoru, który ci na górze pokazano.”

    • budowa przybytku
    • zasłony i deski
    • miejsce najświętsze

    Kształt i wizerunek budowania Przybytku, Zasłony, Archy, Ubłagalnice, Stołu, Lichtarza, i inszych rzeczy.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

27. 27Rozdział 27Po przybytku przychodzą przepisy o ołtarzu z drzewa setim, kwadratowym i pokrytym miedzią, o rogach na jego narożnikach, miedzianej kracie pod paleniskiem i drążkach do noszenia. Dalej idzie rozmierzenie dziedzińca: zasłony z kręconego bisioru po sto łokci od południa i północy, po pięćdziesiąt od zachodu i wschodu, słupy ze srebrnymi głowicami na miedzianych podstawach oraz haftowana zasłona w wejściu. Na końcu nakaz dostarczania najczystszej oliwy na nieustanne światło.3 min

    Po przybytku przychodzą przepisy o ołtarzu z drzewa setim, kwadratowym i pokrytym miedzią, o rogach na jego narożnikach, miedzianej kracie pod paleniskiem i drążkach do noszenia. Dalej idzie rozmierzenie dziedzińca: zasłony z kręconego bisioru po sto łokci od południa i północy, po pięćdziesiąt od zachodu i wschodu, słupy ze srebrnymi głowicami na miedzianych podstawach oraz haftowana zasłona w wejściu. Na końcu nakaz dostarczania najczystszej oliwy na nieustanne światło.

    „Aaron i jego synowie będą ją zapalać, aby świeciła przed Panem aż do rana.”

    • ołtarz miedziany
    • dziedziniec przybytku
    • oliwa do lampy

    Rozkazują czynić Ołtarz i sień Przybytkowę: słupy i oléj do kagańców.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

28. 28Rozdział 28Aaron i jego czterej synowie zostają powołani do urzędu kapłańskiego, a rzemieślnicy o mądrym sercu mają uszyć im święte szaty. Przepisy opisują po kolei efod z kamieniami onyksowymi, napierśnik sądu z dwunastoma kamieniami noszącymi imiona pokoleń Izraela, szatę wierzchnią obszytą dzwonkami i granatami, złotą blachę z napisem na czapkę oraz lniane ubiory dla synów.7 min

    Aaron i jego czterej synowie zostają powołani do urzędu kapłańskiego, a rzemieślnicy o mądrym sercu mają uszyć im święte szaty. Przepisy opisują po kolei efod z kamieniami onyksowymi, napierśnik sądu z dwunastoma kamieniami noszącymi imiona pokoleń Izraela, szatę wierzchnią obszytą dzwonkami i granatami, złotą blachę z napisem na czapkę oraz lniane ubiory dla synów.

    „Sprawisz Aaronowi, bratu twemu, święte szaty – ku czci i ku ozdobie.”

    • szaty kapłańskie
    • efod
    • napierśnik sądu

    Odzienie Biskupie Aaronowe, i synów jego opisuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

29. 29Rozdział 29Siedmiodniowy obrzęd wprowadzenia Aarona i jego synów w kapłaństwo zaczyna się obmyciem, ubraniem w szaty i wylaniem oleju na głowę, a potem przechodzi w ofiary: cielca za grzech, barana na całopalenie i barana poświęcenia, którego krwią znaczy się ucho, rękę i nogę kapłanów. Przepis wyznacza też, co z mięsa i chlebów przypada ofiarującym, i nakazuje składać codziennie, rano i wieczorem, po jednym rocznym baranku.7 min

    Siedmiodniowy obrzęd wprowadzenia Aarona i jego synów w kapłaństwo zaczyna się obmyciem, ubraniem w szaty i wylaniem oleju na głowę, a potem przechodzi w ofiary: cielca za grzech, barana na całopalenie i barana poświęcenia, którego krwią znaczy się ucho, rękę i nogę kapłanów. Przepis wyznacza też, co z mięsa i chlebów przypada ofiarującym, i nakazuje składać codziennie, rano i wieczorem, po jednym rocznym baranku.

    „I będę mieszkał pośród synów Izraela i będę im Bogiem.”

