Ewangelia wg św. Marka

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Jan chrzci w Jordanie i głosi pokutę, a gdy przyjmuje od niego chrzest Jezus, z nieba rozlega się głos o umiłowanym Synu. Po czterdziestu dniach na pustyni Jezus idzie do Galilei, odrywa od sieci Szymona, Andrzeja, Jakuba i Jana, a w Kafarnaum jego nauka w synagodze i rozkaz wydany duchowi nieczystemu budzą zdumienie. Uzdrawia teściową Szymona, chorych znoszonych wieczorem i trędowatego, który mimo zakazu rozgłasza całą sprawę.5 min

   Jan chrzci w Jordanie i głosi pokutę, a gdy przyjmuje od niego chrzest Jezus, z nieba rozlega się głos o umiłowanym Synu. Po czterdziestu dniach na pustyni Jezus idzie do Galilei, odrywa od sieci Szymona, Andrzeja, Jakuba i Jana, a w Kafarnaum jego nauka w synagodze i rozkaz wydany duchowi nieczystemu budzą zdumienie. Uzdrawia teściową Szymona, chorych znoszonych wieczorem i trędowatego, który mimo zakazu rozgłasza całą sprawę.

   „Wypełnił się czas i przybliżyło się królestwo Boże.”

   • chrzest Jezusa
   • wezwanie rybaków
   • uzdrowienia w Kafarnaum

   Jan każe i chrzci wodą, a Chrystus Duchem, Jan Pana Chrystusa ochrzcił, Chrystus pościł czterdzieści dni, potem jest kuszon. Kazać począł w Galilejéj, zwolenniki ksobie wzywał, chore uzdrawiał, trędowate oczyściwszy do kapłanów odesłał, opętanych wiele wyswobodził.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2W Kafarnaum czterech ludzi rozbiera dach, żeby spuścić przed Jezusa porażonego; ten słyszy odpuszczenie grzechów, a potem rozkaz wstania, który wykonuje na oczach osłupiałego tłumu. Jezus wzywa celnika Lewiego i zasiada do stołu z celnikami i grzesznikami, odpowiadając uczonym w piśmie, że lekarza potrzebują chorzy, a nie zdrowi. Na pytanie o post mówi o gościach weselnych, nowej łacie i młodym winie, a uczniów zrywających kłosy w szabat broni przykładem Dawida.4 min

   W Kafarnaum czterech ludzi rozbiera dach, żeby spuścić przed Jezusa porażonego; ten słyszy odpuszczenie grzechów, a potem rozkaz wstania, który wykonuje na oczach osłupiałego tłumu. Jezus wzywa celnika Lewiego i zasiada do stołu z celnikami i grzesznikami, odpowiadając uczonym w piśmie, że lekarza potrzebują chorzy, a nie zdrowi. Na pytanie o post mówi o gościach weselnych, nowej łacie i młodym winie, a uczniów zrywających kłosy w szabat broni przykładem Dawida.

   „Szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu.”

   • odpuszczenie grzechów
   • uzdrowienie porażonego
   • spór o szabat

   Pisarze zakonni na Pana szemrzą, że uzdrowił powietrzem zarażonego, mówił, że mu odpuszczone są grzechy, szemrzą téż, że z jawnogrzeszniki zasiada, że uczniowie jego nie poszczą, ale Pan Chrystus wymierza się im z wszystkiego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Jezus przywraca w szabat uschłą rękę, a faryzeusze naradzają się z herodiańczykami, jak Go zgładzić. Nad morzem schodzą się tłumy aż z Idumei i okolic Tyru, więc wchodzi na górę i ustanawia dwunastu, nadając Szymonowi imię Piotr, a synom Zebedeusza Boanerges. Oskarżony o moc Belzebuba, odpowiada, że podzielone królestwo nie może się ostać, ostrzega przed bluźnierstwem przeciw Duchowi Świętemu, a za matkę i braci uznaje pełniących wolę Bożą.4 min

   Jezus przywraca w szabat uschłą rękę, a faryzeusze naradzają się z herodiańczykami, jak Go zgładzić. Nad morzem schodzą się tłumy aż z Idumei i okolic Tyru, więc wchodzi na górę i ustanawia dwunastu, nadając Szymonowi imię Piotr, a synom Zebedeusza Boanerges. Oskarżony o moc Belzebuba, odpowiada, że podzielone królestwo nie może się ostać, ostrzega przed bluźnierstwem przeciw Duchowi Świętemu, a za matkę i braci uznaje pełniących wolę Bożą.

