Wersety o wdzięczności i dziękczynieniu — psalmy i listy Pawła
Psalmy dziękczynne 100, 118 i 136, „We wszystkim dziękujcie” z 1 Tes 5 i Flp 4, 6 — wersety o wdzięczności z praktyką wieczornego dziękczynienia ze Słowem.
Najbardziej znane wersety o wdzięczności to psalmy dziękczynne — Psalm 100 („Służcie Panu z weselem”), Psalm 118 i Psalm 136 — oraz dwa zdania świętego Pawła: „We wszystkim dziękujcie” z 1 Tes 5, 18 i „z dziękczynieniem” z Flp 4, 6. Zebraliśmy je w przekładzie ks. Wujka razem z prostą praktyką wieczornego dziękczynienia.
Wdzięczność w Biblii nie jest nastrojem, który przychodzi sam, gdy wszystko się układa. Jest czynnością — czymś, co się robi: psalmista każe duszy pamiętać, Paweł każe dziękować w zdaniu rozkazującym, a w Ewangelii Łukasza z dziesięciu uzdrowionych dziękować wraca jeden. To znaczy, że wdzięczności można się nauczyć — i że da się ją zaniedbać.
Które psalmy są dziękczynne?
Najkrótszy i najbardziej znany jest Psalm 100, u Wujka 99 — w tradycji łacińskiej zwany od pierwszych słów „Jubilate Deo”. Ma pięć wersetów i jedno polecenie odmienione na wszystkie sposoby: wejść przed Boga z radością, nie z lękiem.
„Służcie Panu z weselem, wchodźcie przed Jego oblicze z radością.”
„Wchodźcie w Jego bramy z wyznawaniem, do Jego przedsionków z pieśniami: wyznawajcie Mu, chwalcie Jego imię.”
Psalm 118, u Wujka 117, to wielkie dziękczynienie po ocaleniu — z niego pochodzi zdanie, które wiele osób zna jako osobną modlitwę poranną.
„Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, bo Jego miłosierdzie trwa na wieki.”
„To jest dzień, który uczynił Pan, radujmy się i weselmy się w nim.”
Psalm 136, u Wujka 135, jest litanią: dwadzieścia sześć wersetów i po każdym ten sam refren — „bo Jego miłosierdzie trwa na wieki”. Wylicza dzieła wielkie, od stworzenia nieba po wyjście z Egiptu, a kończy rzeczą najzwyklejszą z możliwych: jedzeniem na stole. Tak Psałterz uczy, że dziękować można i za historię świata, i za obiad.
„On daje pokarm wszelkiemu ciału, bo Jego miłosierdzie trwa na wieki.”
A Psalm 103, u Wujka 102, nazywa rzecz po imieniu: największym wrogiem wdzięczności jest zapominanie. Dlatego psalmista mówi do własnej duszy jak do kogoś, komu trzeba przypominać.
„Błogosław, duszo moja, Panu i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.”
Dziesięciu oczyszczonych, jeden wrócił
Najbardziej przejmującą scenę o wdzięczności zapisał Łukasz. Dziesięciu trędowatych woła z daleka o zmiłowanie, Jezus odsyła ich do kapłanów i w drodze wszyscy zostają oczyszczeni. Dziewięciu idzie dalej — zapewne do rodzin, do odzyskanego życia. Wraca jeden.
„Jeden z nich, gdy spostrzegł, że został uzdrowiony, zawrócił, wielkim głosem wielbiąc Boga. Padł na twarz u Jego nóg, dziękując Mu. A był to Samarytanin.”
Jezus pyta wtedy o pozostałych: „A gdzie jest dziewięciu?”. W tym pytaniu nie ma gniewu, jest raczej smutek — bo dziewięciu dostało to samo, a przeżył to w pełni tylko ten, który zawrócił. Wdzięczność nie zmienia tego, co się stało; zmienia tego, komu się stało.
Co znaczy „we wszystkim dziękujcie”?
Święty Paweł kończy Pierwszy List do Tesaloniczan serią najkrótszych poleceń w całym Nowym Testamencie. Trzy z nich stoją obok siebie i razem opisują jeden sposób życia.
„Zawsze się radujcie. Módlcie się nieustannie. We wszystkim dziękujcie, bo taka jest wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was wszystkich.”
„We wszystkim” nie znaczy, że wszystko jest dobre i że cierpienie należy nazywać darem. Znaczy, że nie ma okoliczności, w których dziękczynienie jest zabronione albo niemożliwe — nawet w trudnym dniu zostaje coś, od czego można zacząć. Paweł pokazuje to w praktyce w Liście do Filipian, gdzie dziękczynienie stawia obok prośby, a nie zamiast niej.
„O nic się nie troszczcie, lecz we wszelkiej modlitwie i prośbie, z dziękczynieniem, niech życzenia wasze będą oznajmione Bogu.”
Wieczorne dziękczynienie ze Słowem — praktyka na kwadrans
Z tych wersetów można zbudować prosty wieczorny rytm. Nie wymaga niczego poza kwadransem przed snem — a psalm z nagrania prowadzi przez niego sam.
- Przypomnij sobie trzy rzeczy z dzisiejszego dnia. Konkretne i małe: rozmowa, obiad, załatwiona sprawa. To ćwiczenie z Psalmu 102(103) — „nie zapominaj”.
- Włącz jeden psalm dziękczynny. Psalm 99(100) trwa w nagraniu niecałe dwie minuty; w dni, gdy trudno o wdzięczność, lepszy jest 135(136) — refren niesie, nawet gdy serce nie nadąża.
- Nazwij te trzy rzeczy przed Bogiem. Własnymi słowami, bez ozdobników — „dziękuję za…” wystarczy.
- Dołóż jedną prośbę. Tak, jak radzi Flp 4, 6: prośba i dziękczynienie w jednej modlitwie, nie osobno.
Jeśli wieczór to Twoja stała pora ze Słowem, ten rytm dobrze łączy się z tym, co opisaliśmy w tekstach modlitwa wieczorna z psalmami i Biblia audio przed snem. A jak brzmi samo nagranie, można sprawdzić w darmowej próbce — bez konta i bez logowania.