    • poświęcenie kapłanów
    • ofiara za grzech
    • codzienne całopalenie

    Jakie poświącanie było Kapłanów: sposób ofiarowania za nie: kto pożywał takowych ofiar: i o dwu barankach rocznych, które na każdy dzień miano ofiarować.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

30. 30Rozdział 30Pan przekazuje Mojżeszowi pięć osobnych nakazów dotyczących służby w przybytku: ołtarz z drzewa Setim do palenia wonności, obsługiwany rano i wieczorem, okup pół sykla składany przez każdego objętego spisem od dwudziestego roku życia, miedzianą umywalnię do obmywania rąk i nóg kapłanów, święty olej do namaszczania oraz kadzidło z czterech wonności. Dwóch ostatnich nikt nie może sporządzić dla siebie pod karą wykorzenienia z ludu.5 min

    Pan przekazuje Mojżeszowi pięć osobnych nakazów dotyczących służby w przybytku: ołtarz z drzewa Setim do palenia wonności, obsługiwany rano i wieczorem, okup pół sykla składany przez każdego objętego spisem od dwudziestego roku życia, miedzianą umywalnię do obmywania rąk i nóg kapłanów, święty olej do namaszczania oraz kadzidło z czterech wonności. Dwóch ostatnich nikt nie może sporządzić dla siebie pod karą wykorzenienia z ludu.

    „Uczynisz też ołtarz do palenia wonnych rzeczy z drzewa Setim.”

    • ołtarz kadzenia
    • okup pół sykla
    • olej namaszczenia
    • kadzidło

    Sposób budowania ołtarza kadzidlnego, i pieniędzy wybieranie na potrzeby Przybytkowe. Wanny i maści wonnéj sprawienie, i innych rzeczy, które do Przybytku przynależały.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

31. 31Rozdział 31Pan wyznacza imiennie Besaleela z pokolenia Judy i daje mu za towarzysza Ooliaba z pokolenia Dana, napełniając ich i innych rzemieślników mądrością do wykonania przybytku, arki, sprzętów, szat kapłańskich, olejku i kadzidła. Zaraz po tej liście przypomina nakaz Szabatu jako znaku przymierza, pod karą śmierci dla tego, kto pracuje w siódmym dniu. Na koniec rozmowy na górze Synaj Mojżesz otrzymuje dwie kamienne tablice.2 min

    Pan wyznacza imiennie Besaleela z pokolenia Judy i daje mu za towarzysza Ooliaba z pokolenia Dana, napełniając ich i innych rzemieślników mądrością do wykonania przybytku, arki, sprzętów, szat kapłańskich, olejku i kadzidła. Zaraz po tej liście przypomina nakaz Szabatu jako znaku przymierza, pod karą śmierci dla tego, kto pracuje w siódmym dniu. Na koniec rozmowy na górze Synaj Mojżesz otrzymuje dwie kamienne tablice.

    „Oto wezwałem imiennie Besaleela, syna Uriego, syna Chura, z pokolenia Judy.”

    • powołanie Besaleela
    • szabat
    • tablice Świadectwa

    Naznaczył Pan Bezeleela i Ooliaba na budowanie Przybytku i innych rzeczy, które rozkazał: o strzeżeniu soboty: i o tablicach, które Pan Mojżeszowi dał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

32. 32Rozdział 32Gdy Mojżesz zwleka na górze, lud żąda od Aarona bogów na drogę, a ten odlewa cielca ze złotych kolczyków i stawia przed nim ołtarz. Pan chce wygładzić lud, lecz daje się przebłagać wstawiennictwu Mojżesza; ten jednak, zobaczywszy tańce w obozie, rozbija tablice, pali cielca i poi lud jego prochem. Synowie Lewiego z mieczem przechodzą obóz, pada dwadzieścia trzy tysiące ludzi, a Mojżesz wraca prosić o przebaczenie, gotów dać się wymazać z Bożej księgi.6 min

    Gdy Mojżesz zwleka na górze, lud żąda od Aarona bogów na drogę, a ten odlewa cielca ze złotych kolczyków i stawia przed nim ołtarz. Pan chce wygładzić lud, lecz daje się przebłagać wstawiennictwu Mojżesza; ten jednak, zobaczywszy tańce w obozie, rozbija tablice, pali cielca i poi lud jego prochem. Synowie Lewiego z mieczem przechodzą obóz, pada dwadzieścia trzy tysiące ludzi, a Mojżesz wraca prosić o przebaczenie, gotów dać się wymazać z Bożej księgi.

    „To są twoi bogowie, Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi Egipskiej.”