   „Ustanowił dwunastu, aby przy Nim byli i żeby ich posyłać do głoszenia.”

   • uschła ręka
   • wybór dwunastu
   • zarzut o Belzebuba

   Uzdrowił Chrystus rękę człowiekowi w sobotę, czartowie wyznawają go być Synem Bożym, dwanaście zwolenników rozsyła, aby kazali, dawszy im moc nad chorobami, i djabelstwem, Pharyzeusze zawiązał wywodem mocnym, powiada téż o bluźnierstwie przeciwko Duchu świętemu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Z łodzi przy brzegu Jezus opowiada tłumowi o ziarnie, które pada przy drodze, na skałę, między ciernie i na dobrą ziemię, a uczniom na osobności wyjaśnia, co w tym obrazie oznacza słowo. Dokłada podobieństwa o świecy na świeczniku, o mierze, o nasieniu rosnącym samo z siebie i o gorczycy, najmniejszej z nasion, która wypuszcza wielkie gałęzie. Wieczorem podczas przeprawy zrywa się nawałnica, a obudzony Jezus gromi wiatr i morze, pytając uczniów o wiarę.5 min

   Z łodzi przy brzegu Jezus opowiada tłumowi o ziarnie, które pada przy drodze, na skałę, między ciernie i na dobrą ziemię, a uczniom na osobności wyjaśnia, co w tym obrazie oznacza słowo. Dokłada podobieństwa o świecy na świeczniku, o mierze, o nasieniu rosnącym samo z siebie i o gorczycy, najmniejszej z nasion, która wypuszcza wielkie gałęzie. Wieczorem podczas przeprawy zrywa się nawałnica, a obudzony Jezus gromi wiatr i morze, pytając uczniów o wiarę.

   „Słuchajcie! Oto siewca wyszedł siać.”

   • przypowieść o siewcy
   • ziarno gorczycy
   • uciszenie burzy

   Królestwo niebieskie pod przypowieścią siemion rozmaitych, i gorczycznego ziarna opowiedziawszy, przez morze jadąc śpi, a obudzony słowem nawałności morza uśmierza z podziwowaniem wszystkich.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5W krainie Gerazeńczyków Jezus uwalnia człowieka mieszkającego w grobowcach, a złe duchy, które nazywają się Wojskiem, wchodzą w stado świń i giną w morzu; miejscowi proszą, żeby odszedł z ich okolicy. Po powrocie na drugi brzeg Jair prosi o ratunek dla konającej córeczki, a w drodze kobieta chora od dwunastu lat dotyka szaty Jezusa i zostaje uzdrowiona. W domu Jaira Jezus bierze zmarłą dziewczynkę za rękę, każe jej wstać i zabrania o tym mówić.5 min

   W krainie Gerazeńczyków Jezus uwalnia człowieka mieszkającego w grobowcach, a złe duchy, które nazywają się Wojskiem, wchodzą w stado świń i giną w morzu; miejscowi proszą, żeby odszedł z ich okolicy. Po powrocie na drugi brzeg Jair prosi o ratunek dla konającej córeczki, a w drodze kobieta chora od dwunastu lat dotyka szaty Jezusa i zostaje uzdrowiona. W domu Jaira Jezus bierze zmarłą dziewczynkę za rękę, każe jej wstać i zabrania o tym mówić.

   „Córko, twoja wiara cię uzdrowiła.”

   • opętany z grobowców
   • stado świń
   • wskrzeszenie dziewczynki

   Opętanego w krainie Gerazeńskiéj wyswobodził od czartów wojska, którym dopuścił wniść w wieprze. Niewiastę, która krwawą niemoc długo cierpiała, uzdrowił, i córkę umarłą wskrzesił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6We własnej ojczyźnie Jezus naucza w synagodze, lecz ziomkowie gorszą się rzemieślnikiem, synem Maryi, więc niewielu tam uzdrawia i rozsyła Dwunastu po dwóch, bez chleba i pieniędzy. Herod, który na prośbę córki Herodiady kazał ściąć Jana, bierze Go za zmartwychwstałego Chrzciciela. Na odludziu Jezus karmi pięcioma chlebami i dwiema rybami pięć tysięcy mężczyzn, potem idzie po morzu do wiosłujących pod wiatr uczniów, a w ziemi Genezaret uzdrawia znoszonych chorych.7 min

   We własnej ojczyźnie Jezus naucza w synagodze, lecz ziomkowie gorszą się rzemieślnikiem, synem Maryi, więc niewielu tam uzdrawia i rozsyła Dwunastu po dwóch, bez chleba i pieniędzy. Herod, który na prośbę córki Herodiady kazał ściąć Jana, bierze Go za zmartwychwstałego Chrzciciela. Na odludziu Jezus karmi pięcioma chlebami i dwiema rybami pięć tysięcy mężczyzn, potem idzie po morzu do wiosłujących pod wiatr uczniów, a w ziemi Genezaret uzdrawia znoszonych chorych.

   „Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum i ogarnęło Go miłosierdzie, bo byli jak owce bez pasterza.”

   • prorok w ojczyźnie
   • śmierć Jana
   • rozmnożenie chleba

   Pan Chrystus w ojczyźnie nauczając nie czyni cud, ucznie po dwu śle, pięć tysięcy ludzi karmi, po wodzie chodząc morze uspokoił, i wiele niemocnych uzdrowił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Faryzeusze i uczeni w Piśmie wytykają uczniom jedzenie nieumytymi rękami, słysząc w odpowiedzi słowa Izajasza o obłudnikach oraz zarzut, że zwyczajem Korban obchodzą nakaz czci dla ojca i matki. Przywołanemu ludowi i uczniom w domu wykłada, że nieczystym czyni człowieka nie pokarm, lecz złe myśli rodzące się w sercu. W okolicach Tyru uwalnia córkę Syrofenicjanki, ujęty jej odpowiedzią o okruszynach, a nad Morzem Galilejskim otwiera uszy i język głuchoniemego słowem Effatha.5 min

   Faryzeusze i uczeni w Piśmie wytykają uczniom jedzenie nieumytymi rękami, słysząc w odpowiedzi słowa Izajasza o obłudnikach oraz zarzut, że zwyczajem Korban obchodzą nakaz czci dla ojca i matki. Przywołanemu ludowi i uczniom w domu wykłada, że nieczystym czyni człowieka nie pokarm, lecz złe myśli rodzące się w sercu. W okolicach Tyru uwalnia córkę Syrofenicjanki, ujęty jej odpowiedzią o okruszynach, a nad Morzem Galilejskim otwiera uszy i język głuchoniemego słowem Effatha.

   „Nic, co z zewnątrz wchodzi w człowieka, nie może go skalać.”

   • tradycja starszych
   • czystość serca
   • uzdrowienie głuchoniemego

   Ludzkie ustawy, przeciwne Boskim, odrzuca, córkę Chananejskiéj niewiasty od djabla wybawia. Głuchego i niemego uzdrawia.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Jezus karmi siedmioma chlebami i kilkoma rybami cztery tysiące ludzi, którzy trzeci dzień przy Nim trwają, odmawia faryzeuszom znaku z nieba i ostrzega uczniów przed kwasem faryzeuszów i Heroda. W Betsaidzie przywraca wzrok niewidomemu, który najpierw widzi ludzi jak chodzące drzewa. W drodze do Cezarei Filipowej Piotr wyznaje, że Jezus jest Chrystusem, lecz za upominanie Go po zapowiedzi męki i zmartwychwstania zostaje surowo zgromiony.5 min

   Jezus karmi siedmioma chlebami i kilkoma rybami cztery tysiące ludzi, którzy trzeci dzień przy Nim trwają, odmawia faryzeuszom znaku z nieba i ostrzega uczniów przed kwasem faryzeuszów i Heroda. W Betsaidzie przywraca wzrok niewidomemu, który najpierw widzi ludzi jak chodzące drzewa. W drodze do Cezarei Filipowej Piotr wyznaje, że Jezus jest Chrystusem, lecz za upominanie Go po zapowiedzi męki i zmartwychwstania zostaje surowo zgromiony.

   „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje.”