    • złoty cielec
    • bałwochwalstwo
    • wstawiennictwo Mojżesza

    Mojżesz Boga prosi dla ulania cielca: Tablice zściepał: cielca spalił: Aarona zfukał: Bałwochwalce kazał zabijać: a ostatkowi odpuszczenie u Pana otrzymał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

33. 33Rozdział 33Pan każe wyruszyć do ziemi obiecanej, ale zapowiada, że sam nie pójdzie z ludem twardego karku, więc Izraelici w żałobie składają ozdoby u góry Horeb. Mojżesz rozbija namiot spotkania za obozem, gdzie słup obłoku staje u wejścia, a Pan rozmawia z nim twarzą w twarz jak z przyjacielem. Wyprosiwszy obietnicę, że Boże oblicze pójdzie przed nimi, Mojżesz prosi o ujrzenie chwały i słyszy, że stanie w rozpadlinie skalnej i zobaczy jedynie plecy przechodzącego Pana.4 min

    Pan każe wyruszyć do ziemi obiecanej, ale zapowiada, że sam nie pójdzie z ludem twardego karku, więc Izraelici w żałobie składają ozdoby u góry Horeb. Mojżesz rozbija namiot spotkania za obozem, gdzie słup obłoku staje u wejścia, a Pan rozmawia z nim twarzą w twarz jak z przyjacielem. Wyprosiwszy obietnicę, że Boże oblicze pójdzie przed nimi, Mojżesz prosi o ujrzenie chwały i słyszy, że stanie w rozpadlinie skalnej i zobaczy jedynie plecy przechodzącego Pana.

    „Nie będziesz mógł zobaczyć mojego oblicza, bo żaden człowiek nie może Mnie ujrzeć i pozostać przy życiu.”

    • namiot spotkania
    • słup obłoku
    • oblicze Pana

    Mojżesz gdy gniew Pański na lud ubłagał, lud się za to Panu korzył: oblicznie się Bóg z Mojżeszem rozmawia, który, aby mógł widzieć twarz, i chwałę Pańską, prosi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

34. 34Rozdział 34Mojżesz wyciosuje dwie nowe tablice i wraca na szczyt Synaju, gdzie Pan przechodzi przed nim i ogłasza się Bogiem miłosiernym, cierpliwym, a zarazem karzącym nieprawość do czwartego pokolenia. Przy odnowieniu przymierza słyszy zakaz układów i małżeństw z mieszkańcami Kanaanu oraz przepisy o przaśnikach, pierworodnych i trzech dorocznych świętach. Po czterdziestu dniach bez chleba i wody schodzi z góry z rogatą twarzą, która przeraża Aarona i lud, więc zakrywa ją zasłoną.5 min

    Mojżesz wyciosuje dwie nowe tablice i wraca na szczyt Synaju, gdzie Pan przechodzi przed nim i ogłasza się Bogiem miłosiernym, cierpliwym, a zarazem karzącym nieprawość do czwartego pokolenia. Przy odnowieniu przymierza słyszy zakaz układów i małżeństw z mieszkańcami Kanaanu oraz przepisy o przaśnikach, pierworodnych i trzech dorocznych świętach. Po czterdziestu dniach bez chleba i wody schodzi z góry z rogatą twarzą, która przeraża Aarona i lud, więc zakrywa ją zasłoną.

    „Panujący Panie, Boże miłosierny i łaskawy, cierpliwy, pełen litości i prawdziwy.”

    • drugie tablice
    • odnowienie przymierza
    • rogata twarz

    Mojżesz sprawiwszy inne tablice, zakazawszy téż towarzystwa z pogany i bałwochwalstwa: przykazawszy o pierworodnych, sobocie, przaśnikach i innych świętach: nie jedząc czterdzieści dni, z rogami z góry zstąpił, a zakrywszy twarz z ludźmi mówił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

35. 35Rozdział 35Mojżesz zwołuje całe zgromadzenie, przypomina zakaz pracy i rozpalania ognia w dniu Szabatu, a potem wzywa do dobrowolnych darów na przybytek i wylicza, co trzeba przynieść i co wykonać: od kruszców i tkanin po sprzęty, zasłony i szaty kapłańskie. Mężczyźni i kobiety składają ozdoby, przędzę i wonności, przełożeni dodają drogie kamienie, a Mojżesz ogłasza, że Pan powołał Besaleela z pokolenia Judy i Ooliaba z pokolenia Dana na mistrzów całej roboty.4 min

    Mojżesz zwołuje całe zgromadzenie, przypomina zakaz pracy i rozpalania ognia w dniu Szabatu, a potem wzywa do dobrowolnych darów na przybytek i wylicza, co trzeba przynieść i co wykonać: od kruszców i tkanin po sprzęty, zasłony i szaty kapłańskie. Mężczyźni i kobiety składają ozdoby, przędzę i wonności, przełożeni dodają drogie kamienie, a Mojżesz ogłasza, że Pan powołał Besaleela z pokolenia Judy i Ooliaba z pokolenia Dana na mistrzów całej roboty.