   • nakarmienie czterech tysięcy
   • wyznanie Piotra
   • zapowiedź męki

   Nakarmiwszy Pan siedmiorgiem chleba i trochą rybek cztery tysiące ludzi, Pharyzeuszom znamienia nie chce ukazać, ślepego oświeca, zwolenników zapytawszy, co by o nim trzymali, mękę swoję przepowiada, i naśladowcom swoim zapłatę obiecuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Jezus bierze Piotra, Jakuba i Jana na wysoką górę i przemienia się wobec nich; obok Niego stają Eliasz i Mojżesz, a z obłoku odzywa się głos. Po zejściu uzdrawia chłopca, którego uczniowie nie potrafili uwolnić od niemego ducha, i znowu mówi o swojej śmierci i powstaniu z martwych. W Kafarnaum rozstrzyga spór uczniów o pierwszeństwo, stawia wśród nich dziecko i ostrzega przed gorszeniem maluczkich.6 min

   Jezus bierze Piotra, Jakuba i Jana na wysoką górę i przemienia się wobec nich; obok Niego stają Eliasz i Mojżesz, a z obłoku odzywa się głos. Po zejściu uzdrawia chłopca, którego uczniowie nie potrafili uwolnić od niemego ducha, i znowu mówi o swojej śmierci i powstaniu z martwych. W Kafarnaum rozstrzyga spór uczniów o pierwszeństwo, stawia wśród nich dziecko i ostrzega przed gorszeniem maluczkich.

   „Ten jest mój umiłowany Syn, słuchajcie Go.”

   • przemienienie na górze
   • uzdrowienie chłopca
   • spór o pierwszeństwo
   • zgorszenie

   Pan gdy się przemienił na górze przed Apostoły, Eliasz i Mojżesz ukazał się im, Eliaszowe przyjście w Janie przeznamionuje, lunatyka uzdrawia, pokory naucza, zgorszenia broni, ogień i sól zaleca.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10W ziemi judzkiej za Jordanem Jezus odpowiada faryzeuszom na pytanie o rozwód i błogosławi przyniesione do Niego dzieci. Bogatemu człowiekowi każe rozdać majątek i mówi uczniom, jak trudno bogatym wejść do królestwa Bożego; w drodze do Jerozolimy zapowiada swoją śmierć, a Jakubowi i Janowi odmawia pierwszych miejsc, wskazując służbę. Przy wyjściu z Jerycha przywraca wzrok ślepemu Bartymeuszowi.7 min

    W ziemi judzkiej za Jordanem Jezus odpowiada faryzeuszom na pytanie o rozwód i błogosławi przyniesione do Niego dzieci. Bogatemu człowiekowi każe rozdać majątek i mówi uczniom, jak trudno bogatym wejść do królestwa Bożego; w drodze do Jerozolimy zapowiada swoją śmierć, a Jakubowi i Janowi odmawia pierwszych miejsc, wskazując służbę. Przy wyjściu z Jerycha przywraca wzrok ślepemu Bartymeuszowi.

    „Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł po to, żeby Mu służono, ale żeby służyć i dać życie swoje jako okup za wielu.”

    • rozwód
    • bogactwo
    • droga do Jerozolimy
    • uzdrowienie ślepego

    Rozwodu żadnym sposobem nie dopuszcza, dziatkom małym dobrorzeczy, młodzieniec bogaty Pana nie chce naśladować, co za użytek, mają co dla Boga wszystko opuszczają: swą mękę powtóre opowiada, o przełożeństwie zwolennikom każe, ślepego oświeca.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Przed Jerozolimą Jezus posyła dwóch uczniów po osiołka i wjeżdża na nim do miasta, a tłum rozkłada odzienie i gałęzie na drodze, wołając «Hosanna». Nazajutrz przeklina figowiec bez owoców, wypędza ze świątyni sprzedających i bankierów, a gdy uczniowie widzą uschnięte drzewo, mówi im o wierze i o przebaczeniu w modlitwie. Arcykapłanom, uczonym w Piśmie i starszym, którzy pytają, jaką mocą to czyni, odpowiada pytaniem o chrzest Jana.4 min

    Przed Jerozolimą Jezus posyła dwóch uczniów po osiołka i wjeżdża na nim do miasta, a tłum rozkłada odzienie i gałęzie na drodze, wołając «Hosanna». Nazajutrz przeklina figowiec bez owoców, wypędza ze świątyni sprzedających i bankierów, a gdy uczniowie widzą uschnięte drzewo, mówi im o wierze i o przebaczeniu w modlitwie. Arcykapłanom, uczonym w Piśmie i starszym, którzy pytają, jaką mocą to czyni, odpowiada pytaniem o chrzest Jana.

    „Hosanna! Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie!”

    • wjazd do Jerozolimy
    • oczyszczenie świątyni
    • figowiec
    • pytanie o władzę

    Pan Jezus na oślęciu do Jeruzalem wjechał, do kościoła wszedłszy, przedawające wygania, w wieczór do Bethaniéj się wrócił. Nazajutrz wracając się przeklnął figę, kupce z kościoła wygnał, czyjąby to czynił mocą, nie powiedział Żydom.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Przypowieścią o winnicy wydanej rolnikom, którzy pobili posłanych sług i zabili syna właściciela, Jezus odpowiada tym, co chcieli Go pojmać. Potem odpiera kolejne pytania: faryzeusze i zwolennicy Heroda pytają o grosz cesarski, saduceusze o zmartwychwstanie, a uczony w Piśmie o największe przykazanie, na co Jezus wskazuje miłość Boga i bliźniego. Na koniec ostrzega przed uczonymi w Piśmie i stawia ubogą wdowę z dwoma pieniążkami wyżej niż bogatych ofiarodawców.6 min

    Przypowieścią o winnicy wydanej rolnikom, którzy pobili posłanych sług i zabili syna właściciela, Jezus odpowiada tym, co chcieli Go pojmać. Potem odpiera kolejne pytania: faryzeusze i zwolennicy Heroda pytają o grosz cesarski, saduceusze o zmartwychwstanie, a uczony w Piśmie o największe przykazanie, na co Jezus wskazuje miłość Boga i bliźniego. Na koniec ostrzega przed uczonymi w Piśmie i stawia ubogą wdowę z dwoma pieniążkami wyżej niż bogatych ofiarodawców.

    „Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.”

    • przypowieść o winnicy
    • podatek dla cesarza
    • największe przykazanie
    • grosz wdowy

    Przepowieść o winnicy Pan Żydom powiada, a oni bacząc, że na nie mówi, chcieli go podchwycić w mowie, i posłali pytać o czynsz Cesarski, i zmartwychwstaniu Saduceuszów: na koniec sami o przykazanie pierwsze pytają: odprawiwszy je Pan, wdowę ubogą bogaczom przekłada.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Zapowiedź, że ze świątynnych budowli nie zostanie kamień na kamieniu, wywołuje pytanie Piotra, Jakuba, Jana i Andrzeja o czas i znak, a odpowiedź Jezusa na Górze Oliwnej jest jedną ciągłą mową. Ostrzega najpierw przed zwodzicielami, wojnami i prześladowaniem uczniów, potem mówi o obrzydłości spustoszenia, ucisku i ucieczce w góry, dalej o zaćmionym słońcu i przyjściu Syna Człowieczego z aniołami, a na koniec o figowcu, nieznanej godzinie i wezwaniu do czuwania.5 min

    Zapowiedź, że ze świątynnych budowli nie zostanie kamień na kamieniu, wywołuje pytanie Piotra, Jakuba, Jana i Andrzeja o czas i znak, a odpowiedź Jezusa na Górze Oliwnej jest jedną ciągłą mową. Ostrzega najpierw przed zwodzicielami, wojnami i prześladowaniem uczniów, potem mówi o obrzydłości spustoszenia, ucisku i ucieczce w góry, dalej o zaćmionym słońcu i przyjściu Syna Człowieczego z aniołami, a na koniec o figowcu, nieznanej godzinie i wezwaniu do czuwania.

    „A co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie!”

    • zburzenie świątyni
    • ucisk
    • przyjście Syna Człowieczego
    • czuwanie

    Pan Chrystus z Jeruzalem idąc, spytan od uczniów o swem przyjściu i o dokonaniu świata, wiele rzeczy, którychby się strzedz mieli, i którychby naśladować mieli, przepowiada.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Dwa dni przed Paschą najwyżsi kapłani szukają sposobu, by pojmać Jezusa; w Betanii kobieta wylewa na Jego głowę drogi olejek, a Judasz Iskariota umawia się o wydanie Go. Przy wieczerzy Jezus mówi, że jeden z Dwunastu Go wyda, podaje uczniom chleb i kielich, a Piotrowi zapowiada trzykrotne zaparcie się. W Getsemani modli się, gdy uczniowie zasypiają, zostaje pojmany i osądzony przez najwyższego kapłana, a Piotr na dziedzińcu zaprzecza i wybucha płaczem.10 min

    Dwa dni przed Paschą najwyżsi kapłani szukają sposobu, by pojmać Jezusa; w Betanii kobieta wylewa na Jego głowę drogi olejek, a Judasz Iskariota umawia się o wydanie Go. Przy wieczerzy Jezus mówi, że jeden z Dwunastu Go wyda, podaje uczniom chleb i kielich, a Piotrowi zapowiada trzykrotne zaparcie się. W Getsemani modli się, gdy uczniowie zasypiają, zostaje pojmany i osądzony przez najwyższego kapłana, a Piotr na dziedzińcu zaprzecza i wybucha płaczem.