    „Odłóżcie spośród siebie pierwociny dla Pana.”

    • dary na przybytek
    • szabat
    • rzemieślnicy przybytku

    Mojżesz przykazał strzedz pilnie Soboty. Kazano dać podarza na budowanie Przybytku i sprzętów jego. Na to wysadzeni Bezeleel i Ooliab.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

36. 36Rozdział 36Bezeleel, Ooliab i inni biegli rzemieślnicy zabierają się do roboty, lecz lud znosi tyle darów, że pracę trzeba przerwać, a Mojżesz każe ogłosić, by nikt już niczego nie przynosił. Powstaje wtedy samo okrycie przybytku: dziesięć tkanych zasłon spinanych złotymi sprzączkami, jedenaście płacht z koziej sierści, dwie warstwy skór, złocone deski na srebrnych podstawach, drążki oraz zasłona wewnętrzna i zasłona u wejścia.5 min

    Bezeleel, Ooliab i inni biegli rzemieślnicy zabierają się do roboty, lecz lud znosi tyle darów, że pracę trzeba przerwać, a Mojżesz każe ogłosić, by nikt już niczego nie przynosił. Powstaje wtedy samo okrycie przybytku: dziesięć tkanych zasłon spinanych złotymi sprzączkami, jedenaście płacht z koziej sierści, dwie warstwy skór, złocone deski na srebrnych podstawach, drążki oraz zasłona wewnętrzna i zasłona u wejścia.

    „Lud ofiaruje więcej, niż potrzeba.”

    • budowa przybytku
    • zasłony
    • nadmiar darów

    Gdy więcéj, niż było potrzeba, zdano podarza, czyniono Przybytek ze wszystkiemi potrzebami jego: jako są opony, kołdry, przykrycie, deszczki, drążki i zasłona.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

37. 37Rozdział 37Besaleel wykonuje sprzęty do wnętrza przybytku: skrzynię z drzewa akacjowego pokrytą złotem, z drążkami do noszenia, a na nią przebłagalnię z dwoma kutymi cherubami, które osłaniają ją skrzydłami. Powstają też złocony stół z naczyniami na ofiary z płynów, kuty lichtarz o sześciu gałęziach i siedmiu lampach, ołtarz kadzenia oraz olejek do namaszczania i kadzidło sporządzone według sztuki aptekarskiej.4 min

    Besaleel wykonuje sprzęty do wnętrza przybytku: skrzynię z drzewa akacjowego pokrytą złotem, z drążkami do noszenia, a na nią przebłagalnię z dwoma kutymi cherubami, które osłaniają ją skrzydłami. Powstają też złocony stół z naczyniami na ofiary z płynów, kuty lichtarz o sześciu gałęziach i siedmiu lampach, ołtarz kadzenia oraz olejek do namaszczania i kadzidło sporządzone według sztuki aptekarskiej.

    „Następnie wykonał dwa cheruby z kutego złota i ustawił je po obu stronach przebłagalni.”

    • sprzęty przybytku
    • cheruby
    • lichtarz złoty
    • ołtarz kadzenia

    Archę, ubłagalnią, stół, lichtarz, kagańce, ołtarz kadzidlny i samego kadzidła sprawienie zamyka.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

38. 38Rozdział 38Powstaje miedziany ołtarz całopalenia z kratą, drążkami i naczyniami do ognia, potem umywalnia z miedzi, a wokół dziedziniec ogrodzony zasłonami z bisioru, ze słupami o srebrnych wierzchach i haftowaną kotarą w wejściu. Naczynia przelicza Itamar, syn Aarona, a wykonawcami są Besaleel z pokolenia Judy i Ooliab z pokolenia Dana. Na koniec podliczono kruszce: dwadzieścia dziewięć talentów złota, sto talentów srebra i siedemdziesiąt dwa tysiące talentów miedzi.4 min

    Powstaje miedziany ołtarz całopalenia z kratą, drążkami i naczyniami do ognia, potem umywalnia z miedzi, a wokół dziedziniec ogrodzony zasłonami z bisioru, ze słupami o srebrnych wierzchach i haftowaną kotarą w wejściu. Naczynia przelicza Itamar, syn Aarona, a wykonawcami są Besaleel z pokolenia Judy i Ooliab z pokolenia Dana. Na koniec podliczono kruszce: dwadzieścia dziewięć talentów złota, sto talentów srebra i siedemdziesiąt dwa tysiące talentów miedzi.

    „Wykonał też umywalnię miedzianą z jej podstawą, ze zwierciadeł kobiet, które pełniły straż u wejścia do przybytku.”

    • ołtarz całopalenia
    • dziedziniec przybytku
    • obliczenie darów

    Czynią ołtarz ofiarny i fontanę miedzianą i sień, i obliczają ofiarowane podarza.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

39. 39Rozdział 39Rzemieślnicy szyją szaty kapłańskie dokładnie tak, jak Pan nakazał Mojżeszowi: efod ze złotych nici i barwnych tkanin, napierśnik z dwunastoma kamieniami pokoleń, płaszcz obszyty granatami i dzwoneczkami, suknie, tiary, pasy i blachę z napisem Święte Pańskie. Potem synowie Izraela znoszą przed Mojżesza przybytek, namiot i wszystkie sprzęty, od zasłon i desek po arkę i umywalnię, a on widząc, że niczego nie brakuje, błogosławi im.5 min

    Rzemieślnicy szyją szaty kapłańskie dokładnie tak, jak Pan nakazał Mojżeszowi: efod ze złotych nici i barwnych tkanin, napierśnik z dwunastoma kamieniami pokoleń, płaszcz obszyty granatami i dzwoneczkami, suknie, tiary, pasy i blachę z napisem Święte Pańskie. Potem synowie Izraela znoszą przed Mojżesza przybytek, namiot i wszystkie sprzęty, od zasłon i desek po arkę i umywalnię, a on widząc, że niczego nie brakuje, błogosławi im.

    „Ukończono więc całą robotę przy przybytku i Namiocie Świadectwa; synowie Izraela uczynili wszystko, co Pan przykazał Mojżeszowi.”

    • wykonanie szat
    • efod i napierśnik
    • ukończenie roboty

    Ubiór biskupi i kapłański czynią: i wszystko, co mu było przykazano sprawić, uczyniono.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

40. 40Rozdział 40Pan wyznacza pierwszy dzień pierwszego miesiąca na postawienie przybytku i podaje kolejność: skrzynia za zasłoną, stół, lichtarz, złoty ołtarz, ołtarz całopalenia, umywalnia i dziedziniec, a potem namaszczenie wszystkiego olejem oraz obmycie i ubranie Aarona z synami. Mojżesz wykonuje to punkt po punkcie i przybytek staje w roku drugim. Gdy robota jest skończona, obłok osiada na przybytku i Mojżesz nie może już wejść, a odtąd ruch obłoku wyznacza, kiedy Izraelici wyruszają.4 min

    Pan wyznacza pierwszy dzień pierwszego miesiąca na postawienie przybytku i podaje kolejność: skrzynia za zasłoną, stół, lichtarz, złoty ołtarz, ołtarz całopalenia, umywalnia i dziedziniec, a potem namaszczenie wszystkiego olejem oraz obmycie i ubranie Aarona z synami. Mojżesz wykonuje to punkt po punkcie i przybytek staje w roku drugim. Gdy robota jest skończona, obłok osiada na przybytku i Mojżesz nie może już wejść, a odtąd ruch obłoku wyznacza, kiedy Izraelici wyruszają.

    „Obłok pokrył przybytek świadectwa, a chwała Pańska napełniła go.”

    • postawienie przybytku
    • obłok Pański
    • chwała Pana

    Rozkazano w pierwszy dzień pierwszego miesiąca wznieść przybytek i poświęcić: co gdy uczyniono, obłok Pański na przybytek zstąpił, i napełnił chwały jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Pięcioksiąg

Pięć pierwszych ksiąg to fundament całej Biblii: początek świata, wybranie jednej rodziny, wyjście z niewoli i prawo, które z grupy uciekinierów zrobiło lud. Kończą się tuż przed granicą ziemi obiecanej, na śmierci Mojżesza — a wszystko, co dalej, odwołuje się do tych pięciu zwojów.

• Księga Rodzaju
• Księga Kapłańska
• Księga Liczb
• Księga Powtórzonego Prawa