    „To jest moja Krew nowego testamentu, która za wielu będzie wylana.”

    • ostatnia wieczerza
    • namaszczenie w Betanii
    • zdrada Judasza
    • modlitwa w Getsemani

    Żydowie spiknęli się na Pana Jezusa, którego Magdalena namazała, chociaż uczniowie szemrzą: wielkanocnego Baranka pożywa, w ogrójcu się modli, od Żydów za Judaszową zdradą poiman, przed Kaifaszem oskarzon, Piotr się go zaprzał trzykroć.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Rano kapłani wraz z Radą wydają Jezusa Piłatowi, który na żądanie tłumu uwalnia Barabasza, a Jezusa każe ubiczować i ukrzyżować. Żołnierze naśmiewają się z Niego w purpurze i cierniowej koronie, Szymon Cyrenejczyk niesie krzyż, a na Golgocie o godzinie trzeciej krzyżują Go między dwoma złoczyńcami. Po trzech godzinach ciemności Jezus woła donośnym głosem i umiera, zasłona świątyni rozdziera się, a Józef z Arymatei składa ciało w grobie wykutym w skale.5 min

    Rano kapłani wraz z Radą wydają Jezusa Piłatowi, który na żądanie tłumu uwalnia Barabasza, a Jezusa każe ubiczować i ukrzyżować. Żołnierze naśmiewają się z Niego w purpurze i cierniowej koronie, Szymon Cyrenejczyk niesie krzyż, a na Golgocie o godzinie trzeciej krzyżują Go między dwoma złoczyńcami. Po trzech godzinach ciemności Jezus woła donośnym głosem i umiera, zasłona świątyni rozdziera się, a Józef z Arymatei składa ciało w grobie wykutym w skale.

    „Prawdziwie ten człowiek był Synem Bożym.”

    • sąd Piłata
    • uwolnienie Barabasza
    • ukrzyżowanie
    • pogrzeb Jezusa

    Pan Jezus przed Piłatem postawion po wypuszczeniu Barabbasza na śmierć zdan, ukrzyżowan, naigrawan, umarł, z krzyża zdjęt, poczciwie pogrzebion.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Po szabacie Maria Magdalena, Maria Jakubowa i Salome idą z wonnymi olejkami do grobu, znajdują odwalony kamień, a młodzieniec w białej szacie mówi im, że Jezus z Nazaretu powstał z martwych i poprzedza uczniów do Galilei. Zmartwychwstały ukazuje się najpierw Marii Magdalenie, potem dwóm idącym do wsi, a w końcu jedenastu, których gani za niedowiarstwo. Posyła ich na cały świat z Ewangelią, wymienia znaki towarzyszące wierzącym, a sam zostaje wzięty do nieba.3 min

    Po szabacie Maria Magdalena, Maria Jakubowa i Salome idą z wonnymi olejkami do grobu, znajdują odwalony kamień, a młodzieniec w białej szacie mówi im, że Jezus z Nazaretu powstał z martwych i poprzedza uczniów do Galilei. Zmartwychwstały ukazuje się najpierw Marii Magdalenie, potem dwóm idącym do wsi, a w końcu jedenastu, których gani za niedowiarstwo. Posyła ich na cały świat z Ewangelią, wymienia znaki towarzyszące wierzącym, a sam zostaje wzięty do nieba.

    „Powstał z martwych, nie ma Go tu.”

    • pusty grób
    • zmartwychwstanie
    • rozesłanie uczniów
    • wniebowstąpienie

    Gdy niewiasty do grobu rano z maściami przyszły, Aniół opowiada im zmartwychwstanie Pana Chrystusowe, który po częstem ukazaniu, przed zwolenniki wstąpił w niebo.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Ewangelie i Dzieje

Cztery relacje o Jezusie i jeden tom o tym, co stało się później. Mateusz, Marek, Łukasz i Jan opowiadają tę samą historię z różnych stron, a Dzieje Apostolskie prowadzą ją z Jerozolimy aż do Rzymu.

• Ewangelia wg św. Mateusza
• Ewangelia wg św. Łukasza
• Ewangelia wg św. Jana
• Dzieje Apostolskie